تبلیغات
کد خبر: ۳۰۴۴۴۵

هنگام دعا چگونه باشیم؟

اگر آثار اجابت را دیدى، دست نگهدار و به خود مغرور مشو، مبادا گمان کنى که این اجابت به سبب پاکى و صالح بودن تو است، بلکه چه بسا به خاطر این باشد که تو از کسانى هستى که خداوند سبحان او را خوش ندارد و از صدایش بدش مى‏ آید …

هنگام دعا چگونه باشیم؟

سرویس مذهبیافکارنیوز- باید آگاه باشى که اگر دعایى کردى و درخواستى نمودى، ممکن است آثار اجابت را ببینى و ممکن است آن را نبینى. اگر آثار اجابت را دیدى، دست نگهدار و به خود مغرور مشو، مبادا گمان کنى که این اجابت به سبب پاکى و صالح بودن تو است، بلکه چه بسا به خاطر این باشد که تو از کسانى هستى که خداوند سبحان او را خوش ندارد و از صدایش بدش مى ‏آید و روا کردن حاجت تو به خاطر این باشد که حجت را بر تو تمام کرده باشد و روز قیامت به تو بگوید:

آیا تو جزء افرادى نبودى که استحقاق رویگردانى مرا داشتند ولى با این وصف دعایت را اجابت کردم؟
بلکه وظیفه‏ ات این است که در برابر این نعمت و لطف الهى، اوّلا شکر آن را به جاى آورى. و ثانیا بر کارهاى نیکت بیفزایى و از او بخواهى که این تعجیل در اجابت را درى از درهاى لطف و رحمتش قرار بدهد و تو را در شکرگزارى نعمتى که اهلیّت آن را نداشتى، کمک فرماید و آن را موجب استدراج قرار ندهد.

بنابراین، دو کار باید انجام بدهى:
یکى اینکه حمد کنى، چون ممکن است این اجابت، از باب انعام الهى بوده. و دیگر اینکه استغفار نمایى، چون ممکن است از باب استدراج و بغض الهى باشد.
و اگر آثار اجابت را ندیدى، مبادا ناامید گردى، بلکه باید امیدت به کرم حق، بیشتر شود، چون ممکن است این عدم اجابت، به خاطر این باشد که او دوست دارد صدایت را بشنود، پس در اینجا وظیفه ‏ات اصرار در دعا و تکرار آن است به چند دلیل:

اوّل اینکه: با اصرار کردن، مشمول دعاى معصوم - علیه السّلام - گردى که فرمود:
«رحم اللَّه عبدا طلب من اللَّه شیئا فالحّ علیه؛خدا رحمت کند بنده‏ اى را که از خدا چیزى بخواهد و بر آن اصرار بنماید!».
دوّم اینکه: جزء محبوبین و دوستان خدا گردى، چون خودش به تو خبر داده که صدایت را دوست دارد، پس مبادا این صدا را قطع کنى.
سوّم اینکه: ممکن است با تکرار دعا در بر آورده شدن حاجتت تعجیل گردد، همچنان که در روایت آمده است.
اما به هر حال باید خوف از ذات اقدس اله را ملاک قرار داده با خودت بگویى:
شاید عدم اجابت، به خاطر این باشد که دعایم از ذات اقدس الهى، محجوب و در پس پرده است و ملائکه حق، به خاطر گناهان بسیارم و یا به خاطر حقوق مردم که بر عهده دارم، اعمالم را بالا نمى‏ برند.
شاید به خاطر غفلت و قساوت قلبم باشد.
شاید به خاطر این باشد که به خداوند سبحان، حسن ظن ندارم(خواهد آمد که تمامى این امور موجب پرده افکنى بر دعا مى ‏شوند).
و شاید به خاطر این باشد که من شایستگى این مقام را ندارم، چون اگر داشتم پروردگار منان بدون اینکه از او درخواست کرده باشم، آن را عطا مى‏ فرمود و …

اگر زبان حالت این گونه بود، بدان که به مقام خوف رسیدى و فهمیدى که تقصیر از جانب تواست و تو بنده کوچکى هستى که عیب هایش او را از مولایش دور ساخته و گناهانش او را از محبوبش طرد نموده است. اعمال زشتش او را زمین گیر کرده و آرزوهایش او را زندانى نموده است. شهواتش موجب محروم گشتن از رحمت حق شده و بار گناهان، او را سنگین کرده از حرکت در میدان سالکین و عروج و صعود به درجات فائزین باز داشته است.

اما باید آگاه باشى که اگر به همین حالت حقارت و دورى از مولایت و عقب ماندن از راهروان طریق حق، بر جاى خودت بنشینى و چیزى نگویى، حرکتى نکنى و در نتیجه از هدایت دور بمانى، در این صورت، شیطان بر تو طمع کرده، فرصت مى‏ یابد تا تو را در دام خودش بیفکند و چنگالهایش را در تو فرو ببرد که در نتیجه راه فرارى برایت باقى نخواهد ماند و به شقاوت و عذاب ابدى گرفتار مى‏ گردى، بلکه قبل از گرفتار شدن در دام آن پلید، باید فریاد بکشى، یارى بخواهى و در رحمت او را بکوبى تا ان شاء اللَّه تعالى حجاب برداشته شود.

و به زبان خجالت و شرمسارى با خدایت مناجات کن و بگو:
خداى من! آقاى من! مولاى من! اگر طلب و حاجت من مطابق مصلحت دین و دنیاى من نیست بلکه مصلحت در خلاف آن است، پس مرا راضى کن به قضاى خودت، و آنچه را که برایم تقدیر فرمودى، مبارک قرار بده تا من به حالتى برسم که نه تعجیل آنچه که تو تأخیرش فرمودى، محبوب من باشد و نه تأخیر آنچه تو آن را تعجیل نمودى. نفس مرا در برابر آنچه که از جانب تو به من مى ‏رسد، راضى و مطمئن قرار ده، بلکه آن را نزد من محبوبتر از چیزهاى دیگر گردان.

و اگر عدم اجابت و روى گردانى تو به خاطر کثرت گناهان و خطاهاى من است، پس بار الها!(من که دعایم به سبب گناهان بسیار - مستجاب نمى ‏شود ولى) به سوى پیامبر - صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم - و اهل بیت طیبین و طاهرینش - علیهم السّلام - دست توسل دراز مى‏ کنم و آنها را وسیله قرار مى‏ دهم.

منبع:آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعي)، ص46تا49.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات