باران چگونه از عرش الهی جاری می شود؟!
باران که فعلا به صورت تکّه هاى یخ بوده از آسمان اوّل به آسمان دوّم و از آن به آسمان بعد مى بارد…
سرویس مذهبیافکارنیوز- مسعدة بن صدقه از حضرت جعفر بن محمّد، از پدر بزرگوارش علیهما السّلام نقل کردند که آن جناب فرمودند:
حضرت على علیه السّلام در اوّلین باران هر سالى که مى بارید مى ایستادند تا سر و محاسن و لباسهایشان خیس مى شد، به آن جناب عرض مى کردند: یا امیر المؤمنین زیر سقف و داخل بنایى بروید تا از خیس شدن مصون بمانید؟
حضرت مى فرمودند: این آبى است که از نزدیک عرش الهى آمده و سپس انشاء حدیثمى نمود و مى فرمود:
در زیر عرش دریایى بوده که در آن آبى است و با آن ارزاق حیوانات از زمین مى روید، وهر گاه جناب اقدس الهى بخواهد از زمین آنچه را که مشیّتش به آن تعلّق گرفت برویاند و رحمتش را بدین وسیله شامل حیوانات قرار دهدوحى فرموده و بلافاصله باران که فعلا به صورت تکّه هاى یخ بوده از آسمان اوّل به آسمان دوّم و از آن به آسمان بعد مى بارد تا جایى که بارش باران به آسمان دنیا رسیده و با ابرهاى زیر این آسمان ملاقات مى کند، ابر به منزله غربال بوده که از خود دانه ها را ردّ مى نماید، سپس حقّ عزّ و جل به باد وحى مى نماید که باران را نرم و ذوب کن همان طورى که نمک در آب ذوب و
حلّ مى شود و سپس هر قطره اى از آن را در فلان موضع و فلان مکان بیانداز، پس ببار بر ایشان چنین و چنان(کنایه از این که به شدّت یا به آهستگى) به صورت سیل و غیر آن، پس باد باران را بر خلائق مى بارد به همان نحوى که مأمور به آن شده لذاهیچ قطره اى از بالا به زمین نمى بارد مگر آنکه با آن فرشته اى است که آن قطره را در جاى خودش قرار مى دهدو نیز هیچ دانه اى از باران به زمین نمى افتد مگر به مقدارى که معین شده و وزنى که معلوم گردیده مگر باران روز طوفان در عهد نوح که از نظر وزن و مقدار ضابطه نداشت.
پی نوشت:علل الشرائع / ترجمه ذهنى تهرانى، ج۲، ص484.