ویژگی های انفاق کننده
انفاق کننده نه مفرط(زیاده رو) باشد و نه مفرّط(کوتاهى کننده)، تا بتواند مشمول صفت «محسنین» باشد، و خداوند متعال او را دوست بدارد.
سرویس مذهبیافکارنیوز- الإمام الصّادق «ع»: لو أنّ رجلا أنفق ما فی یدیه فی سبیل اللَّه ما کان أحسن و لاوفّق، ألیس اللَّه یقول: وَ لا تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ، وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ، یعنى: المقتصدین.
امام صادق «ع» می فرمایند: اگر کسى هر چه دارد در راه خدا انفاق کند، کار خوبى نکرده و به توفیقى دست نیافته است، مگر خدا نفرموده است: وَ لا تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ، وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ خود را به دستهاى خود به هلاکت مى اندازند؛ و نیکویى کنید که خدا نیکوکاران را دوست مى دارد»، یعنى مقتصدان و میانهروان را در خرج کردن.
بنگرید! آیه قرآنى م ىفرماید: أَنْفِقُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ، وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ۱ در راه خدا انفاق کنید و خود را به دستهاى خود به هلاکت(و بد فرجامى) میندازید؛ و نیکویى کنید که خدا نیکوکاران را دوست مى دارد»،
و امام صادق «ع»، «محسنین - نیکوکاران» را به «میانهروان در خرج کردن» تفسیر مى کند.
و بدین گونه ثقلین(کتاب و عترت)، ما را به «اصالت اقتصاد در معیشت»، و «روش صحیح در خرج کردن» هدایت مى کنند، یعنى پیروى دقیق از روش «میانهروى»، بى زیاده روى در خرج کردن و هر گونه هزینه گذارى، تا به تنگدستى خود انفاقگر نینجامد و سبب هلاک او نشود؛ و بى مال اندوزى و خسّتورزى، تا به ثروتمندى فزون صاحب مال نکشد و سبب هلاک او نشود؛ «پس هر دو طرف میانهروى در کارها نکوهیده است».
بنابراین لازم است انفاق کننده نه مفرط(زیاده رو) باشد و نه مفرّط(کوتاهى کننده)، تا بتواند مشمول صفت «محسنین» باشد، و خداوند متعال او را دوست بدارد.
پی نوشت:
۱ - «سوره بقره»(۲): ۱۹۵.
2-الحياة / ترجمه احمد آرام، ج۴، ص360.