نجواهاى خداى عزیز و جلیل با موسى بن عمران(ع)
در میان زمینیان ناشناس و گمنام و در میان آسمانیان شناخته و نام آشنا باش. همچون گریزنده از دشمن خویش، به درگاه من، از گناهان بسیار فریاد برآور و بر این کار از من یارى بخواه؛ چرا که من نیکوترین یارى رساننده هستم.
سرویس مذهبیافکارنیوز- خداى عزیز و جلیل به موسى بن عمران علیه السّلام فرموده است:
اى موسى!آرزویت را در دنیا دراز مدار که سنگ دل شوى و سنگ دل از من دور باشد، و دلت را با بیم[از من] بمیران. جامه ات کهنه و دلت تازه و سرزنده باشد.
اى موسى! بى گمان، من فرادست بندگان و آنان فرودست من هستند و همگى در پیشگاهم زبون و درمانده اند. به زیان خود، خویشتن را متهم بدار و از دین فرزندت آسوده خاطر نباش، جز آنکه فرزندت همچون تو، درستکاران را دوست بدارد.
اى موسى! خویشتن را بشوى و غسل ده و به بندگان درستکارم نزدیک شو.
اى موسى! پیش نماز آنان باش و در مشاجره هایشان، در میان آنان به وسیله آنچه بر تو فرو فرستادم به درست قضاوت کن، بى گمان من فرمانى آشکار و برهانى فروزان و نورى که به آنچه در هنگامه آغازین و بر آنچه که در پایان خواهد بود گویاست را فرو فرستادم.
اى موسى! تو را همچون مهرورزى دلسوز به فرزند آن دوشیزه پاکدامن، عیسى بن مریم، که داراى درازگوش و کلاهى بلند و روغن[مقدس] و زیتون و محراب است، سفارش مى کنم و پس از او، به آن کس که داراى شترى سرخ موى و نیکو و پاک و پاکیزه است سفارش مى کنم، و نشانه او در کتاب تو این است که او تمام کتابهاى آسمانى را باور داشته و به آنها تسلّط دارد و اینکه او رکوع گزار و سجده گزار و مشتاق[به آخرت] و ترسان[از دنیا] است؛ برادرانش مستمندان، و یارانش گروهى دیگرند؛ و در عصر او، سختى و زمین لرزه ها و کشتار پیش خواهد آمد؛ نامش «احمد» و «محمّد امین» است که از بازماندگان پیامبران آغازین
باشد. تمام کتابهاى آسمانى را باور دارد و همگى پیامبران فرستاده شده را راستین شمارد؛ امّت او رحمت شدگانى برکت یافته اند؛ آنان را ساعتهاى معیّنى باشد که در آن براى نمازها، اذان گویند؛ پس او را راستین شمار؛ چرا که او برادر توست.
اى موسى!به راستى که او درس ناخوانده است و همو باشد که بنده راست گفتارى است که بر هر چه دست نهد برکت یابد و ما آن را خجسته و نیکو گردانیم.در علم من این گونه باشد و این گونه او را آفریدم، به واسطه او رستاخیز را آغاز کنم و به واسطه امّت او، کلیدهاى دنیا را به پایان برم، پس به ستم پیشه گان بنى اسرائیل بگو که نامش را از میان نبرند و او را وانگذارند و هر چند که بى گمان این کار را خواهند کرد؛ و براى من، دوستدارى او نیکوست و من همراه او و از هواخواهان اویم و او نیز از هواداران من است و هواداران من همان چیره گرانند.
اى موسى! تو بنده من و من پروردگار تو هستم.کوچک تنگدست را خوار و زبون مشمار و حسرت توانگر را مخور و هنگام یادآورى من، فروتن و هنگام بر زبان آوردن نامم به رحمت من امیدوار باش، با آوازى فروتنانه و اندوهناک، لذتهاى تورات را به من بشنوان؛ به گاه یادآورى من، آرام گیر و مرا پرستش کن و بر من شریک قرار مده، به راستى که من سرورى بزرگم، همانا که من تو را از نطفه اى که از آب پستى بود آفریدم، از گلى که از زمینى پست و درهم آمیخته بود درآوردم، پس آنگاه بشرى پدید آمد، پس من آن آفریده را پدید آوردم؛ ذات من خجسته و ساخته من پاک باد؛ همچون من چیزى نباشد و من زنده جاودانه ام
که به زوال نرسم.
اى موسى!چون مرا فراخوانى، ترسان و دلواپس و هراسان باش و به گاه مناجات با من، با دلى فروتن و هراسان نجوا کنو با تورات من، روزگار زندگى را زنده بدار و ستودگى هاى مرا به نادانان بیاموز و نعمتهاى نهان و آشکارم را به آنان یادآور شو و به آنان بگو: گمراهى اى را که در آن به سر مى برند طولانى نسازند که به راستى، بازخواست من دردآور و سخت باشد.
اى موسى! آن هنگام کهریسمان ارتباط تو، از من گسسته شد، به ریسمانى دیگر نپیوندد، پس مرا پرستش کن و همانند بنده اى کوچک و زبون،در برابرم بایست.خویشتن را سرزنش نما که او به سرزنش سزاوارتر است، و بر بنى اسرائیل با کتاب من ستم مران که این کتاب براى دل تو، اندرزگویى روشنگر است و آن، گفتار پروردگار جلیل و فرازمند جهانیان باشد.
منبع:تحف العقول / ترجمه حسن زاده، ص898.