چگونه مسجد آباد می شود؟
خداوند بیان فرموده است که آبادى مساجد نخست به ایمان آوردن به خداوند و سپس به فراوانى رکوع و سجود و اطاعت و عبادت است.
سرویس مذهبیافکارنیوز- خداوند متعال در آیه یک صد و بیست و هفت سوره بقره فرموده است: «هنگامى که ابراهیم و اسماعیل دیوارهاى کعبه را برافراشتند و عرضه داشتند پروردگارا از ما بپذیر که تو شنوا و دانایى.»
و در آیه هیجدهم سوره توبه فرموده است: «همانا فقط کسانى که به خدا و روز قیامت ایمان آورده، نماز را بر پا مى دارند و زکات را مى پردازند و از کسى جز خدا نمى ترسند و مساجد را آباد مى کنند و شاید که ایشان از هدایت یافتگان باشند.»
بدان که این آیه را شأن نزول و داستانى است: یکى از سران قریش اسیر مسلمانان شد. گروهى از مسلمانان او را سرزنش کردند که کافر است و قطع پیوند خویشاوندى کرده است و مشرکان را در جنگ با پیامبر(ص) و مسلمانان یارى داده است.
آن مرد گفت: چرا فقط معایب ما را برمى شمرید و کارهاى پسندیده ما را نمى گویید؟
گفتند: کارهاى پسنده شما چیست؟ گفت: ما مسجد الحرام را آباد مى داریم، پرده دار کعبه ایم، اسیران را آزاد مى کنیم، اشخاص خائف و ترسان را امان مى دهیم و عهده دار سقایت حاجیانیم و خداوند متعال، آیه هفدهم سوره توبه را نازل فرمود: که در آن مى فرماید «مشرکان را که خود گواهى بر کفر خویش مى دهند نرسد که مساجد را آباد دارند. اعمال آنان تباه است.» و سپس فرموده است: «همانا فقط آباد کردن مساجد بر عهده کسانى است که به خدا و روز قیامت ایمان دارند.
مشرکان مى پنداشته اند که آبادى مسجد یعنى ساختمان آن و رفت و روب و و آراستن و گچکارى و امثال آن است و خداوند بیان فرموده است: که آبادى مساجد نخست به ایمان آوردن به خداوند و سپس به فراوانى رکوع و سجود و اطاعت و عبادت است.
و خداوند در سوره نور فرموده است: «در خانه هایى که خداوند اجازه فرموده برافراشته شود و نام خداوند در آن برده شود.» و منظور مساجد است که بدین گونه آباد و مرمت مى شود و آیه یک صد و بیست و هفتم سوره بقره هم ناظر به همین معنى است.
و خداوند متعال در سوره جن فرموده است: «همانا مساجد مخصوص خداست پس نباید با خداوند هیچ کس غیر از او را پرستش کنید.» و بدین گونه مساجد را به خود اضافه تخصیصى فرموده، همچنان که کعبه را بر خود اضافه فرموده و گفته است «پس پروردگار این خانه را عبادت کنند.»
امام صادق فرموده است: خداوند به چیزى برتر از سکوت و رفتن به مسجد پرستش نشده است.
و فرموده است: سه چیز به پیشگاه خداوند عز و جل شکایت مى برند:
مسجدى که خراب شده و مردم در آن نماز نمى گزارند. دانایى که میان نادانان گرفتار باشد. قرآن بسته اى که بر آن گرد و خاک نشسته و کسى آن را نمى خواند.
امام باقر فرموده است: در کوفه مساجدى فرخنده و مساجدى لعنت شده است.
اما مساجد فرخنده و مبارک، از جمله آنها مسجد غنى است و به خدا سوگند که قبله آن مستقیم و سرشت آن پاکیزه است و همانا آن را مرد مؤمنى ساخته است و دنیا از میان نخواهد رفت مگر اینکه کنار آن مسجد دو چشمه خواهد جوشید و کنار آن دو بوستان به وجود خواهد آمد. ولى اهل آن مسجد نفرین شده اند و سعادت حضور در آن از ایشان سلب شده است. دیگر مسجد بنى ظفر و مسجد سهله و مسجد حمراء و مسجد جعفى است که امروز دیگر مسجد ایشان نیست و به آن درس هم مى گویند.
اما مساجد نفرین شده عبارت است از: مسجد ثقیف، مسجد اشعث، مسجد جریر بجلى و مسجد سماک و مسجدى در ناحیه حمراء که بر روى گور فرعونى از فرعونهاى روزگار ساخته شده است.
امام صادق(ع) فرموده است:
امیر المؤمنین على(ع) از نماز گزاردن در پنج مسجد کوفه نهى فرموده است، مسجد اشعثبن قیس، مسجد جریر بن عبد الله بجلى، مسجد سماک بن مخرمة، مسجد شبثبن ربعى و مسجد تیم.
گوید: امیر المؤمنین على(ع) هر گاه به مسجد آنان مى نگریست مى فرمود: این همچون بیعت تیم است و معناى آن این بود که آنان از روى بغض و کینه، همراه على(ع) نماز نمى گزاردند. نفرین خدا بر آنان باد.
امیر المؤمنین على(ع) فرموده است: حریم مسجد از هر سو چهل ذراع است و همسایگى مسجد از هر سو تا چهل خانه است.
پیامبر(ص) فرموده اند: هر کس مسجدى را رفت و روب کند، خداوند برایش پاداش آزاد کردن برده یى مى نویسد و هر کس هر چیزى را از آن که چشمى را ناخوش آید بیرون برد(غبارروبى کند) خدایش دو بهره از رحمت خویش برایش مى نویسد.
و همان حضرت فرموده اند: هر کس روز پنجشنبه و شب جمعه مسجد را جاروب کند و همان اندازه خاکى که در چشم مى نشیند، بیرون ببرد خدایش او را مى آمرزد.
منبع:روضة الواعظين / ترجمه مهدوى دامغانى، ص536و537.