مناقب مولی الموحدین علی(ع)
اگر به من گروید شما را یارى کنم و بر کفار و دشمنانتان پیروزى دهم و شرافت دنیا و آخرت و نعمت جاوید بهشت را براى شما ضمانت نمایم هیچ یک از آنان به غیر از امیر المؤمنین دعوت آن جناب را اجابت نکرد.
سرویس مذهبیافکارنیوز- مناقب آن حضرت مشهور است و متواتر و همه علما متفقا قائل به مناقب او بوده ند:
در آغازى که پیغمبر اکرم(ص) مردم را به دین اسلام دعوت می کرد نزدیکان خود را گرد آورد و آنان را به یکتاپرستى و ایمان به خدا هدایت نمود و اضافه کرد که اگر به من گروید شما را یارى کنم و بر کفار و دشمنانتان پیروزى دهم و شرافت دنیا و آخرت و نعمت جاوید بهشت را براى شما ضمانت نمایم هیچ یک از آنان به غیر از امیر المؤمنین دعوت آن جناب را اجابت نکرد به همین جهت رسول خدا(ص) و ی را برادر و وزیر و و جانشین و خلیفه خود قرار داد و بهشت را براى او واجب گردانید.
این پیشآمد در ذیل حدیثالدار که همه ناقلین آثار به صحت آن اتفاق کرده اند چنین آورده شده است،
رسول خدا(ص) فرزندان عبد المطلب را که چهل مرد یا بیشتر و یا کمتر بودند در خانه ابو طالب گرد آورد و دستور غذائى که عبارت بوده از یک ران گوسفند و یک پیمانه گندم و چهار پیمانه شیر براى آنان مهیا کرد با آنکه در میان آنها کسى بود که در یک نشست یک گوسفند می خورد و نوزده جام شراب مى آشامید.
حضرت خواست با این غذاى اندک و شراب مختصر معجزه کرده باشد و به آنها بفهماند که او می تواند با این غذاى مختصر که خوراک یک نفر آنها نیست عده اى را سیر کند.
رسول خدا(ص) دستور داد نخست آنها را از همان غذا سیر کردند و همه از آن استفاده کردند و چیزى از آن کاسته نشد، این عمل آنان را مبهوت ساخته و بدین وسیله از معجزه او باخبر شده و به راستى و صداقت او پى بردند.
میهمان ها چون از خوردن غذا و شیر فارغ شدند، فرمود: فرزندان عبد المطلب خداى متعال مرا بسوى همه جمعیت عموما و بسوى شما خصوصا مبعوثداشته و فرموده: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ۱نخست نزدیکان خود را بترسان اینک حسب الامر شما را بگفتن دو کلمه که بر زبان آسانست و میزان روز رستاخیز شما را گرانبار می سازد و بدین وسیله بر تازى و پارسى چیره می شوید و همه مردم را منقاد خود قرار می دهید و وارد بهشت می گردید و از عذاب خدا رهائى می یابید، امر می کنم و آن دو کلمه شهادت به وحدانیت خدا و رسالت منست اینک کسى که مرا اجابت کند و بدین و آئین من بگرود و بخواسته من قیام نماید
برادر و وصى و جانشین و وزیر منست و کارهاى پس از من بدو متوجه است.
لیکن متأسفانه کسى پاسخ نداده و اجابت نکرد.
حضرت على(ع) فرموده:
من که در آن روز از همه کوچکتر و لاغراندامتر و چشمم پرآبتر بود از جاى برخاستم،
عرض کردم: من در این راه با شما همگامم.
فرمود: بنشین. بار دیگر رسول خدا(ص) همان سخن را اعاده کرد کسى پاسخ نداد؛ این بار هم من پیش قدم شدم باز پیغمبر(ص) نپذیرفت. بار سوم سخن را اعاده کرد. کسى اجابت نکرد من از جاى برخاسته براى سومین بار فرموده آن جناب را پاسخ دادم فرمود:
بنشین که تو برادر و وصى و وزیر و جانشین پس از منى.
میهمانان از جاى برخاسته به ابو طالب تبریک گفته و اضافه نمودند هر گاه به دین پسر برادرت درآئى بدان که او پسرت را امیر تو قرار داده است.
منبع:
۱ - سوره شعراء / آیه ۲۱۴.
2-الإرشاد للمفيد / ترجمه ساعدى، ص43.