انتظام کارها به دست على(ع) است
دلجوئى على(ع) کارى کرد که مردم ستم دیده بار دیگر از دل و جان به اسلام و ایمان توجه کرده و بدین وسیله رشته دوستى برقرار و نهال ستم و فساد ریشه کن شد.
سرویس مذهبیافکارنیوز- خداى متعال براى اینکه اسباب صلاح مردم روى نظم معینى بوده و مردى که از هر لحاظ شایسته براى این کار است برقرار فرموده باشد، على(ع) را براى این منظور نامزد کرد و فرمان داد که مخالفان پیمبرش را سرکوبى دهد و امورى که به دست ناکسان فاسد شده اصلاح کند و بالاخره او هم حسب الامر به انتظام کارها پرداخته و جدیت تمام و حسن تدبیرى بکار برده و بر اثر این اقدام، استوانه دین اسلام را مستحکم ساخت.
على(ع) در هیچ کارى مخالفت با فرمان خدا و رسول نمی کرد و می کوشید تا جایى که از قدرت او ساخته است سر از دستور رسول خدا(ص) برنتابد به خلاف دیگران که چندان به این معنى توجهى نداشته و بلکه مخالفت می کردند.
چنانچه رسول خدا(ص) خالد بن ولید را به سوى مردم بنى جذیمة گسیل داشت تا آنان را به دین اسلام دعوت کند و مخصوصا دستور داده با آنان کارزار ننماید او بجاى آنکه حسب الامر رفتار کند مخالفت کرده و پیمان پیغمبر را ناچیز انگاشته و با دین خدا دشمنى کرده مسلمانان را از دم تیغ گذراند و رشته ایمانشان را گسست و در این باره برویه جاهلیت توجه کرده و راه کافران و دشمنان را پیمود و چنان در این عمل ناپسند پافشارى کرد که اسلام از کار او نفرت کرده و آنهائى را که پیغمبر به آئین حق اسلام دعوت می کرد از آن حضرت رو گردان شدند و نزدیک بود زحمات پیغمبر از بین برود و بند تدبیر از همه طرف گسسته شود
اینجا بود که پیغمبر هر چه زودتر در صدد اندیشه و تدبیر برآمد و براى آنکه مفاسد مخالفان را اصلاح کند و رخنه هائى که بدست دشمنان پیدا شده مسدود بسازد امیرالمؤمنین(ع) را بفرمان خدا مأمور داشته تا از آنها دلجوئى کند و آتش خشمشان را فرونشاند و با آنان مدارا نماید و ایشان را بار دیگر بر جاده ایمان پایدار بدارد و نیز فرمان داد تا خونبهاى کشتگان ایشان را بپردازد و دل اولیاء دم را تسلیت دهد.
على(ع) چنانچه دستور داشت مأموریت خود را کاملا اجرا کرد و خشنودى خدا و رسول و خلق را بدست آورد و ما زاد از پولى که بدستش مانده بود به آن ناتوانان که از بى کردارى خالد بستوه آمده بودند اعطا نمود و فرمود خونبهاى کشتگان شما را دادم و اضافه بر آن، پولهائى در اختیار شما گذاردم تا وارثان و بازماندگانتان بى بهره نباشند تا خدا از رسولش راضى و شما هم از عنایتى که حق تعالى نسبت بشما ارزانى داشته خشنود باشید.
از آن طرف پیغمبر(ص) هم در مدینه از عمل ناشایسته خالد برائت جسته و اظهار نفرت کرد و نتیجه اظهار برائت پیغمبر و دلجوئى على(ع) کارى کرد که مردم ستم دیده بار دیگر از دل و جان به اسلام و ایمان توجه کرده و بدین وسیله رشته دوستى برقرار و نهال ستم و فساد ریشه کن شد.
منبع:الإرشاد للمفيد / ترجمه ساعدى، ص48.