آفرینش آدم چگونه اتفاق افتاد؟
خدا عز و جل فرموده: «بر آرد زنده را از مرده و بر آرد مرده را از زنده».
سرویس مذهبیافکارنیوز- از امام صادق(ع) فرمود:
چون خدا عز و جل خواست آدم را بیافریند، جبرئیل را در نخستین ساعت روز جمعه فرستاد و با دست راست خود مُشتى بر گرفت که از آسمان هفتم تا آسمان دنیا را فرا داشت و از هر آسمانى تربتى در کف خود برداشت و مُشتى دیگر بر گرفت که از هفتمین زمین بلند تا هفتمین زمین دورتر را در آن فرا گرفت و خدا عز و جل دستور داد تا مُشت نخست را با دست راستش نگهداشت و دیگر مُشت را با دست چپش و آنچه در مُشت داشت دو بار در شکافت و از آنچه از زمین بود در پاشید و از آنچه هم از آسمان بود در پاشید، پس بدان چه در دست راست داشت گفت:
از تو است رسولان و پیغمبران و اوصیاء و صدیقان و مؤمنان و سعادتمندان و هر کس ارجمندش خواستم و بدان چه در دست چپ داشت گفت: از تو است جبّاران و مشرکان و کافران و سرکشان و هر که خوارى و بدبختى او را خواهم - و بر ایشان آنچه را گفت چنانچه گفت بایست شد - سپس هر دو سرشت در هم آمیختند و این است تفسیر قول خدا عز و جل(۹۵ سوره انعام):
«به راستى خداوند شکافنده دانه و هسته است»
دانه سرشت مؤمن است که خدا دوستى خود را در آن افکنده و هسته سرشت کافر است که از هر خیرى به دورند و آن را «نوى» تعبیر کرده براى آنکه از هر خیرى به دورند و از آن دورى جویند و خدا عز و جل فرموده:«برآرد زنده را از مرده و برآرد مرده را از زنده».
زنده مؤمنى است که سرشتش از سرشت کافرى برآید، و مرده اى که از زنده برآید همان کافرى است که از سرشت مؤمن در آید، زنده مؤمن است و مرده کافر و این است تفسیر قول خدا عز و جل(۱۲۲ سوره انعام):
«و آیا کسى که مرده است و او را زنده کردیم»
(چون کسى است که در تاریکیها است) مرگش آمیزش سرشت او است با سرشت کافر، و زنده شدنش آنگاه است که خداى عز و جل به فرمان خود آنها را از هم جدا سازد، همچنین خدا عز و جل مؤمن را در هنگام زایش از آن تاریکى که در آن اندر است به روشنى بر آرد و کافر را از نورى که در آن اندر است به تاریکى بر آرد و این است تفسیر قول خدا عز و جل(۷۰ سوره یس):
«تا بیم دهد هر که زنده است و پا برجا شود فرمان حق بر کافران».
منبع:أصول الكافي / ترجمه كمرهاى، ج۴، ص22تا24.