ویژگى هاى قرآن و احکام اسلام در نهج البلاغه
بعضى از واجبات، وقت محدودى داشته که در آینده از بین رفته است.
سرویس مذهبیافکارنیوز- حضرت علی(ع) می فرمایند:
کتاب پروردگار میان شماست، که بیان کننده حلال و حرام، واجب و مستحب، ناسخ و منسوخ، مباح و ممنوع، خاصّ و عام، پندها و مثلها، مطلق و مقیّد، محکم و متشابه مى باشد، عبارات مجمل خود را تفسیر، و نکات پیچیده خود را روشن مى کند، از واجباتى که پیمان شناسایى آن را گرفت و مستحبّاتى که آگاهى از آنها لازم نیست.
قسمتى از احکام دینى در قرآن واجب شمرده شد که ناسخ آن در سنّت پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم آمده، ۱ و بعضى از آن، در سنّت پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم واجب شده که در کتاب خدا ترک آن مجاز بوده است، بعضى از واجبات، وقت محدودى داشته که در آینده از بین رفته است. ۲
محرّمات الهى از هم جدا مى باشند، برخى از آنها، گناهان بزرگ است که وعده آتش دارد و بعضى کوچک که وعده بخشش داده است، و برخى از اعمال که اندکش مقبول و در انجام بیشتر آن آزادند.
پاورقی
۱ - مانند آیه ۱۵ سوره نساء: «وَ اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ»(زنان بد کاره را در خانه ها زندانى کنید تا بمیرند) این حکم برداشته شده، و طلاق و رجم جاى آن را گرفته است.
۲ - مانند دستور نماز خواندن به طرف بیت المقدّس که موقّتى بود و با آیه ۱۴۴ بقره حکم آن بر داشته شده و نماز به سوى کعبه واجب گردید فَوَلِّ وَجْهَکَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ*.
منبع:
نهج البلاغة / ترجمه دشتى، ص42.