وجوب شناخت حضرت مهدى علیه السّلام
همچنین ایمان کسى که به مهدى قائم علیه السّلام ایمان آورده است، فایده ندارد، مگر آنکه به شأن و منزلت او در حال غیبت عارف باشد، …
سرویس مذهبیافکارنیوز- ایمان هیچ مؤمنى صحیح نیست جز آنکه بداند حال کسى را که به وى ایمان مى آورد،
چنان که خداى تعالى فرموده است: «مگر کسانى که گواه به حقّند و مى دانند» و صحّت گواهى را بر آنها واجب نکرده، مگر پس از علمشان، همچنینایمان کسى که به مهدى قائم علیه السّلام ایمان آورده است، فایده ندارد، مگر آنکه به شأن و منزلت او در حال غیبت عارف باشد،و آن این است که ائمّه علیهم السّلام از غیبت او خبر داده اند، و بودن آن غیبت را براى شیعیانشان توضیح داده اند، این مطلب در روایاتى که از ایشان نقل شده و در رساله هایى که از آنها باقى مانده و در کتابهایى که تألیف و تدوین گردیده است، در حدود دویست سال قبل از وقوع غیبت اخبار گردیده است. هیچ یک از پیروان ائمّه
علیهم السّلام از این موضوع غفلت نکرده و در بسیارى از کتب و روایات و مصنّفات خود، آنها را ذکر کرده اند، و اینها همان کتبى است که به «اصول» معروف است و نزد ایشان آل - محمّد علیهم السّلام از قریب دویست سال پیش از غیبت، به تدریج مدوّن گردیده و محفوظ مانده است، و من(صاحب کتاب) اخبار مسندى که درباره غیبت است از آن اصول استخراج کرده و در این کتاب آورده ام.
امّا حال پیروان این اصول، از دو حال بیرون نیست یا اینکه آنها علم غیب داشته اند به این غیبتى که الآن واقع شده است و آن را پیش از وقوعش در کتب خود نوشته اند - و این در نظر خردمندان و دانشمندان محال است - و یا اینکه این جمع کثیر در کتابهایشان، یک امر کذبى را ساخته باشند و آن امر کذب، همان گونه که ذکر کرده اند، اتفاق افتاده و تحقّق یافته باشد، با آنکه این جمع کثیر، دور از یک دگر بوده و عقاید مختلفى داشته و در اقطار مختلفى زندگى مى کرده اند، پس این احتمال نیز مانند احتمال پیشین محال است.
لذا هیچ راهى باقى نمى ماند جز آنکه بگوئیم آنها اخبار غیبت امام زمان علیه السّلام را از ائمّه خود که حافظین وصیّت پیامبر بود هاند اخذ کرده اند و آن حضرت از غیبت امام زمان علیه السّلام و صفات و مقامات او خبر داده و ایشان، آن اخبار را در کتب خود، تدوین کرده و در اصول خود تألیف نموده اند و با همین دلیل و ادلّه دیگرى شبیه به آن، حقّ پیروز مى گردد و باطل نابود مى شود، زیرا که باطل، نابودشدنى است.
منظور دشمنان و مخالفان ما که تمایلات مضلّه(گمراه کننده) دارند، این است که به دستاویز غیبت صاحب الزّمان علیه السّلام و احتجاب او از بینندگان، حقّ را پایمال کنند و حقیقت را بر کسى که معرفت یقینى ندارد و بصیرتش مستحکم نیست، پوشیده دارند.
منبع: کمال الدین / ترجمه پهلوان، ج۱، ص۳۹تا۴۱.