تبلیغات
کد خبر: ۳۴۸۸۱۳

سخنان گهربار امام حسن علیه السّلام

به راستى، بیناترین دیده‏ ها آن است در خیر نفوذ نماید و شنواترین گوشها آن است که تذکّرها را بشنود و از آن بهره‏مند شود و سالم‏ترین دلها آن است که از شک و شبهه ‏ها پاک باشد.

سخنان گهربار امام حسن علیه السّلام

سرویس مذهبیافکارنیوز- امام کریم، امام حسن(ع) می فرماید:


۱ - هیچ مردمى با هم به مشورت نپردازند مگر آن که به راه درست رهنمون شوند.

۲ -فرومایگى این است که شکر نعمت به جاى نیاورى.

۳ - امام حسن علیه السّلام به یکى از فرزندان خود فرمود: اى پسر جانم! با هیچ کس برادرى مکن مگر آن که بدانى کجاها رفت و آمد دارد و چون خوب به این مسأله پى بردى و معاشرت او را پسندیدى به این شرط با او صمیمانه دوستى کن که در لغزش، گذشت داشته باشید و در سختى، یارى کردن با مال و جان.

۴ - در طلب روزى مانند کسى که براى پیروزى پیکار مى‏ کند، مکوش و به تقدیر نیز چندان تکیه مکن که مانند شخص تسلیم شده هیچ تلاشى نکنى؛ در جستجوى فضل و روزى خدا برآمدن از سنّت است و انتخاب راه اعتدال در طلب روزى از عفّت است. نه عفت مانع روزى است و نه حرص سبب افزایش روزى است؛ چرا که روزى قسمت شده است و حرص‏ورزى موجب افتادن در ورطه گناه است.

۵ - خویشاوند کسى است که محبّت او را نزدیک کرده گرچه نسب او دور باشد و بیگانه کسى است که از دوستى به دور است گرچه نسبش نزدیک باشد؛ چیزى از دست به تن نزدیکتر نیست در حالى که همین دست اگر بشکند و فاسد گردد آن را مى‏ برند و داغ مى‏ کنند.

۶ - هر کهبه حسن انتخاب خداوند اعتماد نماید، آرزو نمى‏ کند در غیر حال و وضعى قرار گیرد که خدا برایش انتخاب کرده است.

۷ - شرمسارى[در دنیا] آسانتر از دوزخ رفتن است.

۸ - خیرى که شرّ ندارد، شکر بر نعمت و صبر بر ناگواریهاست.

۹ - امام حسن علیه السّلام به مردى که از بیمارى بهبود یافته بود فرمود: همانا خدایت تو را یاد کرد تو نیز خدا را یاد کن و از تو گذشت نمود تو نیز سپاسگزارش باش.

۱۰ - امام حسن علیه السّلام هنگام صلح با معاویه،[به طرفداران خود] فرمود: به خدا سوگند! ما از نبرد با مردم شام برنگشتیم[نه از روى شک بود و نه پشیمانى و جز این نبود که با شامیان نبرد کردیم‏] در حالى که سلامت دل داشتیم و پایدارى. پس سلامت دل به دشمنى و پایدارى به بى‏ تابى تبدیل شد و شما مردم کوفه، در شروع به جنگ با شامیان، دین خودتان را بر دنیاى خود ترجیح مى‏ دادید و امروز دنیاى خودتان را بر دین خود ترجیح مى ‏دهید؟!

۱۱ - من هیچ کس را نمى‏ شناسم مگر آن که میان خود و پروردگارش حماقتى نشان مى ‏دهد.

۱۲ - به امام حسن علیه السّلام گفته شد: در تو عظمت است! فرمود: بلکه در من عزّت است؛ زیرا خداوند فرموده است: «عزّت از آن خدا و از آن پیامبر او و از آن مؤمنان است»[سوره منافقون(۶۳)، آیه ۸].

۱۳ -[امام حسن علیه السّلام در وصف برادر شایسته‏ اى که داشت فرموده‏]: او از دیدگاه من از همه مردم بزرگتر بود و اساس بزرگى او به دیده من، کوچکى دنیا در دیده او بود، از سلطه جهل برون بود، دست دراز نمى کرد مگر نزد کسى که مورد اعتماد بود و سودى[براى مسلمانان‏] در آن مورد نظر، نه شکایتى داشت و نه خشمگین و ناخشنود بود، بیشتر روزگارش را خموش بود، اگر سخن مى ‏گفت بر گویندگان و زبان ‏آوران غلبه مى ‏یافت. مردى افتاده بود و مردم ناتوانش مى ‏انگاشتند امّا همین که زمان کوشش و جدیّت فرا مى ‏رسید، شیر بیشه را مى‏ ماند! چون با دانشمندان جلسه داشت به شنیدن بیشتر شیفته بود تا به گفتن. اگر در سخن مغلوب مى ‏شد در خاموشى مغلوب نمى ‏شد.
اگر کارى را مى ‏کرد، مى‏ گفت و اگر نمى‏ کرد، نمى‏ گفت.اگر دو کار به او پیشنهاد مى ‏شد که نمى‏ دانست کدام یک از آنها خدا پسندانه‏ تر است آن را نمى‏ پذیرفت که نفس پسندانه بود، هیچ کس را به کارى که زمینه عذر آوردن در آن بود سرزنش نمى ‏کرد.

۱۴ - هر که همیشه به مسجد رفت و آمد داشته باشد یکى از این هشت چیز نصیبش گردد: نشانه‏ اى محکم، برادرى قابل استفاده[علمى و معنوى‏]، دانشى تازه، رحمتى مورد انتظار، سخنى که به راه راست هدایت نماید یا از هلاکت برهاند و ترک گناهان از روى شرم و حیا یا از ترس خدا.

۱۵ - خداوند پسرى به او ارزانى داشت و قریش براى تبریک گفتن خدمتش آمده و عرض کردند: این پهلوان بر تو مبارک باد! امام حسن علیه السّلام فرمود: این چه سخنى است شاید پهلوان نباشد. جابر عرض کرد: پس یا ابن رسول اللَّه! چه بگوییم؟ حضرت فرمود: هر گاه خداوند به شما پسرى ارزانى داشت و براى عرض مبارک باد رفتید، بگویید: سپاسگزار بخشنده این نوزاده باش و خدا این بخشیده را بر تو مبارک نماید و او را به جوانى رساند و از نیکى او تو را برخوردار فرماید.

۱۶ - از امام حسن علیه السّلام در باره مردانگى پرسیدند، فرمود: آزمندى مرد نسبت به دین خود و بهسازى مال خود[در سایه پرداخت خمس و زکات‏] و گزاردن حقوق.

۱۷ - به راستى، بیناترین دیده‏ ها آن است در خیر نفوذ نماید و شنواترین گوشها آن است که تذکّرها را بشنود و از آن بهره‏مند شود و سالم‏ترین دلها آن است که از شک و شبهه ‏ها پاک باشد.

۱۸ - مردى از امام حسن علیه السّلام خواست تا فکر و خیال او را بخواند. امام حسن علیه السّلام فرمود: مبادا به مدح من پردازى که من خود را بهتر مى‏ شناسم یا مرا دروغگو پندارى که نظر و عقیده چنین کسى مقبول نباشد، یا از کسى نزد من غیبت کنى. آن مرد عرض کرد: اینک اجازه فرمایید تا مرخص شوم. حضرت فرمود: آرى، هر وقت خواستى برو.

۱۹ - همانا، هر که خواهان عبادت است خود را براى انجام آن پاکسازى کند. هر گاه مستحبّات به واجبات آسیب رساند، آنها را ترک کنید. یقین پناهگاه سلامتى است.
هر که دورى سفر[قیامت‏] را به یاد آرد خود را آماده نماید. خردمند به کسى که از او اندرز خواهد خیانت نکند. میان شما و موعظه، پرده‏اى از غفلت است. علم و دانش راه عذر جویندگان دانش را بسته است. از هر که شتابان چیزى خواهند مهلت خواهد و آن را که مهلت داده‏ اند امروز و فردا کند.

۲۰ - اى بندگان خدا! تقواى الهى را پیشه خود سازید و در طلب کوشا باشید و براى رهایى جدیّت نمایید و پیش از انتقام‏هاى عمر برانداز و قطع‏ کننده سریع لذّتها، به عمل[صالح‏] بشتابید؛ زیرا نعمت دنیا پایدار نیست و از آسیب آن ایمنى نیست و از بدیهایش محفوظ نتوان بود. دنیا فریبکارى است زودگذر و تکیه‏ گاهى است فروریزنده پس اى بندگان خدا از عبرتها پند گیرید و متوجّه اثر گذشتگان باشید و از نعمت خوارى باز ایستید و از مواعظ بهره‏مند شوید؛ پس خدا بس است که نگهدار باشد و یاور؛ و قرآن بس است که هم حجّت ‏آور است و هم خصومت‏گر. بهشت، پاداش[عمل نیکوکاران‏] را کافى است و عذاب آتش، کیفر[بدکاران‏] را بسنده است.

۲۱ - هر گاه یکى از شما با برادر خود دیدار نماید لازم است محلّ نورانى پیشانى او را[که همان محلّ سجده است‏] ببوسد.

۲۲ - امام حسن علیه السّلام روز عید فطر بر گروهى از مردم گذر کرد که مشغول بازى و خنده بودند، بالاى سر آنان ایستاد و فرمود: به راستى، خداوند ماه رمضان را میدان مسابقه براى خلق خود ساخته تا به وسیله طاعت او براى جلب رضاى او بر یک دیگر سبقت گیرند. مردمى سبقت گرفتند و کامیاب گشتند و دیگران کوتاهى کردند و ناکام ماندند؛ پس بسیار بسیار شگفت است حال شخص خندان اهل بازى در روز قیامت که در آن روز نیکوکاران پاداش یابند و بیهوده پیشه ‏گان، زیان. به خدا سوگند! چون پرده بردارى شود، حتما بدانند که نیکوکار مشغول به نیکوکارى خویش است و بدکار مشغول به بدکردارى خویش. سپس امام حسن علیه السّلام راه خویش را گرفتند و رفتند.

منبع:تحف العقول / ترجمه حسن زاده، ص407تا411.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات