تبلیغات
کد خبر: ۳۷۴۶۷۶

سر‌ امام حسین درتنور خولی لعنت الله چه گفت؟

دیگر مرا در خانه ات نخواهی دید مردم از سفر سوغات می آورند، تو برای من سر بریده ی فرزند رسول خدا(ص) را آوردی.

سر‌ امام حسین درتنور خولی لعنت الله چه گفت؟

به گزارش افکارنیوز، نوشته اند در کربلا مجموعاً ۷۸ سر بود.

۱۳ سر را به قبیله ی کِنده به سرپرستی قیس بن اشعثسپردند.
۱۲ سر را به قبیله ی هوازن به سرپرستی شمر سپردند.
۱۷ سر را به قبیله ی تمیم سپردند.
۱۶ سر را به قبیله ی بنی اسد سپردند.
۷ سر را به قبیله ی مَذحِج سپردند.
و مابقی را به قبائل دیگر سپردند.

سر ابی عبدالله(ع) را به خولی بن یزید اصبحی و حمید بن مسلم داد تا نزد ابن زیاد ببرند.
خولی با عجله از کربلا به کوفه آمد، ‌اما درب دارالاماره بسته بود، لذا برگشت به خانه اش که در نزدیکی شهر کوفه بود.

از آن جایی که زن خولی به نام عیوف، از علاقه مندان به اهل بیت(ع) بود، سر مقدّس را از همسرش پنهان داشت و در میان تنور گذاشت.

چنان ظلم و ستم بیداد کرده / که دل را کوره ی حدّاد کرده
چنان در کوفه فرمان، دست زور است / که مهمان خانه ی خولی، تنور است
کسی که زیب آغوشِ نبی بود / سرش دایم سرِ دوشِ نبی بود
ز سنگ کینه ها، آن سر شکسته / سر او روی خاکستر نشسته
عجب زیبا، مرحوم ژولیده نیشابوری، زبانِ قال و زبان ِحال را با هم آ‌میخته است!
بریز ‌ای دیده! خونِ دل، ز دیده / که رنگ از صورت زهرا، پریده
شب است و مادری، پهلو شکسته / کنار مطبخِ خولی، نشسته
بگوید از غمت، در شور و شینم / حسینم وا، حسینم واس، حسینم

عیوف؛ همسر خولی می گوید:

آخرهای شب بود، دیدم نوری از تنور بلند است و به آسمان ساطع شده، نزدیک تنور رفتم صدای بانوانی با سوز و گداز را شنیدم که صدای جان کاه یاحسین آن ها بلند بود.
ای سر پر خون! ز کجا آمدی؟ / این دل شب، منزل ما‌ آمدی؟
گلشن روی تو عجب، با صفاست / ای سر پر خون! بدنت در کجاست؟

برگشت با تندی به همسرش گفت:

دیگر مرا در خانه ات نخواهی دید مردم از سفر سوغات می آورند ، تو برای من سر بریده ی فرزند رسول خدا(ص) را آوردی.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات