شوخى و خنده در کلام معصومین(ع)
امام صادق(ع) فرمود: مؤمنى نباشد که در او دعابت نیست، گفتم: دعابت چیست؟ فرمود: مزاح.
سرویس مذهبیافکارنیوز-
۱ - از معمر بن خلاد، گوید: از ابو الحسن(ع) پرسیدم و گفتم: قربانت! مردى با جمعى است و سخنى به میان آرند و شوخى کنند و بخندند؟
فرمود: باکى ندارد تا که نباشد، من گمان کردم مقصود او دشنام است و هرزه گوئى، سپس فرمود: عرب بیابانى نزد رسول خدا(ص) مى آمد و چیزى به عنوان هدیه تقدیم او مى کرد و همان جا مى گفت: بهاى هدیه ما را بده، و رسول خدا(ص) مى خندید، و چون غمگین مى شد، مى فرمود: آن عرب بیابانى چه کرد؟ کاش نزد ما مى آمد.
۲ - از فضل بن أبى قره، از امام صادق(ع) فرمود:
مؤمنى نباشد که در او دعابت نیست، گفتم: دعابت چیست؟
فرمود: مزاح.
۳ - از یونس شیبانى، گوید: امام صادق(ع) فرمود:
چگونه با یک دیگر شوخى مى کنید؟ گفتم: اندکى؟ فرمود:
مکنید(یعنى با یک دیگر کم شوخى و خوشمزگى مکنید) زیرا شوخى از خوش خلقى است و تو به وسیله آن برادرت را شاد مى کنى و هر آینه رسول خدا(ص) با مردى شوخى مى کرد، مى خواست او را شاد کند.
۴ - از عبد اللَّه بن محمد جعفى، گوید: شنیدم امام باقر(ع) مى فرمود:
راستى خدا عز و جل دوست دارد کسى را که در میان جمع، شوخى و خوشمزگى مى کند، بىآ نکه فحش دهد و هرزه درائى کند.
۵ - از امام صادق(ع) فرمود:
خنده مؤمن، تبسّم است.
۶ - امام صادق(ع) فرمود:
خنده بسیار، دل را بمیراند.
و فرمود: بسیار خندیدن دین را آب کند چنانچه که آب نمک را بساید.
۷ - از سکونى که امام صادق(ع) فرمود:
راستى از نادانى است خنده بى مورد، گوید: بارها مى فرمود:
خنده دندان نما مده، تو که کارهاى رسوا کردى، از بلاى شبگرد آسوده مباد آنکه بدکردار است.
۸ - امام صادق(ع) فرمود:
مبادا شوخى کنید که آبرو را مى برد.
۹ - امام صادق(ع) فرمود:
هر گاه مردى را دوست دارى، با او شوخى و ستیزه مکن.
۱۰ - امام صادق(ع) فرمود:
خنده قهقهه از شیطان است.
پی نوشت:أصول الكافي / ترجمه كمره اى، ج۶، ص: ۵۶۹ .