این دو گناه هرگز بخشیده نمی شوند
اگرچه خداوند با توبه و برخی حسنات برخی گناهان را می بخشاید اما هستند گناهانی که خداوند آنها را هرگز نمی بخشد.
به گزارش افکارنیوز، ترک گناه و فاصله گرفتن از آن از توصیه های موکد قرآن و روایات است که بی توجهی نسبت به این توصیه، عواقب سوئی را متوجه انسان می کند. آنچنان که خداوند در آیه ۱۲۰ سوره مبارکه انعام می فرماید: «و گناه را چه آشکار باشد و چه پنهان ترک گویید. آنان که مرتکب گناه مى شوند، به سزاى اعمال خود خواهند رسید».
امیرمومنان علی(ع) می فرمایند: «در شگفتم از مردمى که از ترس اذیت شدن، از غذا پرهیز مى کنند چگونه از ترس آتش از گناهان پرهیز نمى کنند؟!»
پیامبر اکرم(ص) فرموده اند: «کسى که با معصیت خدا به دنبال کارى باشد، از مطلوب خود دورتر و به آنچه از آن مى ترسیده است نزدیکتر گردد.»
در این میان هستند گناهانی که از جمله بزرگترین ذنوب اند و از سوی خداوند بخشوده نمی شوند.
پیامبر اکرم(ص) می فرمایند: «از گناهانى که آمرزیده نمى شود بپرهیزید؛[یکى] خیانت[در غنایم است]؛ زیرا هر که در چیزى[از غنایم]، دست خیانت بَرَد، روز قیامت آن را با خود بیاورد و[دیگرى] ربا خوارى زیرا ربا خوار در روز قیامت از قبر برنمى خیزد مگر همچون کسى که بر اثر تماس با شیطان دیوانه شده است.»
امام زین العابدین(ع) نیز فرموده اند:«خداوند هر گناهى را از مؤمن مى بخشد و در دنیا و آخرت او را از آن گناه پاک مى سازد، مگر دو گناه: ترک تقیّه، و ضایع کردن حقوق برادران.»
امام صادق(ع) در این باره می فرمایند: «هر گاه قصد کار بدى کردى آن را انجام نده؛ زیرا گاه خداوند به بنده در حال ارتکاب معصیتى نظر مى افکند و مى فرماید: «به عزّت و جلال خود سوگند که از این پس هرگز او را نمى بخشم».
امام باقر(ع) می فرمایند: «هر که در خلوت گناه کند، خداوند به او اعتنا نمى کند.»
پی نوشت ها:
تحف العقول
کنزالعمال
بحارالانوار