با خواندن این سوره بدون حسابرسی وارد بهشت شوید

«فرقان» یعنی جدا کننده حق از باطل؛ این سوره بر مباحث توحید، معاد، نبوت و مبارزه با بت پرستی تاکید می‌کند و در آیات پایانی آن ویژگی‌های مومنان راستین آمده است.

اخبار مذهبی _ آیه شصتم آن سجده مستحب دارد و از آیات مشهور آن آیه ۳۰ (مهجوریت قرآن)، ۵۳ (جدایی دریای شور و شیرین) و ۵۹ (خلقت عالَم در شش روز) است.

در فضیلت قرائت این سوره از پیامبر (ص) نقل شده است: هر کس سوره فرقان را بخواند، در روز قیامت در حالی مبعوث می‌شود که به آمدن در قیامت ایمان دارد و هیچ شکی ندارد که آنان که در قبرند، مبعوث می‌شوند. او همچنین بدون حسابرسی وارد بهشت می‌شود.

شیخ صدوق می‌نویسد امام کاظم (ع) فرمودند: قرائت سوره فرقان را رها مکن؛ زیرا هر کس سوره فرقان را در شب تلاوت کند، خداوند هیچ وقت او را عذاب نمی‌کند و از او حسابرسی نمی‌کند و او را در فردوس اعلی منزل می‌دهد.

متن آیاتی از سوره فرقان همراه با ترجمه 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خدای بخشاینده مهربان

تَبَارَ‌کَ الَّذِی جَعَلَ فِی السَّمَاءِ بُرُ‌وجًا وَ جَعَلَ فِیهَا سِرَ‌اجًا وَ قَمَرً‌ا مُّنِیرً‌ا ﴿٦١﴾

فرخنده و بزرگوار است آن کسى که در آسمان برجهایى نهاد و در آن چراغ و ماهى نوربخش قرار داد (۶۱)

وَ هُوَ الَّذِی جَعَلَ اللَّیْلَ وَ النَّهَارَ خِلْفَةً لِّمَنْ أَرَ‌ادَ أَن یَذَّکَّرَ أَوْ أَرَ‌ادَ شُکُورً‌ا ﴿٦٢﴾

 و اوست کسى که براى هر کس که بخواهد عبرت گیرد یا بخواهد سپاسگزارى نماید شب و روز را جانشین یکدیگر گردانید (۶۲)

وَ عِبَادُ الرَّ‌حْمَـٰنِ الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَى الْأَرْ‌ضِ هَوْنًا وَ إِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا ﴿٦٣﴾

 و بندگان خداى رحمان کسانى‌اند که روى زمین به نرمى گام برمى‌دارند و، چون نادانان ایشان را طرف خطاب قرار دهند به ملایمت پاسخ مى‌دهند (۶۳)

وَ الَّذِینَ یَبِیتُونَ لِرَ‌بِّهِمْ سُجَّدًا وَ قِیَامًا ﴿٦٤﴾

و آنانند که در حال سجده یا ایستاده شب را به روز مى‌آورند (۶۴)

وَ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَ‌بَّنَا اصْرِ‌فْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ ۖ إِنَّ عَذَابَهَا کَانَ غَرَ‌امًا ﴿٦٥﴾

 و کسانى‌اند که مى‌گویند پروردگارا، عذاب جهنم را از ما بازگردان که عذابش سخت و دایمى است (۶۵)

إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّ‌ا وَ مُقَامًا ﴿٦٦﴾

 و در حقیقت آن بد قرارگاه و جایگاهى است (۶۶)

وَ الَّذِینَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ یُسْرِ‌فُوا وَ لَمْ یَقْتُرُ‌وا وَکَانَ بَیْنَ ذَٰلِکَ قَوَامًا ﴿٦٧﴾

و کسانى‌اند که چون انفاق کنند نه ولخرجى مى‌کنند و نه تنگ مى‌گیرند و میان این دو روش حد وسط را برمى‌گزینند (۶۷)

وَ الَّذِینَ لَا یَدْعُونَ مَعَ اللَّـهِ إِلَـٰهًا آخَرَ وَ لَا یَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّ‌مَ اللَّـهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لَا یَزْنُونَ ۚ وَ مَن یَفْعَلْ ذَٰلِکَ یَلْقَ أَثَامًا ﴿٦٨﴾

  و کسانى‌اند که با خدا معبودى دیگر نمى‌خوانند و کسى را که خدا خونش را حرام کرده است جز به حق نمى‌کشند و زنا نمى‌کنند و هر کس این‌ها را انجام دهد سزایش را دریافت خواهد کرد (۶۸)

یُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ یَخْلُدْ فِیهِ مُهَانًا ﴿٦٩﴾

 براى او در روز قیامت عذاب دو چندان مى‌شود و پیوسته در آن خوار مى‌ماند (۶۹)

إِلَّا مَن تَابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَـٰئِکَ یُبَدِّلُ اللَّـهُ سَیِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ ۗ وَ کَانَ اللَّـهُ غَفُورً‌ا رَّ‌حِیمًا ﴿٧٠﴾

 مگر کسى که توبه کند و ایمان آورد و کار شایسته کند پس خداوند بدیهایشان را به نیکی‌ها تبدیل مى‌کند و خدا همواره آمرزنده مهربان است (۷۰)

وَ مَن تَابَ وَ عَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ یَتُوبُ إِلَى اللَّـهِ مَتَابًا ﴿٧١﴾

 و هر کس توبه کند و کار شایسته انجام دهد در حقیقت به سوى خدا بازمى‌گردد (۷۱)