چراغپور:
یورو نشان میدهدفوتبال مادچارفقروحشتناکی است
کارشناس فوتبال با بیان اینکه انسان با تماشای مسابقههای یورو ۲۰۱۲ متوجه بسیاری از مسائل و کاستیهای فوتبال ایران میشود، گفت: محتوای فوتبال ما دچار فقر وحشتناکی است.
به گزارش افکار نیوز ،جلال چراغپور در گفتوگو با ايسنا، درباره وضعيت فعلي فوتبال ايران گفت: تماشاي مسابقات يورو ۲۰۱۲ اين فرصت را فراهم كرده است كه با يك اندازهگيري چشمي متوجه كاستيهاي فوتبال ايران و تفاوتش با استانداردهاي جهاني شويم. متاسفانه فوتبال ما با فقر وحشتناك محتوا روبهرو است؛ فقر فني، آمادگي جسماني، دويدنها، تاكتيك تيمي و اجراي سيستمها.
وی ادامه داد: وقتی عملکرد تیمهایی مانند انگلیس را نگاه میکنیم، متوجه میشویم که میشود با سیستم ۲ ۴ ۴، شکلهای زیبایی اجرا کرد. همچنین متوجه میشویم که چه تاکتیکهای جدیدی ابداع شدهاند. با تماشای رقابتهای یورو میبینیم که کسی بیخود و بیجهت خودش را زمین نمیزند و وقت تلف نمیکند و همه در طول ۹۰ دقیقه بازی، طرح و نقشه دارند. در فوتبال روز اروپا بین دفاع و حمله هیچ فاصلهای برای غر زدن، راه رفتن و چپ چپ نگاه کردن وجود ندارد. هرچند به دلیل مکانیزم فوقالعاده ضعیف پخش این رقابتها از تلویزیون بسیاری از این مسائل مغفول ماندهاند.
چراغپور افزود: لیگ فوتبال ما از تمام مسائلی که عنوان کردم خالی است. البته برخی تیمها مانند سپاهان هم هستند که به دلیل دارا بودن بازیکنان خوب تا حدودی شبیه فوتبال اروپا بازی میکنند، البته نه به آن شدت و غلظت.
کمیت لیگ ما بالا است و تیمها هزینه زیادی میکنند و برنامههای زیادی را برای آمادهسازی طراحی میکنند اما کیفیت کار در فوتبال ایران پایین است. به ویژه وقتی فوتبالهای اروپایی را تماشا میکنیم بیشتر متوجه این پایین بودن کیفیت در ایران میشویم.
این کارشناس فوتبال در ادامه به حضور بازیکنان پا به سن گذاشته در فوتبال ایران اشاره و خاطرنشان کرد: در اروپا وقتی بازیکنان پا به سن میگذارند بلافاصله جوانترها جایگزین میشوند اما این اتفاق در ایران کمتر رخ میدهد. در بسیاری از موارد در فوتبال ما سلیقه بازیکنان است که حکم میکند و مربیان هیچ اختیاری از خود ندارند. متاسفانه برخی مدیران هم با تغییرات زیاد مربیان افرادی را روی کار میآورند که بهتر بتوانند کنترلشان کنند.
چراغپور همچنین به بازیکنان خارجی شاغل در فوتبال ایران هم اشاره کرد و گفت: باشگاههای ما دست کم بازیکنان درجه دو اروپایی یا آفریقایی هم جذب نمیکنند که دلمان خوش باشد.
به ندرت پیش میآید که بازیکن به ایران بیاید که عضو تیم ملی کشورش باشد و بیشتر خارجیهای فوتبال ما، بازیکنان پا به سن گذاشته و فرسودهای هستند که در کشور خودشان هم فراموش شدهاند. حضور دهها بازیکن بیکیفیت خارجی در ایران هم جای بازیکنان داخلی را تنگ میکند و هم دردی از فوتبال ما دوا نمیکند.
وی در ادامه و در پاسخ به این سوال که آیا لیگ فوتبال ایران در طول چند سال اخیر روندی رو به رشد داشته است یا خیر، گفت: روند رو به رشد ما در لیگ یک کشور این گونه تعریف میکود که چقدر توانسته سن تیم ملی آن کشور را پایین بیاورد؛ یعنی لیگی رو به رشد است که بازیکنهای جدیدی تولید کند و با این کار باعثشود تیم ملی کشورش جوان شود. در تیم ملی ما در برههای هشت بازیکن از لیگهای اروپایی و سایر کشورها حضور داشتند ولی اکنون مجددا به ترکیبی بازگشتهایم که ۱۰ سال قبل وجود داشت! وقتی کیروش با هوش فنیاش متوجه میشود در فوتبال ما یک بازیکن میانی بهتر از آندرانیک تیموریان وجود
ندارد و مجبور میشود از او استفاده کند در حالی که تیموریان تولید ۱۲ سال پیش است.
چراغپور ادامه داد: سه پست اصلی تیم ملی ۱۰ سال است که تغییر نکرده اما در اروپا پرنشاط بودن لیگها باعثمیشود که تیم ملی کشورهایشان جوانتر شوند. در هر کشوری که تیم ملیاش دیر به دیر جوان شود معلوم است که لیگ آن کشور دچار آسیب است. اگر دستاندرکاران فوتبال دلشان برای تیم ملی میسوزد، ابتدا باید لیگ را درست کنند.
وی در ادامه با بیان این که رو به رشد نبودن لیگ ایران را با سه مشخصه میتوان تعریف کرد، گفت: نخست این که تولیدات لیگ برای استفاده تیم ملی کافی نیست و تیم ملی مجبور است از تولیدات ۱۲ سال قبل بهره ببرد. دومین مسئله اضافه شدن روز به روز بازیکنان درجه دو و سه خارجی است که نشان میدهد لیگ ما معیوب است و مدیران عامل باشگاهها برای این که بتوانند تیم خود را بسازند مجبور هستند از این دسته بازیکنان استفاده کنند. سومین نکته هم که نیاز به کنکاش زیاد ندارد پا به سن گذاشتن بازیکنان فوتبال ماست.
چراغپور در ادامه به عملکرد چند تن از بازیکنان مسن لیگ اشاره و خاطرنشان کرد: وقتی یک بازیکن ۳۷ ساله جزو بهترین گلزنهای لیگ قرار میگیرد این معنی را میرساند که مدافعان لیگ ما خوب نیستند. مدافعانی که به یک بازیکن ۳۷ ساله اجازه آقای گل شدن میدهند به درد تیم ملی نمیخورند و به همین دلیل هم هست که خط دفاع تیم ملی ۱۰ سال بدون تغییر مانده است.
وی ادامه داد: هشت مربی در فوتبال ما حضور دارند که هر سال از تیمی به تیم دیگر میروند. اگر فرض کنیم که این هشت نفر، مربیانی در سطح ارنست هابل، گاس هیدینگ و ژوزه مورینیو هم باشند، باز هم در میزان سواد و خلاقیت دارای محدودیت هستند و ثابت بودن اینها به مدت ۱۲ سال و منع ورود تفکر جدید به فوتبال آثار مخربی دارد که امروز شاهد آن هستیم.
با این وصف در فصل بعد لیگ برتر هم اتفاق خاصی رخ نمیدهد و فقط مربیان و بازیکنان جابجا میشوند و به نوعی میتوان گفت قهرمانی و آسیایی شدن در ایران نوبتی است. باید دید امسال نوبت چه کسی است که قهرمان شود، هر چند پایان تا حدودی مشخص است!
سرمربی فصل گذشته تیم فوتبال پاس همدان همچنین درباره تاثیر حضور مربیان خارجی خوب مانند کیروش، کرانچار و دنیزلی بر فوتبال ایران گفت: چرا یک مربی با رزومه بسیار قوی و تجربه کار در منچستریونایتد، رئال مادرید و تیم ملی پرتغال نتوانسته در فوتبال ایران تحول بنیادین ایجاد کند؟ یا چرا پس از برانکو، تمام مربیان تیم ملی در کار خود به بنبست میرسند و نمیتوانند برنامههایشان را اجرا کنند؟
مسئله همان تولید نکردن بازیکن جدید است. هر مربی که وارد فوتبال ما میشود ناچار است از همان ابزاری استفاده کند که مربیان پیش از او بهره میبردند. مثلا اگر برونو سزار را از سپاهان میگرفتید، این تیم تفاوت آشکاری با تراکتورسازی و استقلال نداشت.
وی افزود: باید مکانیزم لیگ ما از بنیاد تغییر کند. آموزش و تربیت مربیان و شیوه چرخش مربیان داخلی باید تغییر کند. در غیر این صورت هرچه مربی خوب خارجی هم بیاوریم شرایط تغییر نمیکند. مگر عربستان با این همه مربی خارجی که آورد در فوتبالش تغییری ایجاد شد. آنها امسال حتی به مقدماتی جام جهانی هم راه نیافتند.
اگر ابزار لازم وجود نداشته باشد، كيروش هم با همان شيوهاي تيم ملي را به ميدان ميفرستد كه در زمانهاي نه چندان دور، امثال دايي و خاكپور در تيم ملي بازي ميكردند.