تبلیغات
کد خبر: ۱۲۴۹۹

خداحافظی مرد خنده از فوتبال اروپا

افکارنیوز: رونالدینیو درباره مسائل مالی با این تیم به توافق رسیده است و تنها مساله باقی مانده، رضایت باشگاه آ ثمیلان ایتالیا برای این انتقال است.

واحد مرکزی خبر: شبکه تلویزیونی فرانس بیست و چهار گزارش داد: رونالدینیو در حال خداحافظی قطعی از فوتبال اروپا و حضور در تیم گرمیو تیم زادگاهش در برزیل است.


رونالدینیو درباره مسائل مالی با این تیم به توافق رسیده است و تنها مساله باقی مانده، رضایت باشگاه آ ثمیلان ایتالیا برای این انتقال است.

به نظر می رسد این امر محقق خواهد شد زیرا رونالدینیو فقط شش ماه دیگر با میلان قرارداد دارد و این تیم دیگر برای تقویت خط میانی اش بر روی رونالدینیو حساب نمی کند زیرا کاسانو در حال بازگشت به میادین است و به این ترتیب با آمدن وی، رونالدینیو، برنده توپ طلای سال دو هزار و پنج، بیش از پیش به سمت نیمکت ذخیره های میلان هدایت خواهد شد.

رونالدینیو در مدت حضورش در اروپا سه تیم پاریسن ژرمن، بارسلونا و آثمیلان را تجربه کرد و به همراه بارسلونا یک بار قهرمان اروپا و دو بار قهرمان لالیگا شد.

وی در سال دو هزار و دو نیز به همراه تیم ملی برزیل قهرمان جام جهانی شد.

زندگینامه: رونالدینیو(۱۹۸۰)

رونالدو دو آسیس موریرا در تاریخ ۲۱ مارس ۱۹۸۰ در پورتو آلگره برزیل به دنیا آمد.

باشگاه:

رونالدینیو دوران نوجوانی را در برزیل و باشگاه گرمیو پورتو آلگره سپری کرد.

به دلیل اقامت در سوئیس، جایی که برادرش که نه سال از خودش بزرگ‌تر بود در یک تیم حرفه‌ای بازی می‌کرد، در تیم زیر ۱۴ سال سیون به بازی مشغول شد و در سال ۱۹۹۳ با کسب چند عنوان قهرمانی آنجا را ترک کرد.

فعالیت حرفه‌ای او در سال ۱۹۹۷ در باشگاه گرمیو در لیگ دسته اول برزیل آغاز شد. وی در سال ۲۰۰۱ به تیم پاری سن ژرمن فرانسه پیوست.

از آنجا نیز در سال ۲۰۰۳ با مبلغی د رحدود ۳۲۲۵۰۰۰۰ یورو راهی تیم نامدار بارسلونا در اسپانیا شد. بارسا در فصل ۰۵/۲۰۰۴ با نمایش درخشان رونالدینیو قهرمانی لالیگا را به دست آورد.

در اول سپتامبر سال ۲۰۰۵ معلوم شد که رونالدینو، ‌ قراردادش را که تا سال ۲۰۰۸ اعتبار داشت، با افزایش حقوق، پیش از موعد تا سال ۲۰۱۰ تمدید کرده است.

رونالدینیو در ۲۸ نوامبر سال ۲۰۰۵ به عنوان مرد سال فوتبال اروپا انتخاب شد. او این عنوان را با پشت سر گذاشتن دو هافبک انگلیسی، فرانک لمپارد و استیون جرارد به دست آورد.

بدین ترتیب رونالدینیو جای آندری شوچنکو را گرفت که سال قبل از آن مرد سال اروپا شده بود. رونالدینیو در ۱۹ دسامبر سال ۲۰۰۵ برای دومین مرتبه پیاپی به عنوان برترین فوتبالیست جهان برگزیده شد.

او با فاصله زیاد نسبت به فرانک لمپارد و ساموئل اتوئو صاحب این عنوان شد. پیش از او تنها دو بازیکن موفق شده بودند که این مقام را بیش از یک بار به دست آورند: زین‌الدین زیدان و رونالدو.

دستمزد سالیانه رونالدینیو در بارسلونا بالغ بر ۱۵ میلیون یورو و با احتساب مزایای جنبی آن در حدود ۲۳ میلیون یورو می‌شد. بدین ترتیب وی در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ پردآمدترین فوتبالیست دنیا محسوب می‌شد.

رونالدینیو با پیراهن بارسلونا ۲۵۰ بازی رسمی انجام داد و ۱۱۰ گل نیز به ثمر رساند. اما پس از ضعیف شدن عملکردش، رهبران باشگاه اعلام کردند که حاضرند او را با مبلغ ۲۰ میلیون یورو بفروشند.

بعد از این که مربی جدید بارسا، جوزپ گواردیولا اظهار کرد که رونالدینیو در فصل جدید عضوی از تیمش نخواهد بود، وی در آگوست سال ۲۰۰۸ با ۲۵ میلیون یورو راهی ایتالیا و باشگاه آ. ث. میلان شد. رقم دستمزد سالیانه وی در میلان نیز بالغ بر ۵/۶ میلیون یورو می‌باشد.

بنا بر تحقیق مجله فرانسوی فرانس فوتبال، درآمد سالیانه وی به همراه درآمد حاصل از تبلیغات بالغ بر ۶/۱۹ میلیون یورو بوده و بدین ترتیب سومین فوتبالیست پردرآمد دنیا می‌باشد. هم اکنون رونالدو در تیم میلان هم نیمکت نشین شده و تصمیم دارد به گرمیو و کشور زادگاهش برزیل بازگردد و از فوتبال اروپا بطور کامل خداحافظی کند.

تیم ملی

رونالدینیو در سال ۱۹۹۷ به همراه تیم ملی زیر ۱۷ سال برزیل قهرمان جهان شد.
وی در ۲۶ ژوئن ۱۹۹۹اولین بازی ملی خود در تیم بزرگسالان را در مقابل لتونی انجام داد. اولین گل او برای تیم ملی در دومین بازی‌اش در ۳۰ ژوئن ۱۹۹۹ در مقابل ونزوئلا زده شد. او در ژوئیه ۱۹۹۹ با برزیل قهرمان جام ملت‌های آمریکای جنوبی موسوم به کوپا آمه‌ریکا شد و در آکوست همان سال در جام کنفدراسیون‌ها به مقام نایب قهرمانی رسید.

رونالدینیو در جام جهانی ۲۰۰۲ تبدیل به یک فوق ستاره شد: او با تیم ملی برزیل در فینال جام جهانی در مقابل تیم آلمان به برتری رسیده و قهرمان جهان شد. گل او در مرحله بک چهارم نهایی این جام در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۲ در مقابل انگلیس از یاد فوتبال‌دوستان نخواهد رفت، گلی که با یک ضربه مستقیم ایستگاهی از مسافتی دور از بالای سر دیوید سیمن، گلر انگلیس که از دروازه‌اش فاصله زیادی گرفته بود، به تور دروازه انگلیس نشست و منجر به پیروزی ۲ بر ۱ برزیل شد.

در سال ۲۰۰۵، رونالدینیو به همراه تیم ملی برزیل قهرمان جام کنفدراسیون‌ها شد. آنها در دیدار فینال در ۲۹ ژوئن، ‌ ۴ بر ۱ آرژانتین را در هم کوبیدند و رونالدینیو نیز با زدن یک گل در این پیروزی سهیم شد.

در جام جهانی ۲۰۰۶، او و تیم ملی برزیل عملکرد ضعیفی داشتند و در مرحله یک چهارم نهایی در مقابل فرانسه که بعدا فینالیست آن جام شد، شکست خورده و از دور رقابت‌ها حذف شدند.

رونالدینیو در دو المپیک ۲۰۰۰ و ۲۰۰۸ نیز شرکت داشت و سه گل هم به ثمر رساند. در سال ۲۰۰۰ در مرحله یک چهارم نهایی در مقابل تیم ملی کامرون که بعدا قهرمان آن رقابت‌ها شد، شکست خورد و در سال ۲۰۰۸ مقام سومی و مدال برنز المپیک را به دست آورد. در این سال نیز برزیل با شکست از آرژانتین حذف شد که در این رقابت‌ها به مقام قهرمانی رسید.

رونالدینیو به دلیل حضور اندکش در بازی‌های میلان برای جام کنفدراسیون‌های سال ۲۰۰۹ به تیم ملی فراخوانده نشد.

عناوین و افتخارات

تیم ملی

قهرمانی در جام جهانی زیر ۱۷ سال: ۱۹۹۷
قهرمانی در کوپا آمه ریکا: ۱۹۹۹
قهرمانی در جام جهانی: ۲۰۰۲
قهرمانی در جام کنفدراسیون‌ها: ۲۰۰۵

باشگاه

قهرمانی در جام یوفا اینترتوتو: ۲۰۰۱
قهرمانی در سوپرجام اسپانیا: ۲۰۰۵،۲۰۰۶
قهرمانی در لیگ اسپانیا: ۲۰۰۵،۲۰۰۶
قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۶

افتخارات شخصی

بهترین بازیکن جام جهانی زیر ۱۷ سال: ۱۹۹۷
بهترین بازیکن جام کنفدراسیون‌ها: ۱۹۹۹
فوتبالیست سال جهان: ۲۰۰۴،۲۰۰۵
فوتبالیست سال اروپا: ۲۰۰۴
آقای گل جام کنفدراسیون‌ها: ۱۹۹۹
آقای گل مقدماتی المپیک: ۲۰۰۰
مهاجم سال جایزه فوتبال یوفا: ۲۰۰۵
بازیکن سال جایزه فوتبال یوفا: ۲۰۰۶
مرد سال جهان از سوی مجله "ورد ساکر": ۲۰۰۴، ۲۰۰۵

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات