همه نگاهها به رویانیان است
مانوئل ژوزه یک تشر جدی میخواهد
شیطنت برخی از تماشاگران در دربی ۷۵ و مانوری که روی آن داده شد، باعثشد خیلی مسائل تحت تأثیر قرار گرفته و قبل از پرداخته شدن به آن، به دست فراموشی سپرده شود. اول نتیجه تساوی بدون گل بود که لابهلای سنگهای پرتاب شده به داخل زمین گم شد و دوم، کیفیت بازی دو تیم بود که با مانور دو تیم روی اتفاقات حاشیهای، تقریباً اصلاً به آن پرداخته نشد.
به گزارش افکار نیوز به نقل ازمشرق، اگر چه پرسپوليس در هفتاد و پنجمين دربي پايتخت برتر از حريف بود و بيشتر توپ و ميدان را به دست داشت، اما بازهم همچون تيمي قدرتمند ظاهر نشد كه بتوان روي آن براي بازيهاي بعدي ليگ و براي جبران مافات چندان حساب كرد.
رویانیان، بعد از پنج هفته سکوت و حمایت همهجانبه از مانوئل، سرانجام بعد از شکست پرسپولیس برابر داماش در گیلان، لب به اعتراض گشود و به نتایج ضعیف پرسپولیس و عملکرد مربیان و بازیکنان این تیم خرده گرفت: «قطعاً چنین جایگاهی در جدول ردهبندی(انتهای جدول) شایسته تیمی که بهترینها را در اختیار دارد نیست. این درست که تیم پرسپولیس به واسطه تغییرات عمده در ترکیب بازیکنان و همچنین بهرهگیری از مربی خارجی نیاز به زمان دارد تا به هماهنگی کامل برسد اما اینکه پرسپولیس بعد از گذشت پنج هفته تنها چهار امتیاز کسب کند، نه از دیدگاه من و نه حتی هوادار قابل قبول نیست.
قول داده بودم پنج هفته اول سکوت کنم و به قولم عمل کردم و طی این مدت هم سعی کردیم حمایت همهجانبهای از تیم داشته باشم. در حال حاضر نیز با توجه به اهمیت دربی و زمان کوتاه باقی مانده تا این بازی، نمیخواهم اظهارنظر یا موضعگیری دیگری داشته باشم اما تأکید میکنم که کادر فنی و بازیکنان میبایست انتظارات به حق هواداران را برآورده کنند. اما فراموش نمیکنم که قرار بود ژوزه ما را شاد کند نه این نتایج را بگیرد و قطعاً از او بابت نتایج پرسپولیس توضیح میخواهیم چراکه نتایج پرسپولیس واقعاً قابل تحمل نیست و نتیجه نگرفتن تیم به رغم حضور بهترینها در پرسپولیس قطعاً
دلایلی دارد.»
اعتراف دیرهنگام رویانیان اگر چه نشان از آن داشت که مدیرعامل هم دیگر طاقت نتایج ضعیف پرسپولیس را ندارد و صبرش لبریز شده است، اما اعترافی دردناک بود. دردناک از این بابت که پیشکسوتان پرسپولیس بارها و بارها بعد از نتایج ضعیف سرخپوشان به صورت علنی و غیرعلنی خواستار برگزاری جلسات متعددی با مانوئل، در قالبهای مختلف شده بودند. جلساتی مانند جلسات کمیته فنی. تا علاوه بر بررسی بازیها و دلایل ناکامیها و بررسی نقاط ضعف و قوت تیم، به سرمربی پرتغالی تیم به طور غیرمستقیم گوشزد شود که تا هر زمانی که بخواهد زمان ندارد برای گرفتن نتایج ضعیف. اما رویانیان که از ابتدای حضورش
در پرسپولیس ثابت کرده اگر حمایت کند، خیلی زود از این کار خسته نمیشود، تنها برنامهاش، حمایت صرف از مانوئل بود. حمایتی که باعثشد این مربی برای تغییر نتایج تیم، به خودش سخت نگیرد!! و البته بدتر از آن، او با توجه به حمایت همهجانبهای که از سوی مدیریت تیم از او میشد، خیلی زود تغییر کرد به طوری که مربی که روز اول با لحنی متواضعانه صحبت میکرد، بعد از گذشت چند هفته، با لحنی نه چندان جالب و دوستانه مدعی شد پرسپولیس اگر او را از دست بدهد، ضرر میکند! و این چیزی شبیه تهدید بود نه دلسوزی برای تیمی که هوادار آن، هفتهها با صبوری منتظر تغییر رویه و نتایج آن به انتظار
نشسته بود.
دربی هم تمام شد. بازی حساسی که رویانیان ترجیح میداد در آستانه آن، شوک و استرسی به تیم وارد نکند تا فرداروز، متهم نشود به آنکه قبل از دربی، تیم را متشنج کرده و حواس سرمربی را پرت.
اما امروز دیگر جای درنگ نیست. شش هفته از لیگ گذشته و پرسپولیس تنها موفق به کسب پنج امتیاز شده. اما آنچه در خصوص این تیم در جدول ردهبندی چشم را میزند، پنج امتیازی بودن این تیم نیست. بلکه سه باخت پی در پی و رده پانزدهم جدول است. جایگاهی که این تیم در پایان فصل ناموفق قبل نیز آن را تجربه نکرده بود اما امسال، در سالی که برای جبران آغاز کرده بود، در همین ابتدا آن را تجربه کرده!
توقع از پرسپولیس بالاتر از میانههای جدول است. تیمی که بهترینهای لیگ را با میلیاردها تومان جمع کرد تا فصلی نو را شروع کند. اما امسال تنها فرقی که این تیم با فصل گذشته دارد، در ارقامی است که به بازیکنانش داده وگرنه در نتیجه گرفتن، هنوز بعد از گذشت شش هفته، هیچ تغییر مثبتی را به نمایش نگذاشته است.
در اینکه این تیم دیر شروع کرد و مربی آن با بازیکنان آشنایی نداشت شکی نیست اما بعد از گذشت شش هفته، دیگر نمیتوان توجیه عدم شناخت را قبول کرد.
این که در چنین شرایطی، به فکر ایجاد تغییرات روی نیمکت پرسپولیس بود، اصلاً نمیتواند فکر درست و مناسبی باشد، چراکه هر تغییری، مصادف میشود با از دست رفتن زمانی مشابه و ناکامیهایی بیشتر. چون شخص جدید هم اگر بیشتر از مانوئل وقت نخواهد، کمتر از آن برای شناخت تیم وقت نمیخواهد.
اما آنچه پرسپولیس امروز برای تغییر رویه نیاز دارد، علاوه بر یک مربی و دستیاری که مانوئل به پیشنهاداتش توجه داشته باشد، مدیریت قاطعانه رویانیان است. رویانیان باید این مسئله را به مانوئل دیکته کرده و به او بقبولاند که عملکرد فنی او را زیر نظر دارد و او باید بابت ناکامیهای پرسپولیس پاسخگو باشد و بعد از گذشت شش هفته از لیگ، دیگر نمیتواند پشت بهانه عدم شناخت از تیمش پنهان شود.
يكهتازيهاي مانوئل در اين مدت نشان از اين دارد كه او مطمئن است قرار نيست كسي گوش او را بابت اشتباهاتش بگيرد و همين اطمينان باعث شده او به جاي آنكه وقتش را صرف احياي تيمش كند، به جدل با مطبوعات بگذراند و از داشتههاي قديمي خود و آنچه سالها قبل به دست آورده تبليغ كند. حال آنكه سالهاي قبل گذشته و مسئله مهم امروز قهرمانيهاي او در مصر نيست، بلكه موفقيت پرسپوليس در ليگ دوازدهم است. موفقيتي كه بعد از گذشت شش هفته هنوز حاصل نشده است! و اين وظيفه رويانيان است كه با برخوردي جدي، در عين حمايت، آن را به سرمربي پرتغالي تيمش گوشزد كند و يك تشر جدي به پيرمرد نيمكت پرسپوليس بزند
تا قبل از آنكه بيش از اين زمان از دست برود و براي اين تشر جدي، همه نگاهها تنها به رويانيان است و بس!