۳ مربی اخراج شده، یکی استعفا داده و یکی هم بلاتکلیف است!
نیمکت تیمهای لیگی همچنان لرزان!
زمانی میگفتند فوتبال ایران مثل کشورهای عربی حاشیه خلیجفارس شده و صبور نیست. از هوادار و رسانه گرفته تا مدیران باشگاهها! اما لیگ امسال این امید را به وجود آورده بود که بعد از پولهای میلیاردی، کمی صبر هم به این فوتبال تزریق شده اما گویا امسال هم قرار است در بر روی همان پاشنه قبلی بچرخد.
به گزارش افکارنیوزبه نقل از ایسنا، فرهاد پورغلامی هم بعد از امید هرندی و آلبرتو کاستا از سمت خود برکنار شد تا تنها پس از گذشت ۱۰ هفته از آغاز لیگ برتر خلیج فارس باز هم رویه کشورهای حاشیه خلیجفارس در پی گرفته شود.
امید هرندی سرمربی سابق داماش گیلان اولین قربانی این فصل بود که پس از شکست سنگین شش بر یک مقابل فجر سپاسی شیراز و با مسائل حاشیهای فراوان از کار برکنار شد تا حمید درخشان هدایت داماشیها را به عهده بگیرد.
هرندی که با دست خالی تیم داماش را جمع وجور کرده بود و تیمش در پایان هفته هشتم با وجود شکست سنگین مقابل سپاسی، با دو برد، سه مساوی و سه باخت، ۹ امتیازی بود و در رده یازدهم جدول قرار داشت معتقد است که مدیران داماش از ابتدا منتظر فرصت بودند تا او را از کار برکنار کنند و مساله حاشیهای قبل بازی شکست سنگین در بازی مقابل سپاسی این بهانه را به دست آنها داد.
داماش در دو هفتهای که هرندی از این تیم جدا شده یک باخت و یک تساوی داشته و از رده یازدهم به چهاردهم جدول سقوط کرده است و با روند مدیران ایرانی درخشان هم باید زودتر نتیجه بگیرد وگرنه بعید نیست به سرنوشت هرندی دچار شود.
اما آلبرتوکاستای پرتغالی در هفته دهم و بعد از باخت دو بر یک مقابل استقلال در حالی که تیمش با هفت امتیاز در رده هفدهم جدول بود از سرمربیگری صنعت نفت آبادان برکنار شد.
او که سال گذشته زیاد بد نتیجه نگرفته بود امسال فروغ چندانی نداشت و شاهکارهایی هم از خود به جا گذاشت مثل شش تایی شدن در مقابل نفت تهران آن هم مقابل چشم دو آتشههای آبادانی. کاستا در آخرین کنفرانس خبری خود بعد از بازی با استقلال گفت که به هیچ عنوان استعفا نمیدهد و درآبادان به کار خود ادامه خواهد داد اما خلیل صالحی بعد از این بازی حکم اخراجش را به دستش داد.
گفته میشود در فوتبال باید به مربیان زمان داد اما در ایران این مساله چندان صدق نمیکند و برکناری کاستا هم دلیل سادهای داشت. به او در سال گذشته فرصت کافی داده شده بود و نتایج ضعیف امسالش هیچ توجیهی نداشت.
داستان ملوان بندرانزلی از همه جالبتر است. محمد احمدزاده جمعه مدیرفنی ملوان شد و شنبه جای پورغلامی نشست.
پورغلامی هم بعد از باخت به سپاهان مجبور به جدایی از ملوان شد؛ این در حالی بود که تیمش با سه برد، چهار تساوی و سه باخت و ۱۳ امتیازی که داشت در رده نهم جدول بود و با صدر هفت امتیاز و با انتهای جدول شش امتیاز اختلاف داشت و مثل دو تیم دیگر ششتایی هم نشده بود.
پورغلامی پس از توافقش برای جدایی از ملوان به ایسنا گفته بود: " قرار بود آقای احمدزاده مدیر فنی شود اما اختیاراتی که به ایشان داده شد مورد موافقت من نبود و بدون اینکه استعفا دهم با آقای درودگر توافق کردیم که دیگر سرمربی ملوان نباشم. " شاید بتوان اسم این یکی را اخراج از نوع محترمانه گذاشت!
به این فهرست باید نام یحیی گل محمدی و مهدی تارتار را هم اضافه کرد هرچند که گل محمدی برای پیوستن به پرسپولیس از صبا جدا شد و تکلیف تارتار پس از استعفا هنوز مشخص نیست.
محسن عاشوری مربی سابق پرسپولیس که این فصل اولین قربانی نتایج ضعیف این تیم بود به ایسنا میگوید: در فوتبال ایران تصمیمات زیاد روی اصول نیست و چیزهای دیگری دخیل است که زیاد به مسائل فنی ربط ندارد.
او در پاسخ به این سوال که آن چیزهای دیگر چیست اظهار میکند: نه من از مریخ آمدهام و نه شما از آمریکا آمدهاید و همه کسانی که اطراف فوتبال هستند میدانند که مسائل حاشیهای اصل شده و شاید یکی از دلایل آن حضور مدیران غیرفوتبالی باشد ولی به هر حال این تصمیمگیریهای زودهنگام اصلا خوب نیست خصوصا درباره تیمی مثل ملوان که تا به حال زیاد هم بد نتیجه نگرفته بود.
همچنین بهتاش فریبا دلیل این تصمیمات زودهنگام را نتیجهگرایی محض در فوتبال ایران میداند و میگوید: متاسفانه مثل عربها شدهایم و با کوچکترین باخت مربیها عوض میشوند و این به نوع نگرش مدیران به فوتبال باز میگردد و وقتی کسی که خارج از قواره فوتبال است مدیر میشود به دنبال مطرح شدن است که این باعثمیشود همه تنها به نتیجه نگاه کنند.
وی میافزاید: نوع نگرش مدیران خیلی مهم است به طور مثال در ذوب آهن با شرایط بدی که اول فصل داشت اگر مدیران صبور نبودند شاید آقای کربکندی را کنار میگذاشتند اما با صبری که به خرج دادند ذوب آهن روند روبه رشدی پیدا کرده است.
حسین عبدی هم تغییر مربیان را بسته به سلایق مالکان باشگاهها میداند و میگوید: باید به روند کاری تیم توجه شود و فقط صرف نتیجه نگرفتن ملاک تغییرات نباشد اما به هر حال هر کسی رویه خاص خودش را دارد و بدون تردید باز هم شاهد چنین تغییراتی خواهیم بود.
تنها ۱۰ هفته از لیگ برتر گذشته و سه سرمربی(هرندی، کاستا، پورغلامی) از کار خود برکنار شدهاند و یکی(گل محمدی) کناره گیری کرده و تکلیف دیگری(تارتار) هم هنوز نامعلوم است و مربیان دیگری مثل مانوئل ژوزه که از مدیرش کارت زرد گرفته، ابراهیم قاسمپور که در کرمان شرایط خوبی ندارد، کربکندی که پس از چند هفته تیمش هنوز در منطقه خطر است، میثاقیان یک قدم تا اخراج فاصله دارد و … وجود دارند که خطر برکناری یا استعفای توافقی(!) آنها را تهدید میکند.
سرمربيان هر ساله ميآيند و ميروند و تيمها گاهي خوب و گاهي بد نتيجه ميگيرند اما نتيجه گرايي محض، صبر كم، عدم برنامهريزي بلندمدت، نگاه سطحي و نبود آيندهنگري در ميان مديران فوتبال ايران انگار قرار نيست به اين زوديها گريبان فوتبال ايران را رها كند.