تبلیغات
کد خبر: ۱۵۵۶۹۵

تعلیق گَران نقاب دار!

دعوا بر سر تصاحب صندلی کمیته ملی المپیک

در همه ی ادوار و دوره ها دعوا برسر تصاحب کمیته ملی المپیک بالا گرفته است. چه در دوره ی غفوری فر و پیش از آن و چه در دوره ی هاشمی طبا، همچنین در دوره ی مهر علیزاده نیز یکی از اتفاقات که از یاد ورزشیان نمی رود آن است که یکی از مهمترین کرسی های بین المللی را با تغییر هاشمی طبا از کمیته ملی المپیک از دست دادیم. هر چند بزرگ کردن این جایگاه توسط برخی همواره برای بعضی دیگر جای سئوال داشته و دارد؟

"نازک آرای تن ساقه گل به جانش کشتم و زجان دادمش آب ای دریغا به برم می شکند" سالهاست دعوای دولتی ها بر سر تصاحب صندلی کمیته ملی المپیک تمامی ندارد.

به گزارشافکارنیوزبه نقل از تابناک، هر گاه نزدیک به انتخابات ریاست بر کمیته ملی المپیک می شویم " ساز " ها برای تصاحب این صندلی به ظاهر ارزشمند " کوک " می شود. اما حلقه مفقوده ی این نوع رقابت ها ضربه به اصل ورزش است و این جدالها نه تنها به بارور ترشدن ورزش کمکی نکرده و نمی کند بلکه باعثخمودگی و شکستن آن می شود. شعر ابتدای مطلب نیز که از پدر شعر معاصر ایران، نیما یوشیج نقل شد در جان ورزش دوستان و دل سوزان نیز جای می گیرد، ای دریغا.. به بَرَم می شکند…

در همه ی ادوار و دوره ها دعوا برسر تصاحب کمیته ملی المپیک بالا گرفته است. چه در دوره ی غفوری فر و پیش از آن و چه در دوره ی هاشمی طبا، همچنین در دوره ی مهر علیزاده نیز یکی از اتفاقات که از یاد ورزشیان نمی رود آن است که یکی از مهمترین کرسی های بین المللی را با تغییر هاشمی طبا از کمیته ملی المپیک از دست دادیم. هر چند بزرگ کردن این جایگاه توسط برخی همواره برای بعضی دیگر جای سئوال داشته و دارد…؟

واقعا ثمرات جایگاهی که هاشمی طبا در کمیته بین المللی المپیک داشت برای ورزش ایران چه بوده؟ اینکه عده ای " جار " میزنند که آن جایگاه مهم از دست رفته آیا به این موضوع پاسخ داده اند که در طول دورانی که هاشمی طبا بر این کرسی بود چه خروجی و اثری در ورزش ایران به جای گذاشت؟ بگذریم… پس از روی کار آمدن علی آبادی بر مسند سازمان تربیت بدنی ایشان نیز پس از مدتی متوجه کمیته ملی المپیک شد. فرق مهندس علی آبادی با بقیه روسای سازمان پیشین در تربیت بدنی آن بود که ایشان قبل از این که برای کمیته ملی المپیک کاندیدا شود برای فدراسیون فوتبال نیز کاندیدا شد ولی در فدراسیون فوتبال بنا به دلایلی که تقریبا همگان می دانند کناره گیری کرد و بر اثر فشار های بین المللی از کاندیداتوری در فوتبال کنار کشید.!

در فوتبال علی آبادی نتوانست به خواسته اش برسد، همان طور که در انتخابات سازمان نظام مهندسی نیز نتوانست به خواسته اش برسد، اما در کمیته ملی المپیک اوضاع فرق می کرد.! این بار فردی در کنار او بود که قواعد بازی را به درستی رعایت می کرد و تیم مدیریتی و اجرایی را برای رسیدن علی آبادی به ریاست مهیا کرد. این بار مهندس علی آبادی تجربه های تلخ فوتبال و نظام مهندسی را با شیرینی پیروزی جبران کرد. ماجرای تعلیق و زیر ذره بین رفتن ورزش از کجا آغاز شد؟ شاید بتوان عزل محمد دادکان از فدراسیون فوتبال را نقطه ی عطف این حساسیت های بین المللی دانست، چرا که در حین برگزاری مسابقات جام جهانی آلمان، علی آبادی دادکان را عوض کرد و کار در اختیار کمیته انتقالی و حضور محسن صفایی فراهانی در راس این کمیته انتقالی قرار گرفت. با این توضیح علی آبادی یکی از بدعت گذار ترین مسئولان در عزل و نصب و ها در ورزش است،

به نظر برخی کارشناسان تضعیف فوتبال نشات گرفته ازاین نوع برخورد بود به گونه ای که چاره ای نماند جز انتخاب علی کفاشیان و باقی ماجرا…! طبق معمولی که نا معمول شد! چند ماه پیش اتفاقی در ورزش افتاد که مسئولان کمیته ملی المپیک آن اتفاق را به گونه ای حرفه ای داغ کردند. تغییر در پنج فدراسیون ورزشی توسط وزارت ورزش و جوانان به قدری با اهمیت شد که نقل محافل گردید که انعکاس این رویداد از یک روند که مسئولین قبلی سازمان تربیت بدنی آن را انجام می دادند فراتر رفت. در اینجا لازم می دانیم که در باره ی این تغییرات توضیح دهیم سرپرست فدراسیونهای شنا، شیرجه، واتر پلو همچنین فدراسیون روستایی و عشایری با هم جا به جا شدند.

یعنی نیک بین که سالها مدیر کل تربیت بدنی استانهای مختلفی چون ایلام، زنجان، گیلان و … بود از فدراسیون روستایی و عشایری به فدراسیون شنا رفت. در مقابل جعفری که پیش از این نیز در استانها و ستاد سازمان تربیت بدنی پست های مدیریتی داشت و چند ماه پیش فدراسیون بحران زده توسط آیت اللهی رییس قبلی را تحویل گرفته بود، توسط وزارت ورزش به فدراسیون روستایی و عشایری رفت.

این در حالی بود که جعفری پیش از این در فدراسیون روستایی و عشایری مسئولیت داشت. تغییر دوم در فدراسیونها مربوط به فدراسیون دوچرخه سواری بود، زنگی آبادی که بحثتغییر و تحول آن از دوره ی دکتر سعید لو در سازمان تربیت بدنی در میان بود جای خود را به خسرو قمری که پیش از این مدیر کل ورزش و جوانان استان سمنان بود، سپرد. اما عزل و نصب های پر سرو صدا تری نیز در وزارت ورزش اتفاق افتاد. در فدراسیون چون قایقرانی، دنیا مالی که از مدیران سابق شهر داری محسوب می شد جای خود را به اسبقیان که از مدیران با سابقه وزارت ورزش بود، داد. کریم صفایی نیز فدراسیون از تیر و کمان جای خود را به شجاعی سپرد. مهمترین تغییر، جابجایی یزدانی خرم از فدراسیون کشتی بود. جایگزین یزدانی خرم کسی نبود جز حجت الله خطیب که سالهای زیادی مدیر کل ورزش تهران، مازندران و باشگاه پرسپولیس را در پرونده خود داشت.

اما غرض اصلی از مرور این تعویض ها و تغییر ها آن بود که اغلب مدیران نصب شده از بدنه ی کارشناسی و از مدیران تقریبا منتسب به وزارت ورزش انتخاب شده بودند و شاید وزارت ورزش برای اولین بار از مدیران دستگاه ورزش را انتخاب کرده بود که این موضوع در نوع خود کم سابقه نشان می دهد. انتخاب های گذشته در ورزش اساساً از این موضوع مغفول مانده بود. به عنوان مثال آیت اللهی که در شنا رییس شده بود اساساً سابقه ی اداری و مدیریتی نداشت. دنیا مالی از مدیران شهرداری بود و… اگر به منصوبین روسای گذشته هم نگاهی بیندازیم این موضوع ملموس تر می شود.

منصبهایی که در فدراسیون هایی چون پینگ پنگ، تنیس، تیر اندازی، بولینگ و بیلیاردو… نشان می دهد که مسئولان گذشته عامل ورزشی بودن را رعایت نکرده بودند و تا حدود زیادی " دیمی " مدیران را نصب و عزل می کردند. البته بحثبر سر " ورزشی " یا " غیر ورزشی " بودن مدیران فراوان است اما وجه تمایز انتصاب هایی که در حال حاضر در فدراسیون ها انجام شد سابقه ی ورزشی داشتن در سطوح مختلف مدیریتی لااقل در برخی فدراسیون ها است.

ورزش تهران که یکی از مراکز مهم و اساسی در ورزش کشور به شمار می‌رود، به کسی سپرده می‌شود که به فعالیت در این زمینه آشنا نیست. راستی به چه دلیل این منصب بسیار مهم که پویایی آن باعثشکوفایی کل ورزش می‌شود و خمودگی آن باعثناهنجاری در کل ورزش کشور می‌شود، به شخصی سپرده شده که سابقه و تخصصی در این موضوع ندارد؟ آیا دلیل این انتصاب، آشنایی وی با جناب وزیر در وزارتخانه سابق تعاون نیست؟

نه اینکه از فلان اتاق و فلان وزارت خانه غیر ورزشی یک مدیر بیاوریم و آن مدیر با تفاخر و منت گذاردن بر ورزش جای یک ورزشی را اشغال کند. البته این نکته را باید عنوان کرد که نباید به تغییراتی که وزارت ورزش انجام داد نمره عالی داد چرا که جا داشت در انتخاب افراد وسواس بیشتری به خرج داده می شد اما شاید بتوان گفت کار از گذشته بهتر بود. اشکال دیگری که به وزارت ورزش وارد آن است که میتوانست به جای جابجایی فله ای روسا کمی با تمانینه بیشتر این تغییرات را انجام دهد.

صحبت بر سر انتخابات کمیته ملی المپیک بود پس ازجابجایی صورت گرفته در راس فدراسیونهای مذکور توسط وزارت ورزش بیانیه ای از سوی کمیته ملی المپیک صادر شد که مضمون آن این بود که اگر این تغییرات برای جابجایی در تیم مدیریتی کمیته ملی المپیک بگویید که ما برویم و … فراررو به جلویی که کمیته ملی المپیک کرد با پوشش رسانه ای مناسب، همه ی اذهان را متوجه وزارت ورزش برای فتح کمیته ملی المپیک بود.

کار به آنجا رسید که تیر و کمان و شنای ایران در حالت تعلیق قرار گرفته و کشتی و دیگر رشته ها نیز در آستانه ی تعلیق قرار گرفته اند و موضوعی که توسط مسئولان کمیته ملی المپیک و عوامل آنان همه جا جار زده شد این بود، ورزش ایران در آستانه تعلیق قرار دارد و هر روز به آنان دامن زده شد و می شود. بله " تعلیق "؛ کاری که مهندس علی آبادی با فوتبال کرد و بوی آن از کمیته ملی المپیک به مشام می رسد. شایعات…! از گوشه و کنار محافل ورزش به گوش می رسد که اگر ورزش ایران تعلیق می شود آن که سود می برد مسئولین کمیته ملی المپیک هستند.

برخی از کارشناسان بر این باورند که اگر ورزش ایران تعلیق شود بحثاستیضاح وزیر ورزش داغ تر و جدی تر می شود. گزینه ی کمیته ملی المپیک برای سرپرستی در وزارت ورزش همان کسی است که صحنه گردان رییس شدن علی آبادی است. با این استدلال که او روابط بین المللی را می شناسد و می تواند موضوع تعلیق را حل کند. نظریه ای که روزگاری در فوتبال با آوردن مصطفوی در سمت دبیری شکل گرفت ولی سرانجامی نداشت. البته این فقط در حد یک نظریه و شایعه است. اما اگر قرار باشد که مسئولین کمیته ملی المپیک برای ماندن پای تعلیق ورزش ایران بمانند جای تاسف بسیار دارد.

امیدواریم که این، آن نباشد. چند سئوال: با مرور پرونده تعلیق و تعلیق گران به این نتیجه می رسیم که نهادهای بین المللی زمانی وارد عمل می شود که شکایت یا مخبری از سوی کشور مذکور شکایتی را به آن نهاد بین المللی ارسال کند و به بیانی ساده تر این گونه اخبار ریز و درشت رشته های ورزشی توسط داخلی ها به آن سوی آبها مخابره می شود. اگر به یاد داشته باشید در جریان تعلیق فوتبال نیز دادکان به فیفا شکایت برد و فیفا در جریان جیک و پوک فوتبال قرار گرفت وگر نه فیفا چه کار دارد به فوتبال ایران؟

وقتی این آمار دقیق به فیفا رسید، آن نهاد بین المللی نیز چنان برخوردی را انجام داد و گرنه خود فیفا هم می داند که در کشور های حاشیه خلیج همیشه فارس و بسیاری از فدراسیون های جهان که دولت خرج آن را می دهد تمام دولت ها نیز حق خود می دانند که در مدیریت آن نیز دخل و تصرف کنند بنابر این چرا درباره ی آنان حرفی نمی زنند؟ در بحثتغییرات در دیگر رشته های ورزشی نیز اوضاع به همین منوال است. باید دید چه کسانی به فدراسیونهای جهانی مربوطه " راپورت " دادند؟

چه کسانی به کمیته بین المللی المپیک راپورت غلط دادند و آن نهاد ها را به سمت ورزش ایران حساس کردند؟! والبته باید سئوال کرد که قصد " راپورت " دهندگان از " گرا " یی که دادند چه بوده است؟ نقاب دارانی که در گوشه و کنار ورزش نشسته اند و اخبار ورزش را به نهاد های بین الملی گزارش می کنند ودر راهرو های وزارتخانه مدیران ارشد را از آن سوی آبها می ترسانند…!

اهالی ورزش این روز ها در گیر امتحان سختی هستند. به هر حال باید دید که این روند تا کی ادامه خواهد داشت؟ آیا دستگاههای نظارتی برای نجات ورزش اقدامی خواهند کرد؟ وضعیت فعلی اگر ادامه پیدا کند منجر به تعطیلی بسیاری از رشته ها طی دوره ای نا معلوم خواهد شد. متاسفانه در این گیر و دار سکوت وزارت ورزش تعجب همگان را در بر داشته است. چرا معاونت امور ورزش قهرمانی و همچنین اداره کل روابط عمومی وزارت ورزش در این جدال سکوت کرده اند؟ و یا اقدام در خور توجهی انجام نمی دهند!

امید آن داریم که این گونه مشکلات خود ساخته توسط مسئولان هر چه سریعتر بر طرف شود و اراده ای بر ورزش حاکم شود که منافع ملی بر منافع فردی و باندی ترجیح داده شود تا ورزش ایران اسلامی در مسیر رشد و تعالی قرار گیرد .چنین باد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات