دوپینگ با دستکاری ژنتیکی عضلات
مواد نیروزا به شکلهای مختلف مصرف میشوند. کم نیستند کسانی که برای موفقیت در مسابقات ورزشی با استفاده از این مواد به صورت خوراکی، تزریق عضلانی، داخل وریدی یا بصورت شیاف به دنبال افزایش نیروی بدنی خود و موفقیت بیشتر هستند. این مواد، امور مختلفی را در بدن تحت تأثیر قرار میدهند. به عنوان مثال، دوپینگ هورمونی موجب افزایش رسوب چربی در عضلات قسمت بالا تنه میشود.
کارشناسان آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، آزمايشهايي در اختيار دارند که رد اين مواد را در خون پيدا ميکند. البته توليد کنندگان مواد نيروزا هم بيکار نميمانند و با استخدام متخصصان زبده، ترکيبات تازهاي تهيه و توليد ميکنند. دستهاي از اين مواد هورمونهاي رشد هستند که با دستکاري ژنتيکي برخي از بافتهاي بدن ميتوان ترشح آنها را افزايش داد.
هورمونهای دوپینگی رشد
به گزارش دویچه وله، گروهی از پژوهشگران بلژیکی موفق شدند با دستکاری ژنتیکی عضلات گوساله، رشد این عضلات را تا جایی تحریک کنند که به رشد خود ادامه دهند و در نهایت بسیار تنومند شوند. در مقابل، گروهی از پژوهشگران آلمانی که با آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ همکاری میکنند روشی برای پیداکردن رد این هورمون رشد پیدا کردند که در اثر دستکاری ژنتیکی تولید آن افزایش پیدا کرده است.
پروفسور پریکلس سیمون از مرکز تحققیاتی دوپینگ در دانشگاه ماینز میگوید: «ما میتوانیم رد هورمونهایی را که ترشح آنها افزایش یافته است پیدا کنیم. یعنی رد هورمونهایی که پس از دستکاری ژنتیکی یک عضله بیشتر شدند. با این روش، حتی ماهها بعد هم هورمونها در خون قابل ردیابی هستند.»
به نظر میرسد روشی که پژوهشگران آلمانی ابداع کردهاند راه مطمئنی برای کنترل هورمونهای رشد در خون ورزشکاران است. البته نکته قابل توجه اینجاست که این روش تنها برای ردیابی یک نوع از صدها نوع دستکاری ژنتیکی ممکن در عضلات، تهیه شده است. در نتیجه، به عقیده متخصصانی مانند " پروفسور پاتریک دیل " نمیتوان از یک آزمایش مطمئن و راهحلی قطعی صحبت کرد.
راهی طولانی تا مرحله عمل
پروفسور پاتریک دیل، متخصص بیوشیمی است و با مدرسه ورزش شهر کلن همکاری میکند. او میگوید: «با این روش، مشکل پیدا کردن دوپینگ ژنتیکی حتی تقریبأ هم حل نشده است. در این روش تنها یک مدل از ژن دستکاری شده در عضلات کشف میشود. از آن مهمتر اینکه ما هنوز هیچ نشانی از موفقیتآمیز بودن استفاده از آن نداریم.»
مسئله اينجاست که تست مورد نظر، تا کنون تنها در آزمايش بر روي حيوانات موفقيتآميز بوده است. در نتيجه، ابتدا بايستي مراحل عملي آزمايش آن روي انسان طي شود. گام بعد، صدور مجوز قانوني است که در مجموع چندين سال طول خواهد کشيد. پرفسور پاتريک ديل ميگويد: در مورد رديابي هورمونهاي رشد بايد بگويم که بر اساس تجربه ما، از زمان ابداع يک روش براي پيداکردن رد اين هورمونها در خون، تا مرحله صدور مجوز، دستکم هشتسال طول ميکشد.