تابه سرنوشت هدایتی و شفیعیزاده دچار نشدهام ازفوتبال میروم
پرهام: استقلال و پرسپولیس را یک دلار میخرم!
مهدی پرهام در اسفند۱۳۸۷ با در اختیار گرفتن مالکیت باشگاه نساجی وارد فوتبال شد تا درکنار احیا کردن یکی از بزرگترین تیمهای مازندران به برنامههای اقتصادیاش هم برسد و سودی در این راه ببرد.
به گزارش خبرنگار سرویس ورزشی «افکار» پرهام که خودش را فردی اقتصادی میداند، میگوید که بعد از گذشت چند سال فعالیت در فوتبال نه تنها سودی نبرده بلکه با خرج کردن در فوتبال فقط ضرر کرده است. او حالا از اینکه وارد فوتبال شده حسابی پشیمان است چرا که به این نتیجه رسیده حضورش هیچ توجیه اقتصادی نداشته و نخواهد داشت. پرهام تصمیم گرفته هر چه زودتر خودش را از این ماجرا کنار بکشد تا بیشتر از این از لحاظ اقتصادی ضرر نکند. آقای پرهام؛شغل اصلی شما چیست؟ در زمینه فولاد مشغول هستم. چهطور شد از فولاد به فوتبال آمدید؟ با وعده و وعیدهای برخی از دوستان وارد فوتبال شدم، آن هم وعده و وعیدهایی که هیچکدام عملی نشد. پیش از حضور در فوتبال سابقه ورزشی داشتید؟ در ورزش هیچ سابقهای نداشتم. پسچرا وارد فوتبال شدید؟ من به فوتبال علاقهمند هستم اما هیچوقت تصمیم نداشتم وارد فوتبال شوم. سال87 بود عدهای گفتند یک تیمی به اسم نساجی که در مازندران قدمت دارد با مشکل روبهرو شده و احتیاج به کمک دارد. به من پیشنهاد شد این باشگاه را تحویل بگیرم تا هم به استان مازندران کمکی کرده باشم و هم به منافع اقتصادی برسم. من آدم اقتصادی هستم و جایی که از لحاظ مالی سود نکنم اصلا حضور پیدا نمیکنم. آن زمان به من قولهایی داده شد تا از لحاظ اقتصادی هم سود ببرم اما متاسفانه با شروع کار انتظارات برآورده نشد. قرار بود از چه طریقی در فوتبال سود ببرید؟ آن زمان بحث ساختن یک استادیوم بود که برای من توجیه اقتصادی داشت و قرار شد وقتی باشگاه نساجی را خریدم با کمک مسئولان این حرکت را هم آغاز کنم. من برای ساختن استادیوم احتیاج به زمین خالی داشتم اما هیچکدام از این امکانات فراهم نشد و طرح استادیوم هم از بین رفت. تا الان چقدر پول در فوتبال خرج کردهاید؟ تا الان فکر میکنم حدود 5/5 میلیارد برای نساجی هزینه کردهام. اواخر سال87 باشگاه را با بدهیهایش تحویل گرفتم و حدود یک میلیارد خرج کردم. سال گذشته حدود 3میلیارد باشگاه هزینه داشت. امسال هم که تا الان 5/1میلیارد هزینه کردهایم. کل این پولها را فقط خرج کردهایم و تا امروز هم کوچکترین برگشتی نداشتهایم. یعنی واقعا این هزینهها برای شما فایدهاینداشته؟ از لحاظ اقتصادی برای من هیچ فایدهای نداشته است. تنها فایدهای که این هزینهها برایم داشته، ارتباط مردمی است که در مازندران پیدا کردهام و اینکه یک عده جوان عاشق نساجی باقی ماندهاند و هر هفته برای تماشای فوتبال به استادیوم میآیند و سراغ هزار کار دیگر نمیروند. من مطمئنم خدا روزی جواب این کارم را خواهد داد. جدا از مسایل اقتصادی حضورتان در فوتبال به خاطر مطرح شدن نبود؟ به هیچ عنوان دنبال مطرح شدن نبوده و نیستم. من در این چند سال خیلی کم مصاحبه انجام دادهام و تمام اختیارات را به مدیرعامل باشگاه واگذار کردهام. طبیعتا با توجه به اتفاقات فوتبال نام من بارها مطرح شده اما این هدف من از حضور در فوتبال نبوده است. با این همه ضرر در فوتبال دنبال چه هستید؟ من تصمیم نهایی خودم را گرفتهام و تحت هر شرایطی سال آینده باشگاه نساجی را واگذار میکنم و از فوتبال میروم. در این چند سال نساجی را به یکی از منظمترین باشگاههای ایران تبدیل کردم اما حالا دیگر نمیخواهم بیشتر از این ضرر کنم. از این به بعد در ورزش نه سرمایهگذاری میکنم و نه اصلا وارد بحثهای ورزشی میشوم، میروم و پشت سرم را هم نگاه نمیکنم. چهطور شد که به این نتیجه رسیدید؟ متاسفانه فوتبال و در کل ورزش ما جو خیلی بدی دارد. شما در هر بخشی در این کشور سرمایهگذاری کنی کلی عزت پیدا میکنی و احترام خاصیداری. با سرمایهگذاری در بخشهای دیگر کلی امکانات در اختیارت قرار میگیرد اما در فوتبال نه از احترام خبری هست و نه از امکانات. متاسفانه نه تنها این مسایل وجود ندارد بلکه در فوتبال به تو اتهام هم میزنند و آرامش زندگیات را خراب میکنند. یک زمان میگفتند پرهام در مازندران کلی زمین در اختیار گرفته و درحال ساختن ویلا است، بعدش گفتند پرهام با دایی شریک شده و در مازندران کارخانه زده است. یعنی حتی اگر نساجی لیگ برتری هم شود، از فوتبال میروید؟ سهمیه لیگ برتر را به مردم مازندران هدیه میکنم و میروم. حداقل با لیگ برتری شدن نساجی نامی از من در این استان میماند. من برای چه باید در این فوتبال بمانم؟ بمانم که سرمایهام از بین برود، بمانم که آبرویم را ببرند؟ مگر شفیعیزادهها چه سرنوشتی در لیگ برتر پیدا کردند که من بخواهم یک بار دیگر این داستان را تجربه کنم؟ مگر باشگاه هدایتی در لیگ برتر چه سرنوشتی پیدا کرده که من بیایم و در لیگ برتر سرمایهگذاری کنم؟ من وقتی سرنوشت این دوستان را میبینم، عبرت میگیرم و به این نتیجه میرسم که اگر کنار بروم خیلی بهتر است تا اینکه بیشتر ضرر کنم. به عقیده خیلیها حضور پولدارها در فوتبال ایران نه تنها مفید نبوده بلکه ضرر هم داشته. گفته میشود این پولدارها هستند که بیمورد قیمت بازیکنان را بالا میبرند و بعد هم به راحتی از فوتبال کنار میروند. در این خصوص چه نظری دارید؟ مطمئن باشید یک باشگاه خصوصی هیچوقت چنین کاری انجام نمیدهد چرا که به نفعش نیست. من از جیب خودم پول خرج میکنم و به همین دلیل بیمورد ریخت و پاش نمیکنم. این باشگاههای دولتی هستند که بازار را خراب میکنند و قیمت بازیکنان را بالا میبرند. من اطلاع دارم بودجه ورزشی سپاهان در این فصل 33 میلیارد بوده که بخش عمده آن وارد فوتبال شده است. به همین دلیل است که هدایتی به بازیکنی پیشنهاد 600میلیونی میدهد اما باشگاه سپاهان با 700میلیون آن بازیکن را جذب میکند. حالا چرا این افراد پولداری که وارد فوتبال میشوند برای مطرح شدن سراغ فوتبالیهای اسمی میروند؟ متاسفانه در ایران به این مسأله انتقاداتی وارد شده که اصلا صحیح نیست. این حرکت در باشگاههای بزرگ امری طبیعی است. حضور چهرههای مطرح فوتبالی باعث مطرح شدن باشگاه میشود اما متاسفانه ما فکر میکنیم این حرکت باعث مطرح شدن مالک باشگاه میشود. باشگاههای مطرح در این زمینه سرمایهگذاری میکنند چون این حرکت سود دارد اما در ایران این حرکت فقط هزینه دارد. مالک باشگاه به مراتب از شخص فوتبالی کمتر سود میبرد. اشاره کردید در پایان این فصل از فوتبال جدا خواهید شد و به هیچ عنوان قصد بازگشت ندارید. چند وقت پیش شنیده میشد یکی از گزینههای هیئت مدیره استقلال هستید، آیا در صورت مطرح شدن پیشنهاد مجدد حاضرید به باشگاهی مثل استقلال بیایید؟ من فقط در شرایطی برمیگردم که یک پیشنهاد برد برد داشته باشم. از این به بعد اگر بخواهم در فوتبال سرمایهگذاری کنم با اختیارات تام وارد میشوم و روی هیچ قولی حساب باز نمیکنم. خیلی از این اشخاص پولدار مدعی شدهاند حاضرند استقلال و پرسپولیس را با قیمتهای بالا در اختیار بگیرند، شما هم به دنبال این کار هستید؟ من هم حاضرم باشگاه استقلال را در اختیار بگیرم و آن را به جایی برسانم که درآمدزا باشد اما حاضر نیستم پول زیادی پرداخت کنم. در حال حاضر باشگاهی مثل استقلال یا پرسپولیس هیچ چیز از خود ندارند و تنها سرمایههای این دو باشگاه بدهی است. در اروپا چنین باشگاههایی یک دلار قیمت دارد. من هم حاضرم یک دلار پرداخت کنم و یک باشگاه نابود شده را از لحاظ اقتصادی سودآور کنم. در حال حاضر واقعا استقلال و پرسپولیس بیشتر از یک دلار نمیارزند. متاسفانه در ورزش ایران به بخش خصوصی هیچ اهمیتی داده نمیشود و اگر ما موفقیتی را هم میبینیم فقط و فقط به غیرت جوانانمان برمیگردد. دست کسی که وارد بخش خصوصی میشود را باید بوسید اما متاسفانه در ورزش نه تنها کمکی نمیشود بلکه مشکل هم درست میکنند . با این وضعیت استقلال و پرسپولیس هم به جایی نخواهند رسید.