تبلیغات
کد خبر: ۱۸۰۱۳۶

گهر می‌تواند قطب جدید شود

جناب مدیر! از گذشته درس بگیر

در لرستان نه خبری از فحش و ناسزا بود و نه صندلی شکستن در روز شکست تیمشان مقابل استقلال. آنها در روزگاری که تعداد تیم های صاحب تماشاگر ما به اندازه انگشتان دو دست هم نمی رسد، فوتبال ما را رو سپید کردند.

جناب مدیر! از گذشته درس بگیر
افکارنیوز گروه ورزشی:

فرهاد فخرآبادی / عادت کرده بودیم که در ورزشگاه هایمان هیچ صدایی به غیر از قرمز و آبی نشنویم، سرخ آبی ها به شهرستان که می رفتند هوادرانشان صف می کشیدند. عده ای می آمدند تیم محبوب سرخ و یا آبی شان را تشویق کنند و عده ای دیگر می آمدند در لباس تیم حریف جوی را فراهم کنند که رقیب سنتی نتواند دست پر از آن شهر خارج شود. البته در این بین یک استثنا وجود داشت؛ سپاهان تنها تیمی بود که در خود اصفهان طرفدار داشت و می توانستیم این تیم را ضلع سوم و هر چند کم تعداد هواداران فوتبال ایران نام گذاری کنیم.

سال ۸۶ که رسید پاس تهران به نوعی منحل شد و تیم به همدان منتقل شد، این یعنی شروعی تازه برای هوادارها در ایران. پاس که به همدان رفت و براساس جنجال های ساخته شده بدنبال این انتقال موجی از تعصب به این تیم در شهر پدیدار شد. مردم فوتبال دوست همدان عاشقانه این تیم را دوست داشتند و فارق از قرمز و آبی تیمشان را حمایت می کردند و رنگشان سپید و سبز پاسی شده بود. با این شور و شوق بود که ورزشگاه قدس همدان تبدیل شد به قلعه عقابها. سال اول که پاس به همدان آمد اشتیاق ها برای این تیم فراوان بود و تیم در لیگ برتر نتایج خیره کننده ای گرفت. اما سال دوم که رسید ستاره ها یک به یک جدا شدند و روند نزولی تیم شروع شد. به حضور سوم همدان در لیگ برتر که رسید نتایج ضعیف و ضعیف تر شد و تعداد تماشاگران کمتر و کمتر تا اینکه تیم به هر ترتیب سقوط کرد و در حال حاضر نهایت تماشاگری که برای بازی های پاس به ورزشگاه قدس می رود هزار نفر است. پاس به راحتی تماشاگرانش را با اشتباهات کلان مدیریتی و عدم حمایت مسئولان استانی در خانه نشاند.

اما پس از پاس، می توان با قاطعیت گفت ورود تراکتور سازی در سال ۱۳۸۸ به لیگ برتر شور و شوق دو چندانی به سکوها داد. تراکتور سازی به راحتی رکورد حضور تماشاگر را از تیم های نامدار تهرانی گرفت و ورزشگاه یادگار امام تبدیل به جهنمی برای حریفان شد. تماشاگرانی که در هر شرایط تیمشان را تشویق می کردند و در هیچ کجای ایران سرخ پوشان تبریزی را تنها نمی گذاشتند. تراکتور با پاس یک تفاوت آشکار داشت، تبریزی ها نتیجه گرفتند اما پاس نتوانست روند خوبش را ادامه دهد. اما نکته حائز اهمیت این است که با نگاهی به آمار و ارقام متوجه می شویم که هر سال که جلوتر می رود از تعداد تماشاگران تراکتور سازی هم کمتر شده است.

حالا نوبت به حضور گهر است، تیمی از غرب ایران. یک نیم فصل به هر ترتیب برای این تیم در خارج از خانه گذشت و در نیم فصل دوم پافشاری ها بود که باعثشد لرستان تجربه میزبانی لیگ برتر را هم کسب کند. تجربه ای که در اولین گام نمره قبولی گرفت. ظرف همین چند روز فهمیده ایم که گهر در خانه گوهری داشته است که فوتبال ما آن را نادیده گرفته است. لرها فرهنگی اصیل از تماشاگر بودن را در ورزشگاه شان پیاده کردند، در لرستان نه خبری از فحش و ناسزا بود و نه صندلی شکستن در روز شکست تیمشان مقابل استقلال. آنها در روزگاری که تعداد تیم های صاحب تماشاگر ما به اندازه انگشتان دو دست هم نمی رسد، فوتبال ما را رو سپید کردند.

لرستان سهم خودش را برای پاک ماندن سکوها انجام داده است و بدون شک انجام خواهد داد. اما کاش با کمی تدبیر و فراهم کردن امکاناتی در خور لیگ برتر شرایطی مهیا شود تا این تیم هم مانند خیلی از تیم ها در شهر خود غریبه نشود. آقایان مسئول! ورزشگاه و بازیکن فوق حرفه ای پیشکش؛ لطفا کاری نکنید که این مردم خونگرم به خاطر نداشتن امکاناتی اولیه چون سرویس های بهداشتی بعد از مدتی قید حضور در ورزشگاه را بزنند و گهر هم مثل شاهین در شهر خودش تنها شود.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات