جزینی: به خاطر کشتیگیران ماندهام
سرمربی موقت تیم ملی کشتی فرنگی ایران معتقد است که از این تیم باید در حد امکاناتش انتظار داشت.
افکار- رسول جزینی اظهار کرد: نمیدانم مسئولان از زمینی که به آن آب ندادهاند توقع چه محصولی دارند؟ اوضاع کشتی فرنگی اصلا خوب نیست و کشتیگیران و کادر فنی انگیزه خود را از دست دادهاند. نفرات المپیکی به جز بشیر باباجان زاده در اردو نیستند و او هم به خاطر عقب افتادن حقوقها تهدید کرده که در اردو حضور پیدا نمیکند.
وی افزود: اگر من مثل بعضی دوستان استطاعت مالی داشتم حق و حقوق کشتیگیران و مربیان را پرداخت میکردم، اما با این وضعیت نمیتوان امید زیادی به موفقیت تیم در جام جهانی داشت.
جزینی ادامه داد: بعد از المپیک خیلی امکانات را از دست دادیم و آخرین تیر هم با پرداخت نشدن حقوق بچهها به پیکره کشتی فرنگی برخورد کرد. بزرگترین دغدغهمان در حال حاضر ایجاد انگیزه و رغبت برای کشتی گرفتن در ملیپوشان است. وقتی بعد از المپیک تا به حال حقوقی به کشتیگیران پرداخت نشده و اعضای کادر فنی مثل آقای چمیانی هم پولی دریافت نکردهاند نمیتوان توقع معجزه داشت.
وی با اشاره به شرایط تیم ملی کشتی آزاد، خاطر نشان کرد: در حال حاضر ما را با آزادکاران مقایسه میکنند در حالی که آنها تمام نفرات خود را در اختیار دارند و زمان لازم هم برای تمرین داشتهاند، ضمن این که شخصی مثل رسول خادم با دست باز و فراغت بال به خوبی کارها را اداره میکند. لیگ کشتی آزاد هم در کوتاه مدت برگزار شد که از این طریق کشتیگیران آزاد از نظر مالی درآمد کسب کردند، ولی متاسفانه این مزایا برای کشتی فرنگی وجود نداشته است.
جزینی همچنین ادامه داد: به نظرم نباید از تیم کشتی فرنگی انتظار چندانی در جام جهانی داشت. بار این مسئولیت را باید کشتی آزاد بر دوش بکشد و تمام انتظارات باید از آزادکاران باشد نه فرنگی کاران.
وی تصریح کرد: خیلی از بچهها میگویند برای چه به اردو بیاییم وقتی مشکلات برطرف نمیشود، اما باز هم به خاطر تعصب و علاقه در اردوها شرکت میکنند. من به خاطر داشتن چنین کادر فنی و کشتیگیران با حجب و حیایی افتخار میکنم و شرمنده آنها هستم، اما اگر تصمیم بگیرند که در اردوها حضور پیدا نکنند کاری از دستم بر نمیآید چون من هم به خاطر بچهها تا به حال ایستادهام.
سرمربی موقت تیم ملی کشتی فرنگی در پایان گفت: متاسفانه مسئولان کم لطفی میکنند و قولهایی میدهند که ما هم طبق آن به بچهها قول میدهیم، اما دیگر حرفهایمان تکرار مکررات شده است.