تبلیغات
کد خبر: ۲۰۹۱۰۷

زندگی نایب قهرمان پارالمپیک چگونه تغییر کرد؟

کامران شکری سالاری از ملی پوشان لرستانی تیم ملی دو و میدانی جانبازان و معلولین است که در رقابت های پارالمپیک ۲۰۱۲ فاصله ای کوتاه تا کسب نشان طلای ماده پرتاب نیزه داشت، اما کسب نشان نقره نیز افتخار کمی نیست که نصیب شکری شد.

زندگی نایب قهرمان پارالمپیک چگونه تغییر کرد؟

به گزارش افکارنیوز، کامران شکری سیزده ساله بود که فهمید دیگر نمی تواند همانند قبل به راحتی فوتسال بازی کند و فعالیت های روزمره اش را انجام دهد. غده ی سرطانی که بی رحمانه در پای کامران پیش روی و رشد می کرد، امانش را بریده بود. او اما هنوز امید داشت و می دانست که باید با بیماری‌اش مقابله کند. در تهران و با همیاری موسسه محک، دوره درمان او آغاز شد و شرایطش روبه بهبودی گذاشت.

سرانجام غده ای که کامران را رنج میداد برداشته و عمل پیوند استخوان برای او انجام شد. طولی نکشید که بیماری او دوباره و از نقطه ای دیگر شروع شد و اینبار کامران باید تصمیمی بزرگ می گرفت. تصمیم به اینکه زنده باشد اما بدون یک پا.

کامران زندگی را انتخاب کرد و یک پایش را از دست داد. کامران شکری چهارده ساله، با یک پا زندگی جدیدی را شروع کرده بود و به مرور به فعالیت های گذشته اش بازمی گشت.

موسیوند، مربی فوتسال کامران، فردی بود که با توجه به شرایط جدید فیزیکی اش، او را به هیات ورزش های جانبازان و معلولین لرستان معرفی کرد تا در یکی از رشته های مناسب فعالیتش را آغاز کند.

مصطفی بهرامی، اولین فردی بود که در کسوت مربی گری دو و میدانی با کامران روبه رو شد و این آشنایی تا امروز نیز ادامه دارد، تا جائیکه که وی تمامی موفقیت های ورزشی اش را مرهون زحمات این مربی ارزنده می داند.

پنچ، شش ماه نخست ورود شکری به رشته دو و میدانی جانبازان و معلولین، برای او عادی و بدون در نظر داشتن هدف خاصی می گذشت، تا اینکه مربی اش او را متوجه مسابقات قهرمان کشوری جوانان کرد و به او گفت که اگر رکورد مورد نظر را ثبت کند به مسابقات جهانی اعزام خواهد شد.

از این پس، تمرینات برای کامران رنگ و بوی دیگری داشت و با انگیزه ای قوی به فعالیت هایش ادامه داد. سرانجام تلاش هایش به ثمر نشست و پس از برگزاری مسابقات قهرمانی کشور و ثبت رکوردی قابل قبول، به رقابت های پارآسیایی نوجوانان در توکیو ژاپن اعزام شد. در این مسابقات بود که کامران موفق به کسب نخستین نشان های برون مرزی اش شد: نشان طلا در ماده پرتاب دیسک، دو نشان برنز در پرتاب نیزه و وزنه.

با ورود به دنیای ورزش حرفه ای، مسیر زندگی او کاملا تغییر کرده بود. انگیزه مضاعف برای تداوم قهرمانی ها، سختی ها و مرارت های پیش رو را برای شکری آسان می کرد.

ایستگاه بعدی، برای کامران شکری هجده ساله، رقابت های پارآسیایی گوانگجو در سال ۲۰۱۰ بود. اینجا نیز خوش درخشید وبا ثبت رکورد ۴۶ متر و ۸۴ سانتی متر و دست یابی به نشان طلا، در جایگاه نخست رنکینگ جهانی قرار گرفت.

حضور در رقابت‌های پارالمپیک، برای کامران جوان تبدیل به آرزویی بزرگ و هدفی مهم شده بود. حالا وی با داشتن مدال طلای رقابت های گوانگجو، مجوز حضور در مسابقات پارالمپیک لندن را دریافت کرده بود و از این پس می بایست نیرویش را برای این میدان بزرگ متمرکز کند.

در رقابت های جوانان جهان امارات ۲۰۱۱، در ماده تخصصی اش پرتاب نیزه، رکورد ۴۷ متر و ۷۴ سانتی متر را ثبت کرد و به نشان طلا دست یافت، تکرار موفقیت های او درمسابقات بزرگسالان نیز اتفاق افتاد و نشان نقره رقابت های بزرگسالان را که در همان سال در کشور امارات برگزار شد، از آن خود کرد.

نه تنها کامران، بلکه تمام ورزشکارانی که مجوز حضور در رقابت های پارالمپیک لندن را داشتند، با نیروی مضاعف و انگیزه ای بالا برای افتخار آفرینی و کسب نشان های رنگارنگ تلاش می کردند.

حضور در تمرینات سخت و فشرده کامران را خسته نمی کرد، در این میان تشویق مربیان و ترفندهای آنها برای تغییر نوع تمرینات به جهت تنوع، باعثمی شد تا دلزدگی و خستگی ناشی از تمرینات سخت و مداوم، از بین برود.

سرانجام پس از انتظاری طولانی، کامران شکری سالاری در میدان بزرگ پارالمپیک لندن حضور دارد، روز سرنوشت ساز مسابقه فرارسیده، کامران تا لحظات آخر نفر اول گروه خود است، اما آخرین پرتاب حریفش او را از دست یابی به نشان طلا باز می دارد.

دست یابی به نشان نقره پارالمپیک نیز افتخاری بزرگ است در چهارمین سال شروع فعالیت های ورزشی کامران شکری بیست و یک ساله، بدست می آید.

وی از همراهی پدر و مادر و خانواده اش و نیز از حمایت های مربی اش آقای بهرامی قدردانی می کند و می گوید: " بدون حمایتهای این عزیزان هرگز قادر به ادامه مسیر نبودم. "

کامران که به تازگی تشکیل خانواده داده می گوید که به آرزوهای بزرگ زندگی اش رسیده و آرزوی دیگر ندارد. اولین آرزویش کسب مدال در پارالمپیک و دومین آن تشکیل خانواده بوده که به لطف خداوند به هر دوی آنها رسیده است.

او در حال حاضر تمرینات خود را برای حضور در مسابقات جهانی فرانسه که تیر ماه امسال برگزار می شود ، انجام می دهد و امیدوار است تغییرات ایجاد شده در قوانین رشته دو ومیدانی و تغییرات کلاسهای پزشکی برای پارالمپیک ۲۰۱۶ برزیل، مانع از حضور مجدد وی در این رویداد مهم جهانی نشود.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات