به بهانه دستور خطیب برای عدم حضور نماینده ایران در اجلاس فیلا
باز هم یک تصمیم عجیب از یک مدیر غیرورزشی!
سرپرست فدراسیون کشتی در حالی دستور عدم حضور نماینده ایران در اجلاس فوقالعاده فیلا را صادر کرده است که چنین تصمیمی در این سطح مدیریتی جای بحثدارد.
به گزارش افکارنیوز،باز هم یک تصمیم احساسی دیگر و باز هم یک تصمیم از یک مدیر غیرورزشی؛ تصمیمی با چشمان کاملاً بسته.
درست مثل زمانی که در کودکی وقتی بازی را میباختیم زمین را ترک میکردیم، بازی را بر هم میزدیم و به اصطلاح معروف «جِر» میزدیم، اما حداقل انتظار چنین تصمیمی را در سطح اول مدیریت ورزش کشور نداریم، آن هم در رشتهای مانند کشتی، رشتهای که به اذعان بسیاری از کارشناسان ما در آن از قدرتهای اول جهان هستیم؛ حداقل در کسب نتیجه.
اگر مطرح شدن چنین خبری جامعه کشتی را در شوک فرو ببرد تعجب نخواهیم کرد.
در حالی که قرار است یکی از مهمترین جلسات تاریخ کشتی در مسکو برگزار شود آن هم در شرایطی که خطر حذف این رشته از بازیهای المپیک وجود دارد، در حالی که قرار است در این جلسه موضوعات مهمی مورد بحثقرار گیرد و مهمتر اینکه رئیس فدراسیون جهانی تا سال ۲۰۱۵ انتخاب شود، آیا منطقی است ما در آن حضور نداشته باشیم.
این دستور از سوی کسی صادر شده است که بارها و بارها عنوان کرده که ایران تعیین کننده خطی مشیها و سیاستهای اساسی فیلاست! چطور میتوان ادعای تعیین خطی مشیها و سیاستهای فدراسیون جهانی کشتی را داشت، اما در آن نقشی بازی نکرد.
البته شاید زیاد هم نتوان به جناب خطیب خُرده گرفت چون به هر حال به لطف ایشان همان کرسی نصفه و نیمهای هم که در شورای کشتی آسیا داشتیم از دست دادیم. شاید وی هم تقصیری نداشته باشد چون ما در فیلا نقش مؤثری نداریم که بخواهیم در تصمیمگیریهای کلان آن نقش داشته باشیم.
نماینده ما یک رأی دارد که آن هم حتماً از نظر جناب خطیب اهمیتی ندارد و بهتر است شرکت نکنیم؛ در حالی که با کمی هوشمندی میتوانستیم تصمیمی منطقی بگیرم و هم در اجلاس شرکت کنیم، هم به نوعی و به زعم خطیب از مارتینتی دفاع کنیم و هم به لالویچ رأی ندهیم، آیا ترک زمین بازی بهترین راهکار است؟
شاید خطیب همین یک راه را بلد بوده است، پس چه شد آن همه مشاور و خَدَم و حَشَم که برای کشتی تصمیم میگیرند؟
اینکه خطیب با توصیه چه کسانی و با چه استدلالی چنین تصمیم مهمی را اتخاذ کرده است بر ما که پوشیده است. شاید به زعم وی برای حمایت از مارتینتی که کم به کشتی ما خیانت نکرد و حق کشتیگیران ما را پایمال نکرد، بهتر است در این اجلاس شرکت نکنیم، اما آیا راه حل همین است؟
در حالی که نماینده ما باید در مسکو از حق کشتی ایران دفاع کند و آنجا تأثیرش را به نمایش بگذارد، اما چه فایده که نیستیم. اگر قرار است در این وزنکشی و یارکشی در تیم مارتینتی باشیم! نمیشد بهتر این موضوع را مدیریت کرد که اگر روزی(که احتمال آن کم هم نیست) لالوویچ رئیس فیلا شد و مقابل ما قرار گرفت، آنوقت آینده کشتی ایران به خطر نیافتد؟
آیا این فرض، منطقی و درست است که اگر ما در انتخابات فدراسیون جهانی کشتی شرکت نکنیم، لالوویچ رأی نمیآورد و چرخ فیلا لنگ میماند؛ بدون شک این فرض هم باطل است چون با این اوصاف مخالفان ما خیلی راحتتر به مقصودشان خواهند رسید.
البته خطیب به خوبی میداند که نهایتاً چند ماه دیگر بر مسند کشتی نخواهد بود و برایش اهمیتی ندارد چه بر سر کشتی خواهد آمد؛ چون دیگر او نیست که بخواهد پاسخگو باشد.
در حالی که ما با حضوری فعال در این نشست میتوانیم با ارائه طرحها و راهکارهای مناسب هم قدرت خودمان را به رُخ کشورهای دیگر بکشیم و هم نقشی سازنده در مدیریت کشتی جهان داشته باشیم تا تنها نظارهگر تصمیمات نباشیم.
گفته میشود قرار است در کشتی تغییر اوزان داشته باشیم؛ اگر ما نباشیم که روسها که به قول نایب رئیس فدراسیون کشتی به دنبال اعمال نفوذ هستند، اوزانی که خودشان در آن ضعف دارند مانند ۶۶ کیلو را حذف میکنند.
بعد از مسابقات جهانی ۲۰۰۱ در صوفیه بلغارستان که ما در اوزان ۶۶ و ۶۹ موفق به کسب مدال شدیم، در سال ۲۰۰۲ که این مسابقات در تهران برگزار شد اوزان کشتی آزاد تغییر کرد که با اعمال نفوذ روسها یکی از اوزانی که ما در آن مدال گرفته بودیم و روسها توفیقی نداشتند حذف شد. این اتفاق هم امروز با توجه به طرح فیلا برای حذف یکی از اوزان کشتی آزاد زیاد دور از ذهن به نظر نمیرسد. روسها سالهاست که در وزن ۶۶ کیلو مشکل دارند و بدون شک ضعیفترین وزن آنهاست در حالی که ما با حضور مهدی تقوی در این سالها خوشرنگترین مدالها را در این وزن گرفتهایم. آیا عدم حضور ما در این اجلاس در
این شرایط باز هم به نفع ایران است یا باید بنشینیم و بعد از تصمیمگیری فریاد وا اَسفا سر دهیم که مطمئناً دیگر به جایی نخواهد رسید.
وقتی در آسیا دیگر جایگاهی نداریم، قطر به عنوان پایگاه گسترش کشتی آسیا انتخاب شده و یمن هم عضو هیئت رئیسه کشتی آسیا شده است؛ شاید چنین انتظاری بس بیهوده باشد.
در حالی ما ادعای قطب کشتی جهان را داریم که حتی نمایندهای در آسیا هم نداریم تا از حق کشتیگیرانمان دفاع کند.
به هر حال وقتی مسئول اول کشتی ایران سفر تفریحی به آمریکا را به حضور در اجلاس مهم فدراسیون جهانی ترجیح میدهد و تشخیص میدهد این سفر از حضور در کنگره فیلا مهمتر است و بیشتر میتواند از این طریق به کشتی ایران کمک کند چه باید گفت. آیا آمریکا هم که میزبان ما در این رقابت نمایشی است در این اجلاس نمایندهای نخواهد داشت؟ شک نکنید که اینطور نیست؛ چون این راهش نیست.
این رسم و راه حضور در مدیریت ورزش جهان نیست که به جای ارائه راهکار و حل مسئله، صورت مسئله را پاک کنیم. راحتترین راهی که بدون شک به ذهن هر کودک کارنابلدی میرسد.
سرپرست فدراسیون کشتی سادهترین راه را انتخاب کرده است تا مبادا به زحمت بیافتد؛ چون میداند شاید نباشد که بخواهد پاسخگو باشد.