تبعیض یا سازش؟!
مدارا با سایه دوپینگ در فدراسیون پرورش اندام
پرورش اندام و بدنسازی ایران که ظرف چند سال اخیر حواشی و اتفاقات تلخی را در بحثدوپینگ به خودش دیده و با انواع و اقسام تهدیدها و محرومیت های بین المللی مواجه شده است.
طبق قوانین نادو، امتناع ورزشکاران از انجام تست دوپینگ به منزله مثبت بودن تست آن ها تلقی می شود و محرومیتی مشابه با ورزشکاران دوپینگی و چه بسا شدیدتر برای آن ها در نظر گرفته می شود. اما اتفاقی که اخیرا برای ورزشکاران پرورش اندام و بدنسازی افتاد و برخوردی که با آن ها صورت گرفت، ناقض این قانون بود.
به گزارشافکارنیوز،فدراسیون پرورش اندام و بدنسازی جهت عزیمت ملی پوشان جوان و بزرگسال به رقابت های قهرمانی آسیا در قزاقستان، از ورزشکاران مدعو خواست تا ضمن ارائه پاسپورت و مدارک شناسایی در تست دوپینگ فدراسیون شرکت کنند که از ۲۰ ملی پوش دعوت شده، هفت نفر از حضور در تست دوپینگ امتانع کردند. اتفاقی که باعثشد نگرانی همیشگی بابت دوپینگی بودن برخی ورزشکاران اعزامی این رشته به رقابت های بین المللی مجددا شکل بگیرد.
در حالیکه انتظار می رفت برخورد جدی و قاطعانه ای با این هفت ورزشکار صورت بگیرد، کاظمی آشتیانی رییس فدراسیون پرورش اندام و بدنسازی مدعی شد که مسولان نادو و کمیته ضد دوپینگ باید در این خصوص تصمیم گیری کنند و به نوعی توپ را به از زمین فدراسیون خارج کرد تا مواجه و درگیری با ورزشکاران متخلف نداشته باشد!
بعد از این ادعا و از سر باز کردن پرونده مربوط به امتناع ورزشکاران پرورش اندامی از انجام تست دوپینگ همه نگاه ها به ستاد ملی مبارزه با دوپینگ(نادو) و دکتر پورکاظمی معطوف شد و انتظار می رفت که موضع گیری قاطعانه ای در خصوص این اتفاق صورت بگیرد.
اما در کمال تعجب دبیرکل نادو هم موضعی مهربانانه و سازشکارانه را در پیش گرفت و مدعی شد که فرصت مجددی برای ملی پوشان پرورش اندام و بدنسازی در نظر گرفته شده تا در تست دوپینگ حاضر شوند! نکته جالب اینکه پورکاظمی این اطمینان خاطر را به هفت ملی پوش پرورش اندام داده که حتی در صورت امتناع مجدد از انجام تست و تا زمانیکه مشخص شود انجام این تست ضرورتی داشته یا نه، با محرومیت مواجه نمی شوند!
رفتاری کاملا مغایر با قوانین نادو که تبعیض آمیز و سازشکارانه به نظر می رسد.
پرورش اندام و بدنسازی ایران که ظرف چند سال اخیر حواشی و اتفاقات تلخی را در بحث دوپینگ به خودش دیده و با انواع و اقسام تهدیدها و محرومیت های بین المللی مواجه شده، قطعا با چنین رویه ای نه تنها به سمت و سوی اصلاحات حرکت نمی کند بلکه مشکلاتی با ژرفای کمی و کیفی بیشتری را به خودش می بیند!