وزیر ورزش در ماه چهارم استیضاح میشود
معاون امور مجلس، حقوقی و امور استانهای وزارت ورزش گفت: بهتر است برای حضور در وزارت ورزش سر و دست نشکنند چون خبری نیست.
به گزارشافکارنیوز،با نزدیک شدن به روزهای پایانی دولت دهم، صحبت درباره وزیر ورزش آینده زیاد است و مسئولان ورزش کشور انتظارات خود را در مصاحبههای مختلف از وزیر ورزش آینده مطرح کردهاند.
احمد رسولینژاد، معاون امور مجلس، حقوقی و امور استانهای وزارت ورزش در گفتوگو با فارس درباره مسائل مختلف ورزش، ملاکهای وزیر آینده و عملکرد وزارت ورزش صحبتهای زیر را انجام داد:
* در مدت زمانی که در وزارت ورزش بودید عملکرد این وزارت را چطور دیدید؟
وزارت ورزش ۶ معاونت دارد، دو معاون جوانان، دو معاون ورزشی و دو معاون عمومی که معاونت امور مجلس، حقوقی و امور استانهای وزارت ورزش و توسعه منابع و پشتیبانی در بخش عمومی قرار میگیرد. با توجه به اینکه من پیش از این در مجلس حضور داشتهام، ایجاد تعامل و ارتباط تنگاتنگ مجلس با وزارت ورزش را داشتیم. هماهنگی مشارکت معاونان وزارت خانه و مدیران کل با مجلس، پاسخگویی به ارجاعات و موارد مختلف داشتیم. ۲۹ بند مجموعه عملکرد ما است. در بخش حقوقی در اولین اقدام این بخش را در وزارتخانه تقویت کردیم، در استانها که پیش از این به وسیله یک کارشناس اداره میشد، اداره حقوقی تشکیل
شد.
* در بین سه مسئولیت شما، کدامیک حساسیت بیشتری داشت؟
یکی از بخشهای حساس بخش حقوقی است که مستندسازی ستاد اموال غیر منقول وزارت ورزش را تشکیل دادیم، برایمان مستندسازی بسیار مهم است. در زمان سازمان سابق تربیتبدنی بسیاری از املاکی که به سازمانهای تربیتبدنی واگذار میشد، مستند نشدند. بنابراین تعداد املاک شناسایی شده ۷۵۹۱ ملک است، املاک مستند شده ۱۰۳۸ ملک و همچنین ۶۵۵۳ ملک نیز فاقد سند است. متاسفانه درصد بالایی از املاک فاقد سند هستند و با وجود تلاشهایی که شد این اموال قبل و چه بعد از انقلاب سند خورده نشده است. بخش دیگری که جزو بخشهای مهم وزارتخانه محسوب میشود اداره کل هماهنگی امور استانهاست که ۳۱
استان زیر مجموعه ما هستند. بخش دیگری زیر مجموعه من است در وزارتخانه بحثگزینش است که اقدامات مختلفی انجام شده است.
* ادغام وزارت ورزش و جوانان را چطور دیدید؟ این موضوع در ابتدا مخالفان و موافقان زیادی داشت، بعد از دو سال نظرتان در این خصوص چیست؟
در اواخر سال ۸۹ وزارت ورزش و جوانان از ادغام دو سازمان تربیت بدنی از سازمان ملی جوانان تشکیل شد، با توجه به سابقه سه دوره کار در مجلس که دارم، این اقدام نامناسب بود.
* چرا؟
چون که خواستههای یک جوان ورزش نیست و خواستههای متعددی دارد، اشتغال، مسکن و ازدواج از دیگر خواستههای جوانان است. همچنین عمده کارکنان در استان در بخش تربیت بدنی بیشتر از سازمان جوانان بوده است، بنابراین در ادغام نیروهای سازمان جوانان در تربیت بدنی گم میشدند، البته تلاشمان این بود که مدیران کل علاوه بر اینکه از سازمان تربیت بدنی بودند، بخشی از آنها در امور جوانان هم شناخت کافی داشته باشند، تاکید ما همواره به امور استانها این است که فعالیت جوانان تحتالشعاع ورزش نباشد. در ادغامی که صورت گرفت هیچ تکلیفی برای وزارت ورزش و جوانان تعریف نشد. فقط اعلام کرد
این دو سازمان ادغام میشوند و امکانات هم باید در یک جا قرار بگیرد. معمولا مجلس ادغام تعیین شرح وظایف در وزارتخانههای دیگر میکرد و یا به دولت ماموریت میداد در مدت ۶ ماه اهداف را مشخص کنند، اما درباره وزارت ورزش و جوانان این کار صورت نگرفت.
* دلیل این کار چه بود؟
نمیدانم، این را باید از مجلس بپرسید. شخص رئیس جمهور که موافق این ادغام نبود و این کار در مجلس انجام شد، بنابراین خودشان باید پاسخگو باشند، اما وظایف تعیین نشده بود. به دنبال اختلافی که بین دولت و مجلس هشتم بود، چند ماه طول کشید تا وزیر ورزش سر کار بیاید. آقای عباسی هم بر اساس اینکه کار ادامه پیدا کند، راهبردها و سیاستهای وزارت را مشخص و منتشر کرد. برنامه جامع ورزش در گذشته و مقررات مربوط به جوانان را در دولتهای مختلف نوشتند که در اختیار همه استانها قرار گرفت.
*روزهای پایانی دولت نزدیک است. پیشنهادتان برای وزیر ورزش آینده چیست؟
اگر چه این روزها پایان دولت محسوب میشود، اما بعضی از اشخاص نباید این حق را به خودشان بدهند بویژه افرادی که سابقا در ورزش بودند تحت عنوان نقد، تخریب کنند. در ماه رمضان باید رعایت انصاف و عدالت صورت بگیرد. مثلی وجود دارد که میگوید درونش ما را میکشد و بیرونش دیگران را. برای حضور در وزارت ورزش سر و دست نشکنند، خبری نیست. اگر شرایط به صورت تعاملی بین دولت و مجلس در آینده نباشد، به زودی وزیر ورزش آینده به عنوان اولین وزیر استیضاح میشود.
* فکر میکنید دلیلش چیست؟
۳۲۰۰ پروژه نیمه کاره داریم که مربوط به زمان ما نیست و شاید مربوط به ۲۵ سال قبل باشد، البته صدها پروژه به بهرهبرداری رسیده است اما ۳ هزار پروژه دیگر نمایندگان مجلس درخواست کردهاند، ۲ هزار میلیارد تومان دیگر هم احکام قضایی قطعی علیه سازمان تربیتبدنی سابق بوده است. بسیاری از پروژهها از جمله نقش جهان برای بهرهبرداری دهها میلیارد پول می خواهند، اگر هر کدام از این پروژههایی که نیمه تمام مانده و یا مجلس محترم درخواست آن را دارد، یک میلیارد تومان هزینه داشته باشد، ۶ هزار و دویست میلیارد تومان هزینه لازم داریم. ۲ هزار میلیارد تومان هم مربوط به احکام قضایی بود
که جمعا ۸ هزار و ۲۰۰ میلیارد تومان میشود، ۱۴ هزار هیئت ورزشی و ۵۰ فدراسیون و اعزام ورزشکاران حداقل دو سه هزار میلیارد تومان بودجه لازم دارد، بنابراین در کمترین حد ۱۴ هزار میلیارد تومان پول میخواهیم، اما مجلس در خوشبینانهترین حالت ۳۰۰،۴۰۰ میلیارد تومان برایمان بودجه در نظر گرفته که البته اگر واریز شود.
* بودجه سال گذشته چقدر بود؟
ما سال گذشته حتی ۱۰۰ میلیارد تومان هم بودجه نداشتیم، بنابراین حضراتی که سرودست میشکنند. این مسائل را میگویم که آشنا شوند و مشکلات را بدانند. کار وزیر آینده کاملا مشخص است، مجلس در ماه اول با وزیر خوش و بش میکند، در ماه دوم تذکر میدهد، در ماه سوم سؤال میکند و در ماه چهارم استیضاح انجام میشود.
* عباسی هم در مدت زمان کوتاهی پس از حضورش به مجلس احضار شد!
وزیر ما هنوز یک ماه از حضورش نگذشته بود که استیضاح شد. آن هم در آستانه المپیک لندن. شما اگر تاریخ امضای برخی نمایندگان را ببینید تعجب میکنید. ۱۰ روز تا ۱۵ روز از تشکیل مجلس نهم، درخواست استیضاح مطرح شد. اگر مجلس نهم به وزیر آینده دو سال مهلت ندهد و اعتبارات داده نشود، باز هم این مشکلات پیش میآید. داستان همان مردی است که همسرش را کتک میزد، همسرش از او پرسید پول که نمیدهی چرا کتک میزنی؟ که مرد گفت اگر کتک هم نزنم معلوم نمیشود همسرت هستم! الان به ما نه دولت و نه مجلس بودجه نمیدهند. ما دو جلسه با نمایندگان مجلس داشتیم و با وجود مخالفتها کارمان را انجام دادیم.
برایمان مهم بود پروژهها تکمیل شود. تاثیری که ورزش در سلامت جامعه دارد مهم است. ما هم دوست داریم در هر سالن استخر بسازیم و در هر شهر ورزشگاه داشته باشیم، اما پول نداریم. سال گذشته دولت محترم از محل ردیف بودجه یک درصد، یک ریال هم نداد، یکی از محلهای عمده بودجه ما همین یک درصدها بود. باید بگویم در این مدت مربیان، هیئتهای شهرستانها و استانها، مسئولان فدراسیونها و همه دست به دست هم دادند تا موفقیت حاصل شد. مدیریت و تلاشهای عباسی را نمیتوان نادیده گرفت. حضور وزیر در تمرینات و حمایت از ورزشکاران مختلف قابل تقدیر است.
* سوال از وزیر برای تغییر مدیران بود؟
به ما فرصت ندادند، از روز اول که آمدیم، به یک هفته نکشید که اولین سؤال از وزیر مطرح شد. برای من جای سؤال بود که وزیری که یک وزارتخانه ادغامی را گرفته است، باید پاسخگوی چه سؤالی باشد؟ تعویض مدیر کل از اختیارات وزیر است، بنابراین اگر نمایندهای این تغییر را دوست نداشت باید سوال کند؟ با وجود اینکه من و وزیر مجلسی بودیم، دنبال تعامل با مجلس بودیم. از ما که گذشت، اما باید به دولت آینده فرصت داده شود. من میدانم مشکلات ورزش چقدر است. البته نمایندگان هم حق دارند، اما اگر فرصت خوبی داده شود و دو سال متوالی بودجه چند هزار میلیاردی در اختیار ورزش قرار بگیرد، اگر نتیجه حاصل
نشد آنوقت توضیح بخواهند.
*وزیر آینده چه ملاکهایی باید داشته باشد؟ عدهای معتقدند عباسی ورزشی نبود، بنابراین لازم است یک شخص ورزشی روی کار بیاید.
خیلی از مسئولان جهانی، رئیس فیفا و فوتبال اروپا ورزشی نبودند، مدیر بودند. یک ورزشکار میتواند هم وزرشکار خوب و در آینده هم مربی خوبی باشد، اما نمیتوان توقع داشت ورزشکار حرفهای مدیر خوبی هم باشد. یک ورزشکار ممکن است قهرمان یک رشته به عنوان مثال در کشتی، دو و میدانی و یا فوتبال باشد، اما از رشتههای دیگر اطلاعی ندارد. بنابراین لازم است تقسیم وظایف صورت گرفته و یک شخص مدیر در این جایگاه قرار بگیرد و همچنین به بحثجوانان تسلط کافی داشته و شناخت کلی از مجموعه ورزش داشته باشد. در دنیا غلبه جوانان بر ورزش بیشتر است. ۵۵ کشور در دنیا وزارت جوانان و ورزش دارند و سه کشور
از جمله ایران، وزارت ورزش و جوانان دارند. گاها اتفاقاتی میافتد که جالب نیست.
* چه اتفاقاتی؟
مثلا در شورای برون مرزی تصویب میشود یک رشته نباید به یک مسابقه اعزام شود، اما ناگهان میبینیم گفته میشود باید بروند، وزیر ورزش آینده نباید اجازه چنین کارهایی را بدهد تا افرادی خارج از مجموعه ورود کنند و نظرات فنی بدهند. البته این کارها را آقای عباسی انجام نداده است. من برای وزیر ورزش آینده میگویم که نباید وی وارد جزئیات شود بلکه باید به فدراسیونها، مربیان و رؤسا اختیار داده تا خودشان تصمیم بگیرند.
* نظرتان درباره رئیس جمهور منتخب چیست؟
آقای روحانی را میشناسم. قبلا در فراکسیون اکثریت در مجلس با وی همکاری داشتم و از نزدیک با او کار میکردم؛ البته خط مشیهای خودش را داشت، اما می دانم که به بحثعقلانیت و تدبیر توجه می کرد. صحبتم این است که اگر تصمیم فنی گرفته شد، اجازه ندهد اطرافیان رئیس جمهور بگویند چه تیمی به مسابقات برود و یا چه تیمی اعزام نشود.
* شما همزمان با معاونت وزارت ورزش عضو هیئت مدیره باشگاه استقلال هم بودید، آیا پیش آمده درباره تقسیم بودجه توجه ویژهای به استقلال داشته باشید؟
سال ۹۰ سال خوبی بود و کمکهای خوبی این دو باشگاه داشت اما از سال ۹۱ که قرار شد سرخابیها واگذار شوند، پولی به آنها داده نمیشود. این دو باشگاه دو شرکت دولتی محسوب میشوند بنابراین بورس میگوید این دو باشگاه باید برای واگذاری سودده باشند. سال ۹۰ استقلال و پرسپولیس زیانده بودند بنابراین دولت به آنها کمک میکرد. اما در سال ۹۱ سودده شدند و علاوه بر اینکه هیچ پولی به آنها داده نمیشود حتی باید این دو باشگاه مالیات هم بدهند. بین این دو باشگاه هیچ وقت فرقی گذاشته نشد و بودجهها به طور مساوی تقسیم شد. گاهی اوقات نمایندگان شهرستانها و بعضی از سایتهای روزنامهها
میگویند چرا به این دو باشگاه کمک میشود. این دو باشگاه دو شرکت دولتی وابسته به وزارت ورزش هستند، بنابراین باید کمک شوند. باشگاههای دیگر هم خبر دارم آنهایی که زیر نهادها هستند خیلی خوب مورد توجه قرار میگیرند.
*نحوه واگذاری این دو باشگاه به کجا کشیده شد؟
در یکی از بندهای بودجه آمده است دولت مجاز است سهامی که در باشگاههای ورزشی از جمله استقلال و پرسپولیس را با توجه به قوانین از طریق بورس به بخش خصوصی و تعاونی واگذار و درآمد حاصل را به حساب درآمد عمومی واریز کنند. در قانون آمده است، دولت مجاز است، یعنی بایدی وجود ندارد. ما هم دوست داریم این واگذاری صورت گیرد، اما نیاز به شیوهنامه داریم که در حال تنظیم بوده و تا آخر هفته تصویب میشود. پس از آن آماده ابلاغ خواهد بود.
* نحوه واگذاری به چه صورت است؟
نحوه واگذاری نیز به صورت مرحلهای خواهد بود. رئیس جمهور خواسته است حتما رعایت حال پیشکسوتان و هواداران را داشته باشیم، بنابراین باید تدبیری اندیشیده شود. دو سال قبل در مجلس هشتم در اجرایی کردن اصل ۴۴ قانون اساسی یک شرکت به مجموعه شرکتهای اقتصادی به نام شرکت تعاونی سهام عام اضافه شد. تا پایان هفته شیوهنامه نحوه واگذاری این باشگاه تصویب میشود و در مراحل بعدی با همکاری خصوصیسازی و بورس کار را ادامه میدهیم.
* در دوران حضورتان در وزارت ورزش خاطره بدی یا خاطره خوشی دارید که همیشه در ذهنتان باشد؟
کار کردن در ورزش واقعا سخت است، من ۲۰ سال در سمتهای و مکانهای مختلف فعالیت کردهام و سختی آن به اندازه حضور دو سالهام در ورزش نبوده است. در حال حاضر نیز کارمند وزارت ورزش هستم. البته ورزش شیرینیهای خاص خودش را هم دارد. صعود فوتبال با جام جهانی به عنوان سرگروه، حضور والیبال در لیگ جهانی، موفقیتها در المپیک و پارالمپیک و قهرمانیهای کشتی از خاطرات خوب است. در میان ورزشکاران بودهام اشکها و لبخندهای ما همراه با مردم بوده است. خودم نسبت به باختها حساس هستم. در مسابقاتی که در جام رمضان داریم، تیمم را به گونهای میبندم که شکست نخوریم. الان حضور ذهن از خاطره بد ندارم
اما معمولا باخت و نتیجه نگرفتن در یک بازی معمولی هم برای ما سخت است. گاهی اوقات اتفاق افتاده که افسوس بخورم مانند والیبال، که با خودم میگویم اگر بازیکنانمان بازیهای خوبشان را در مسابقات آخر در لیگ جهانی در هفتههای اول انجام میدادند، با ۴ امتیاز بیشتر به دور بعد صعود میکردند. والیبالیستها زحمت کشیدند و فوقالعاده ظاهر شدند، این موضوع تاثیر زیادی هم در بین مردم داشت. این مشکلات را گفتم تا وزیر ورزش آینده بداند با چه مسائلی مواجه خواهد بود. مشکلات زیادی در ورزش وجود دارد.