فساد فوتبال را از مردم گرفت
به نظر او شرایط وحشتناکی در فوتبال ایران حکمفرماست و باید فکری به حال این اوضاع نابسامان کرد. با بهمن فروتن کارشناس فوتبال درباره بازیکنان دعوت شده به تیمملی، شرایط و کیفیت لیگ سیزدهم، ضعفهای فوتبال و همچنین کیفیت مربیان لیگ به گفتوگو نشستیم.
به گزارش افکارنیوز، بهمن فروتن از شرایط حاکم در فوتبال کشور به هیچوجه راضی نیست و به نظر او بهترین بازیکن لیگ سیزدهم غلامرضا عنایتی است که ۳۶ سال سن دارد. او معتقد است بازیکنان هیچ تلاشی نمیکنند که عضو مسافران ایران در جامجهانی باشند. به نظر او شرایط وحشتناکی در فوتبال ایران حکمفرماست و باید فکری به حال این اوضاع نابسامان کرد. با بهمن فروتن کارشناس فوتبال درباره بازیکنان دعوت شده به تیمملی، شرایط و کیفیت لیگ سیزدهم، ضعفهای فوتبال و همچنین کیفیت مربیان لیگ به گفتوگو نشستیم.
شنبه اسامی تیمملی اعلام شد که باز هم طبق معمول لیست تیمملی با انتقاد خیلی از مربیان لیگ روبهرو شد. در میان بازیکنان دعوت شده نام افرادی مانند مهرداد پولادی و یعقوب کریمی وجود دارد که در لیگ بازی نکردهاند و مدت طولانی مصدوم بودهاند. نظر شما در این خصوص چیست؟
این خیلی طبیعی است که پس از اعلام بازیکنان تیمملی مربیان دوست داشته باشند که شاگردانشان به تیمملی دعوت شوند اما انتخاب بازیکنان تیمملی وظیفه سرمربی است و او باید پاسخگوی نتایج تیم باشد. به طور حتم سرمربی تیم دلیل دارد که این بازیکنان را دعوت کرده است. به نظرم باید از خود آقای کیروش پرسید که چرا این بازیکنان را به تیمملی دعوت کرده است.
دوازده هفته از لیگ سیزدهم میگذرد اما همچنان شاهد بازیهای بیروح و سردی از تیمها هستیم. ارزیابی کلی شما از روند تیمها در این دوازده هفته چیست؟
سطح کیفی لیگ متاسفانه بسیار پایین آمده است، آنقدر پایین که حتی تیمهای خوب و مدعی هم فوتبال تماشاگرپسندی ندارند و از ارائه یک فوتبال زیبا ناتوان هستند. بار فنی این لیگ نیز نسبت به آنچه چهار سال پیش شاهد بودیم با افت فاحشی روبهرو شده است. دلیل اصلیاش این است که از ردههای پایین نیروی جوان و تازه نفسی به لیگ برتر و باشگاههای موجود در آن تزریق نشده است. فوتبال ما از آنجایی که مولد نیست هیچ بازیکن جدیدی را به لیگ برتر این فصل هم معرفی نکرده است.
معرفی نشدن یک بازیکن جدید باعثشده است تا در این فصل از لیگ برتر رقابت بین بازیکنان کم باشد، وقتی که رقابت کم باشد بازیکنان کمتر میجنگند، کمتر میدوند و کمتر تلاش از خود نشان میدهند. اگر بار فنی لیگ برتر کاهش یافته است به همین دلیل است. در لیگ ما نه جوانگرایی وجود دارد و نه رقابت. سرچشمهیی که باید آب زلال به دریا بدهد وجود ندارد. لیگ ما به جای اینکه پیشرفت کند با پسرفت وحشتناکی روبهرو شده و طبیعی است این لیگ دیگر دیدنی نباشد. فوتبال ما جدا از جامعه ما نیست اما به آن بهای چندانی داده نمیشود. سیر قهقرایی لیگ برتر از لحاظ فنی همچنان ادامه دارد. البته مشکل دیگر
لیگ تماشاگران هستند.
شما به تماشاگران اشاره کردید. تماشاگران چه کاری میتوانند انجام دهند که کیفیت لیگ بالا برود؟
کل لیگ یک ما در ۱۱ مسابقه خود تنها ۶۰۰۰ تماشاگر داشته است، البته باید یادآوری کنم که اصولا رسانهها تعداد تماشاگران حاضر در ورزشگاه را بیشتر از آنچه هست عنوان میکنند. لیگ دسته یک ما همین است و لیگ برتر ما هم دست کمی از لیگ دسته یک بابت جذب تماشاگر ندارد. علاقه تماشاگران در این فصل به لیگ برتر بسیار کمتر شده است و این شرایط بسیار نگرانکننده است. گاهی حتی بازیهای مهم لیگ برتر ما با استقبال کمتر از ۱۰ هزار تماشاگر روبهرو شده که واقعا تاسفبرانگیز است. در تمام لیگهای اروپایی حتی در بازیهای بیاهمیت تماشاگران زیادی به ورزشگاه میآیند اما در اینجا به دلیل
افت فاحش سطح فنی استقبال از لیگ بسیار کمتر از گذشته شده است.
پس با این تفاسیر لیگ ما نمیتواند کمک شایانی به تیمملی کند. به نظر شما این لیگ چه مقدار میتواند روی تیمملی تاثیرگذار باشد؟
ما تیم ملی قوی و پرقدرتی نداریم چون از داشتن یک لیگ خوب بیبهره هستیم. بازیهای نازل تیمملی نشان میدهد که لیگ ما سطح بالا نیست. اکنون درباره لیگ برتر چیزی نمیتوان پیشبینی کرد، باید منتظر باشیم تا جامجهانی برزیل به پایان برسد، قبل از آن قرار نیست هیچ اتفاق جدیدی برای لیگ برتر ما بیفتد. در لیگ برتر اشتباه پشت سر اشتباه است، متاسفانه ندانمکاریها این ورزش مردمپسند را به زمین زده و فساد فراگیر این سرگرمی بزرگ را از مردم فوتبالدوست گرفته است. مردم دیگر رغبتی به این فوتبال و لیگ برتر نشان نمیدهند.
برخی تیمها عملکرد بسیار ضعیفی دارند و از حالا ساز سقوط سر دادهاند. دلیل اینکه این تیمها بیبرنامه هستند و نمیتوانند عملکرد مطلوبی داشته باشند چیست؟
لیگ برتر تقویم حساب شدهیی برای برگزاری رقابتها ندارد. سال گذشته که رقابتها به دلیل اردوها و بازیهای تیمملی مدام قطع و وصل میشد. اکنون نیز تیمها با کمترین میزان آمادگی گام به لیگ گذاشتهاند. برخی از تیمها دوران آمادهسازی کاملی نداشتند و تیمی همانند ذوبآهن که اصلا بدون پشت سر گذاشتن دوران آمادهسازی وارد لیگ برتر شد. قبل از شروع لیگ فصل جدید بازیکنان درگیر بازیهای تیمملی بودند و زمانی هم که از تیمملی برگشتند به جای بدنسازی و تمرین باید استراحت میکردند. همه اینها در لیگ نازل و بیکیفیت این فصل تاثیرگذار بود. برخی فوتبال را با خیمه شب بازی
اشتباه گرفتهاند بنابراین برنامهریزی درستی ندارند. تقویم اصولی، استراحت کامل بین دو نیم فصل، شش هفته آمادهسازی، سرمایهگذاری در فوتبال و مسائل مهم دیگری وجود دارد که در فوتبال ما کاملا نادیده گرفته شدهاند. البته مهمترین اصل فقدان آکادمی فوتبال در باشگاههاست.
دوازده هفته از لیگ برتر میگذرد، آیا در این دوازده هفته بازیکنی نظر شما را جلب نکرده است؟
متاسفانه باید بگویم رضا عنایتی ۳۶ ساله! ما هفت سال پیش گلی به نام مجتبی جباری داشتیم که به تدریج پژمرد و چندان قد نکشید. همین طور گلهای دیگری در فوتبالمان داشتیم به نامهای زنیدپور، حامد لک یا کریم انصاریفرد که این بازیکنان نیز به تدریج سوختند. اینها بسیار جای تاسف دارد. فوتبال ما صرفا بر مدار دلالی میچرخد و لیگ برتر گرفتار این دلالان است. در لیگ برتر ما مربیسالاری نداریم، دلالسالاری داریم. سیستم مخربی در لیگ برتر حکفرما شده که از پیشرفت خیلیها جلوگیری کرده است. این سیستم مخرب اجازه نمیدهد فوتبال ما گام رو به جلویی بردارد و در عوض آن را به سمت سقوط
آزاد هل میدهد.
کار کدام یک از مربیان لیگ برتری را بیش از همه قبول دارید؟
۱۸ مربی شاغل در لیگ برتر کارشان خوب است ولی باید امکانات را هم در نظر بگیریم. امکاناتی که مربیان اروپایی از آن برخوردار هستند هرگز در ایران و برای مربیان ایرانی وجود ندارد. در واقع به قول معروف «از ماه من تا ماه گردون، تفاوت از زمین تا آسمان است». مربی ایرانی را نمیتوان نقد کرد چون باید ابتدا شرایط را بسنجیم و وقتی این کار را انجام دادیم تازه متوجه میشویم که کار کردن مربیان ایرانی با این امکانات بسیار نازل خود یک هنر بزرگ است. از طرفی رقابتهای لیگ برتر مدام با تعطیلی روبهرو میشود و مربیان ما مجبورند با این تعطیلیها که باعثناآمادگی بازیکنان میشود
بسازند. من هرگاه بازیهای لیگ برتر را تماشا میکنم یاد «سیل برگردون» میافتم. میدانید سیل برگردون چیست؟
وقتی ما جوان بودیم برای فوتبال بازی کردن به اطراف تهران میرفتیم و با کمترین امکانات و وسایل در زمینهای خاکی دروازه میساختیم فوتبال بازی میکردیم. به جایی که این گونه و با کمترین امکانات در حاشیه شهر فوتبال بازی میکردیم سیل برگردون میگفتیم. حالا لیگ ما «سیل برگردونی» است. پرسپولیس، ذوب آهن، داماش و همه تیمها با کمترین امکانات سیل برگردونی بازی میکنند. من به مربیای همچون منصور ابراهیمزاده اعتقاد دارم اما وقتی کار کردن او در این فضای عاری از هر گونه امکانات را میبینم هیچگونه قضاوتی نمیتوانم داشته باشم. حتی اگر بهترین مربیان شاغل در
بوندسلیگا، لالیگا، سری آیا لیگ برتر انگلیس به ایران بیایند با این امکانات نازل کیفیت کارشان از بین میرود.
فکر میکنید اصلیترین مشکلی که در فوتبال ایران وجود دارد و باعثشده فوتبال ایران نتواند رشد لازم را داشته یاشد چیست؟
مشكلات مالي، باشگاهها و بازيكنان را بسيار اذيت كرد. در واقع نخستين ضربهيي كه به تيمها ميخورد بابت جو نامطلوبي است كه به دليل پرداخت نشدن مطالبات باشگاهها دراين تيمها به وجود ميآيد. وقتي يك بازيكن به دليل اينكه بيش از چهار ماه پول نگرفته ديگر انگيزهيي براي بازي كردن ندارد ديگر مربي مقصر نيست. ما در ليگ برتر اين فصل هم ناراضي زياد داشتيم. هيچكس نميتواند اين شرايط را تغيير دهد. فدراسيون هم كه براي خودش يك تيم باشگاهي به نام تيمملي درست كرده و با اين تيم سر خودش را گرم كرده است. اگر تمام اين ضعفها و مشكلات برطرف شود آنگاه ميتوان مربيان را نقد كرد و عملكردشان را
به درستي مورد تجزيه و تحليل قرار داد.