ارزیابی همایش علم و فوتبال از زبان دبیر علمی
دبیر علمی همایش بینالمللی علم و فوتبال در ارزیابیاش از این همایش دو روزه گفت: برنامههایی که در این همایش برگزار شد، بسیار مفید بود و من به تاثیر آن خوشبین هستم.
به گزارش افکارنیوز، دکتر قراخانلو درباره تاثیرات همایش بینالمللی علم و فوتبال، برخی از ناهماهنگیها و ناراحتی تعدادی از مربیان و دستاوردهای حضور سپ بلاتر سخن گفت.
* ارزیابی شما از برگزاری همایش بینالمللی علم و فوتبال چیست؟
همانطور که از قبل طراحی شده بود، از مربیان دارای مدرک A و پایینتر دعوت کرده بودیم که در همایش شرکت کنند. همچنین میخواستیم افرادی که در امر مدیریت باشگاهها فعالند و از افراد دانشگاهی هم در این همایش حضور داشته باشند. برای ما جالب بود که تعداد شرکتکنندگان بیش از آن چیزی بود که فکر میکردیم و در برخی بخشها سالنهای همایش به طور کامل مورد استفاده قرار گرفت. شاید یکی از مهمترین بخشها سخنرانی بورا میلونیتوویچ و کارلوس کیروش در روز اول بود که از نظر فنی و آموزش مربیان و از جنبه انتقال تجربیات این دو مربی شناخته شده، بسیار جالب بود و سالن اصلی همایش که ۵۰۰
نفر گنجایش داشت، پر از جمعیت بود.
*بخشهای اصلی همایش شامل چه بحثهایی بود؟
در سالنهای مختلف همایش سخنرانان داخلی و خارجی در حوزههای مختلف روانشناسی فوتبال، پزشکی فوتبال، مدیریت در فوتبال و بدنسازی جلسات متعددی را برگزار کردند و افراد با علاقهمندی در آن حاضر بودند. جلسات پرسش و پاسخ به گرمی برگزار میشد و در خلال این برنامهها چندین کارگاه با حضور مدرسان ایرانی و خارجی برگزار شد.
*کیفیت این بخشها چطور بود؟
همایش از نظر علمی و نتایج کاربردی که برای فوتبال خواهد داشت، از نظر من بسیار خوب بود و من به آن خوشبین هستم. تمام کسانی که در جلسات شرکت کردند طلب میکردند که جلسات آینده در نوبتهای نزدیکتر برگزار شود.
*میزان حضور مربیان را در همایش چطور ارزیابی میکنید؟
نکته حائز اهمیت در این میان این است که علیرغم اینکه از مربیان لیگ برتری برای شرکت در همایش دعوت نکرده بودیم و علت آن هم سرگرم بودن آنها به تمرینات و مسابقات تیمشان بود، بعضی از این مربیان در همایش حاضر شدند، اما محور اصلی و برنامهریزی اساسی ما برای مربیان دارای مدرک A بود که تعداد زیادی از آنها را در جلسات مختلف دیدیم.
*علاوه بر مربیان قرار بوده که مدیران باشگاهها نیز در این همایش حضور داشته باشند ولی به نظر میرسید که این حضور بسیار کمرنگ و بیرنگ بود.
فکر میکنم متاسفانه نقطه ضعف همایش ما، مثل همیشه عدم استقبال دستاندرکاران مدیریت باشگاهها بود. این مساله میتواند چند دلیل داشته باشد. اولین دلیل این است که آنها فوتبالی نیستند و از حضور در این مجامع ترس دارند. راهحل این کار جای دیگری است. باید کسانی به عنوان مدیران باشگاه انتخاب شوند که فوتبالی و ورزشی باشند که در آن صورت برای شرکت در چنین مجالسی شوق و ذوق نشان میدهند. دومین دلیل این است که این مدیران علاوه بر غیرفوتبالی و غیرورزشی بودن غیرعلمی هم هستند و برای حضور در چنین همایشی احساس نیاز نمیکنند و تصور میکنند که میتوانند مشکلاتشان را به طور
دیگری حل کنند. البته دیدید کسی مثل محمدرضا ساکت از این همایش استقبال کرد که نشان میدهد افراد در این زمینه با یکدیگر متفاوت هستند.
*در روزهای برگزاری همایش بسیاری از تیمهای لیگ برتری وارد تعطیلات نیم فصل شده بودند و مربیانشان میتوانستند در همایش شرکت کنند. آیا از مربیان دعوت نشده بود یا این دعوت صورت گرفته ولی آنها اجابت نکرده بودند؟
ما باید در این زمینه واقعبین باشیم. زمانی که تیمها در تعطیلات نیم فصل هستند میشود مربیان آنها را دور هم جمع کرد. ما این را میدانستیم و از مربیان لیگ برتری توقعی نداشتیم. حتی کسی مثل مجید جلالی که از ابتدا کار همایش را پیگیری میکرد و برایش یک سخنرانی ترتیب داده بودیم به دلیل درگیر بودن تیمش در لیگ برتر نتوانست حضور پیدا کند. ما از مربیان لیگ برتری به طور عام دعوت کرده بودیم اما با توجه به اینکه آنها اظهار میکردند که مسابقه یا تمرین دارند، گلهای از حضور نیافتنشان نداریم.
*ولی مربیانی مثل حسین فرکی و محمود یاوری در همایش حضور داشتند.
آمدن این دو مربی به همراه تیم کامل فنیشان خیلی مفید بود و حتی خودشان هم ابراز کردند که نکات زیادی از این همایش برداشت کردهاند. ما در جلسات بعدی تلاش میکنیم که خانواده فوتبال را به این نگرش برسانیم که حضور در این برنامهها مفید است. به عنوان مثال حضور برخی افراد سرشناس در حوزه روانشناسی ورزش مانند آلبرتو کی و بدنسازی مثل دکتر شَمری که از دستیاران کیروش بود، بار علمی همایش را بالا برده بود. سخنرانان داخلی نیز نکات ارزشمندی را مطرح کردند که میتواند برای مربیان مفید باشد.
*درباره برگزاری همایش انتقادهایی میشود که بعضا نکات مثبت همایش را در سایه فرو میبرد. انتقادهایی مانند اینکه همایش با ناهماهنگیهای بسیاری همراه بود و برخی سالنها به هنگام برگزاری سخنرانیها تقریبا خالی بود. در این باره چه نظری دارید؟
یکی از نکات مربوط به همایش مساله حضور سپ بلاتر، شیخ سلمان و همراهان آنها بود که یک پدیده استثنایی تلقی میشد. این مساله دو تاثیر خوب و بد را بر روی همایش گذاشت. تاثیر خوبش این بود که حضور مسوولان رده بالای فوتبال جهان پیام خوبی برای خیلیها داشت، اما از طرف دیگر این مساله ناهماهنگیهایی در اجرای همایش ایجاد کرد که به علاقه افراد برای حضور در سالن اصلی بازمیگشت. علیرغم اینکه ظرفیت سالن اصلی محدود بود و به عزیزان هم اعلام میشد که به جای حضور در سالن اصلی در سالنهای جنبی و از طریق ویدئو کنفرانس همایش را ببینند، بسیاری توجه نمیکردند و میخواستند که حتما در
سالن اصلی حضور داشته باشند.
البته برخی بزرگان و افراد پخته فوتبال هم بودند که این مساله را به سادگی پذیرفتند و به مسوولان کمک کردند. در اینجا باید از مهدی مناجاتی یاد کنم که با اخلاق و درک بالا و با وجود اینکه پیشکسوت فوتبال هستند گلهای نداشتند و به سالن اصلی نرفتند. همچنین کسانی مثل محمد مایلیکهن، نادر فریادشیران و بسیاری دیگر از فوتبالیهای که وقتی شنیدند صندلیهای سالن اصلی از قبل تعیین شده، بدون کوچکترین گلهای رفتند و اصراری برای حضور در سالن اصلی نداشتند.
* اما برخی از فوتبالیها به دلیل آنکه به سالن اصلی راه پیدا نکردند، گله زیادی داشتند.
البته برخی دوستان ظاهرا علاقه خیلی زیادی به حضور در مراسم افتتاحیه در سالن اصلی داشتند و اصرار بیش از حدی برای این کار میکردند. مسوولان امر هم اصرار داشتند که اصلا امکان این کار وجود ندارد. از سوی دیگر افرادی که انتظامات کار را برعهده داشتند، باید با مهربانی بیشتری تذکر میدادند. در مجموع با توجه به حساسیت مساله فکر میکنم کمی گلهگذاری طبیعی باشد.
*در روز دوم هم ناهماهنگیهای زیادی دیده میشد. دلیل این ناهماهنگی چه بود؟
در روز دوم ناهماهنگی داشتیم اما من از این ناهماهنگی بسیار خوشحال هستم. در روز دوم حدود ۱۵۰ نفر بیش از آنچه که انتظار داشتیم میهمان داشتیم و این مساله اگرچه ایجاد ناهماهنگی میکرد اما باعثخوشحالی ما شد. به عنوان مثال برای پذیرایی ناهار با وجود اینکه به مقدار اولیه ۱۰۰ غذا اضافه کردیم باز هم ۷۰ نفر دیگر باقی ماندند که بیش از یک ساعت منتظر ماندند تا ناهار اضافه بیاید. وقتی از تمام شرکتکنندگان عذرخواهی کردیم، مساله را پذیرفتند. نکته مهم این است که تا آخرین جلسه دیدیم که سه بخش همایش کاملا پر بود و بحثو گفتوگوی گرمی در آنها در جریان بود و تنها در بخش مدیریت به همان
دلیل که گفتم تعداد زیادی شرکت نکرده بودند.
*دستاوردهای حضور رییس فیفا را در ایران چه میدانید؟
بیان دستاوردهای این حضور را در حوزههای مدیریتی، سیاسی و مالی فوتبال کشور به مسوولان فدراسیون فوتبال واگذار میکنم. اما درباره همایش باید بگویم که وقتی بلاتر از من پرسید هدفمان از برگزاری این همایش چیست، به او گفتم ما کشور بزرگی داریم که دانشگاهیان زیادی دارد و آنها در حوزههای علمی کار میکنند. ما مربیان، بدنسازان و کادر پزشکی داریم که روز به روز علمیتر میشوند و هدف ما این است که اینها را به هم نزدیک کنیم. بلاتر گفت که از این کار ما خوشحال است و کار ما را تایید کرد. همچنین پروفسور وراک که از مسوولان پزشکی فیفاست با علاقهمندی زیادی از حضور در همایش گفت، که
ای کاش این همایش را هر دو سال یک بار برگزار کنیم.
*دوره بعدی در چه سالی برگزار میشود؟
کمیته برنامهریزی باید این کار را بررسی کند. ما میخواهیم این همایش را هر دو سال یک بار در سطح داخلی و هر چهار سال یک بار در سطح بینالمللی برگزار کنیم. ما باید از همین فردا برای چهار سال بعد برنامهریزی کنیم. میخواهیم همایش بینالمللی را در آسیا گستردهتر کنیم تا کشورهای آسیایی مشارکت بیشتری در این زمینه داشته باشند.
*نکته خاصی از همایش باقی مانده است که بخواهید به آن اشاره کنید؟
یک نکته است که میخواهم به آن اشاره کنم. اگر بعضی از بزرگان، پیشکسوتان و زحمتکشان فوتبال در کنگره شرکت کردند و ما نتوانستیم با احترام لازم از آنها پذیرایی کنیم، صورتشان را میبوسم و از آنها عذرخواهی میکنم. همچنین در برنامه افتتاحیه بسیاری از چهرههای صاحبخانه فوتبال حضور داشتند که حق داشتند در مراسم باشند اما با توجه به محدودیت جا موفق نشدند و خیلی کریمانه این مساله را پذیرفتند که از آنها تشکر میکنم. در کنار این مساله میخواهم به افراد جوانتر و کم حوصلهتر که به همین بهانه گلههای تندی داشتم توصیه کنم که حضور در یک سالن آنقدر ارزش ندارد که برخی تندرویها صورت
بگیرد و جنجال شود. امیدوارم رفتار بزرگترهایی مثل مناجاتی برای آنها درسی باشد که صبر و تحملشان را بیشتر کنند.