اتفاقی جالب در نقل و انتقالات این فصل پرسپولیس
پرسپولیس هم مثل استقلال به پارکینگی از مهاجمان تبدیل شده با این تفاوت که استقلال تقریبا در هر بخش از پستهای هجومی توازن را برقرار کرده ولی پرسپولیس این مساله را لحاظ نکرده است
به گزارش افکارنیوز، فرزاد حاتمی پرسپولیسی شد، صدای سیدصالحی درآمد، یک منلع نزدیک به او نوشت: «یا جای او اینجاست، یا جای من»، منتقدان بشکن زدن را شروع کردند که چه سوژه تازهای و خلاصه اینکه حاشیهها از پشت پرسپولیس سرک کشیدند و آفتابی شدند. این انتقال را میتوان از زوایای مختلفی بررسی کرد؛ فقط باید خودمان را جای آدمهای دیگر بگذاریم و بعد احساسمان را بیان کنیم. بگذریم از تحلیلهایی که میگفتند به تلافی جذب اولادی توسط استقلال، باشگاه پرسپولیس سراغ حاتمی رفته است.
سید مهدی سیدصالحی نخستین معترض پرسپولیس است که در تیمهای تراکتورسازی و سپاهان همین مساله را تجربه کرده است. او حتما میداند که از بین آنها، یکی در سیستم علی دایی جا خواهد داشت و دیگری به نیمکت تبعید میشود.
قطعا حاتمی برای نیمکتنشینی به پرسپولیس نیامده است چون مدتها در فولاد تماشای بازیها را از روی نیمکت تجربه کرده بود و به همین دلیل سرانجام رضایتنامه گرفت تا در سال منتهی به جام جهانی، دوباره به اردوی تیم ملی دعوت شود.
این انتقال باعثشد که سیدصالحی حالا ساز جدایی بزند و به سپاهان چراغ سبز نشان دهد اما بر سر راه انتقال او، علی دایی ایستاده و پایش را در یک کفش کرده که سید صالحی و حاتمی را با هم میخواهد ولی برای سیدصالحی باتجربه، این اتفاق، بدترین اتفاق است چون میداند دایی عاشق سیستم ۱-۳ - ۲-۴ است و در این مدل از بازی، فقط یک مهاجم نوک به زمین میرود و خطر از دست دادن جام جهانی برای او بسیار است.
سیدصالحی این روزها تلاش میکند که رضایتنامهاش را برای سفر به اصفهان از باشگاه بگیرد و تا حدود زیادی رویانیان را متقاعد کرده است اما دایی کوتاهبیا نیست. سپاهانیها حاضرند محمد غلامی را با سیدصالحی معاوضه کنند اما پرسپولیس میخواهد پول رضایتنامه غلامی را صادر کند و این مهاجم را هم به خدمت بگیرد تا جمع «مهاجمان نوک» جمع شود چون به این سیاهه میتوان نام عباسزاده و شاکری را هم اضافه کرد که در ابتدای لیگ توسط دایی جذب شدند اما دایی چندان به آنها مجال بازی نداده است. عباسزاده که تنها ۷۷ دقیقه بازی کرده و شاکری هم ۵۰ دقیقه به میدان رفته است. عباسزاده همان
مهاجمی است که از نساجی به پرسپولیس آمد و عنوان آقای گلی را با ۱۸ گل در گروه خود یدک میکشید؛ درست مثل شاکری هم که با ۱۱ گل آقای گل گروه دیگر بود اما الان میتوانند عنوان بهترین تماشاگر فصل را از آن خود کنند.
دایی - آقای گل جهان - تا امروز مهاجمی در پرسپولیس نساخته که در حد و اندازههای این تیم بازی کند. او میتواند به جای خریدهایی که هزینههای سنگینی را به باشگاه تحمیل کرده، سراغ همین جوانها برود اما انگار سرمربی پرسپولیس هدفی جز قهرمانی ندارد و برای رسیدن به هدف، از هیچ ریخت و پاشی مضایقه نمیکند. البته این تنها ایراد مربیگری علی دایی نیست بلکه مشکل اینجاست که در سیستم
۱-۳ - ۲-۴، او از دو بال کناری و یک هافبک هجومی استفاده خواهد کرد اما در این پستها هم ترافیک سنگینی بهوجود آورده است؛ هادی نوروزی، پیام صادقیان، محمدرضا خلعتبری و غلامرضا رضایی که این آخری عطای کار با دایی را به لقایش ترجیح داد و از پرسپولیس فرار کرد.
البته هادی نوروزی هم در حال مذاکره با نفت است تا به تیم یحیی برود و او هم از وضعیت فعلی راضی نیست. البته اگر نوروزی برود و محمد غلامی جذب شود، حسابی بالانس پرسپولیس در فاز هجومی بههم میریزد چون تعداد مهاجمان نوک به عدد چهار میرسد درحالی که فقط یکی از آنها بازی میکند ولی در ۳ پست پشت مهاجم نوک، پیام صادقیان، محمدرضا خلعتبری و محسن مسلمان تقریبا بیرقیب هستند.
با این تفاسیر، پرسپولیس هم مثل استقلال به پارکینگی از مهاجمان تبدیل شده با این تفاوت که استقلال تقریبا در هر بخش از پستهای هجومی توازن را برقرار کرده و با توجه به سیستم بازیاش بازیکن گرفته ولی پرسپولیس این مساله را لحاظ نکرده است.
زماني مساله بحراني جلوه ميكند كه در خط دفاع دست دايي خالي است و حالا كه خانزاده هم از اين تيم جدا شده، اين نگراني وجود دارد كه اگر اتفاقي براي سيدجلال، محسن بنگر و رضا نورمحمدي بيفتد، چه بازيكني ميخواهد در قلب دفاع قرار بگيرد. موضوع اينجاست كه در سيستم ۱-۳-۲-۴ با دفاع خطي، تمام پستها تعريف مشخصي دارد اينطور نيست كه هر كس اسمش مهاجم باشد، بتواند در تمام پستهاي حمله بازي كند.