۷ دلیل مهم برای تمدید قرارداد با کیروش
جام ملتهای آسیا نزدیک است و از دیماه تیمملی باید در تورنمنتی شرکت کند که پس از انقلاب هیچ توفیقی در آن نداشته است.
به گزارش افکارنیوز، از امروز سرگیجه خبری آغاز می شود. رسانهها هر روز خبری درباره ادامه یا قطع همکاری کیروش با تیمملی ایران می زنند و بازار گمانهزنیها داغ میشود. این جریان ادامه دارد تا وقتی که به طور رسمی این مربی پرتغالی قراردادش را تمدید کند یا از تیمملی جدا شود. اما آیا کیروش باید بماند یا برود؟
۱ - به گفته اکثر کارشناسان تیمملی در رقابتهای جام جهانی دارای سبک بازی شد. کیروش برای بازیهایش استراتژی داشت و گرچه استراتژی او با انتقاد گروهی از منتقدان همراه بود اما باید نوشت که او بهترین راه را برای رویارویی با تیمهای آرژانتین و نیجریه برگزید. ساختار دفاعی منسجم ایران مورد تحسین بسیاری از مربیان و بازیکنان داخلی و خارجی قرار گرفت و در مجموع او با توجه به بضاعت ایران، کارنامه قابل قبولی داشت. این مقبولیت را هیچ مربی داخلی و خارجی که در ایران شاغل بوده، نداشته است. کیروش یکی از مهمترین ویژگیهای یک مربی را نزد بازیکنان و اهالی فوتبال دارد.
۲ - جام ملتهای آسیا نزدیک است و از دیماه تیمملی باید در تورنمنتی شرکت کند که پس از انقلاب هیچ توفیقی در آن نداشته است. جام ملتهای آسیا مهمترین رقابت قاره کهن در سطح ملی به شمار میآید و کیروش میتواند تیمملی را به جایی برساند که در این سه چهار دهه برایمان ناآشنا بوده. طبعا رفتن کیروش و آمدن یک مربی جدید تبعاتی دارد که نمیتوان اثرات سو آن را در این فاصله ۶ ماهه برطرف کرد.
۳ - جام جهانی نشان داد که میتوان به کیروش اعتماد کرد. او از جان و دل برای ایران کار میکند و گزاف نیست اگر مدعی شویم او از برخی ایرانیها نیز متعصبتر است! آنچه سرمربی تیمملی در کنفرانس خبری پس از بازی با بوسنی گفت، در طول این مدت از دهان کمتر مربیای خارج شده بود. اشاره به تحریمها و اینکه ایران از تحریمها عبور کرده تا به برزیل برسد در بعد بینالمللی بازتابهای بسیاری دارد و کیروش برای ادامه این جمله از سوم شخص جمع استفاده کرد و خود را نیز یک ایرانی دانست که تحریم روی او هم اثر کرده است. کیروش با این اعتقاد و تعصب میتواند تیمملی جدیدی بسازد و طبعا
با خاطری آسوده میتوان به انتظار جام جهانی بعدی نشست.
۴ - اگر زمان بعد از جام جهانی را زمان تغییر نسل فوتبال و قرار گرفتن در یک پروسه ۴ ساله بدانیم که طی آن تیم جدیدی باید ساخت، چه کسی بهتر از کیروش برای این تحول عظیم؟
کیروش با پرتغال در ردههای پایه نتایج فوقالعادهای در سطح بینالمللی گرفت و از این بابت کارنامهای بسیار درخشان دارد. اگر «نقشه راه» فدراسیون برای ۴ سال آینده این است که یک تیم جدید ساخته شود معماری بهتر از کیروش پیدا نخواهد کرد.
۵ - این تیم بازیکنان بزرگی داشت. دژاگه و قوچاننژاد دو لژیونر این تیم بودند که بدون تردید اعتبار کیروش آنها را مجاب کرد پیراهن تیمملی کشورمان را بپوشند. از سوی دیگر سایر بازیکنان تمرینات مدرن و افکار یک مربی صاحب سبک را تجربه کردند و همه اینها نشان دهنده آن است که اگر سرمربی بعدی تیمملی یک مربی وطنی باشد، با تمام احترام، نمیتواند مقبولیتی کسب کند. خواه، ناخواه او با کیروش مقایسه میشود و از این بابت حسی را تجربه خواهد کرد که نه برای خودش خوشایند است و نه برای بازیکنان.
۶ - اگر قرار به تغییر کیروش باشد قطعا باید گزینهای در سطح او یا بالاتر را برای تیمملی برگزید. افکار عمومی در این شرایط عقب گرد را نمیپذیرد. آیا مربی خارجی خوب با دستمزدی کمتر از او میتوان یافت که حاضر به کار درکشوری باشد که لیگش حرفهای نیست و امکانات خوبی ندارد؟ تازه، این مربی تا بیاید با شرایط آشنا شود زمان زیادی را از دست میدهد. در نظر بگیرید که جام ملتها همین دی ماه است!
۷- دلیل اصلی عدم تمدید قرارداد کیروش را دستمزد بالای او عنوان میکنند. گفته میشود دستمزد او و دستیارانش سالانه ۱۲ میلیارد تومان است که میشود بودجه یک تیم متوسط لیگ برتری. آیا قهرمانی در جام ملتها که با کی روش در دسترس است ارزش این هزینه را دست کم برای یک سال دیگر ندارد؟