فوتبال مختلط دختر و پسر در ملا عام!
وقتی دیشب برای ورزش به ورزشگاه حیدرنیا(واقع در خیابان حافظ پایین تر از پل کالج) رفتم با صحنه ای عجیب مواجه شدم. یک دختر خانم وسط ۲۱ آقا پسر مشغول فوتبال!
اين دختر خانم با يك لباس ورزشي و حجابي نه چندان كامل ميان اين آقايان مشغول فوتبال بازي كردن بود و همه اتفاقات عادي در يك بازي فوتبال هم بين اين دختر خانم و آقاپسرها اتفاق مي افتاد مثل تكل زدن، شادي پس از گل،دست دادن،برخوردهاي فيزيكي و...
می دانید که چنین عملی طبق قوانین جمهوری اسلامی تخلف محسوب می شود. ساعت ۵۰/۲۲ بود. به ۱۱۰ زنگ زدم و گزارش دادم. گفت رسیدگی می کنیم. منتظر ماندم تا ببینم چه می شود. خبری نشد. دوباره زنگ زدم باز هم خبری نشد. دوبار هم به ۱۱۳ زنگ زدم و گزارش دادم، هفت - هشت بار هم با کلانتری خیابان انقلاب تماس گرفتم اما گوشی را برنمی داشتند. گویا تشریف برده بودند هواخوری! چندین و چند بار دیگر به ۱۱۰ زنگ زدم و پیگیر گزارشم شدم. عزم کرده بودم که بمانم و ببینم برخورد نیروی انتظامی با این مسئله چطور است؟ بالاخره پلیس آمد. ساعت۵۰/۲۳. یعنی یک ساعت بعد. حدس می زنید واکنش نیروی انتظامی با این مسئله چه
بود؟ مامور نیروی انتظامی طی اقدامی قاطع و انقلابی از این دختر خانم خواهش کرد که لطف بفرمایند و دیگر به بازی کردن ادامه ندهند! و ماجرا تمام شد. به همین سادگی!
همه می دانیم که قانون حجاب و قواعد مربوط به ارتباط زن و مرد طبق تعالیم اسلام در قانون اساسی ایران آمده و از اصول انقلاب اسلامی است اما قانون ممنوعیت نداشتن بیمه نامه موتور سیکلت از فرعی ترین فرعیات قوانین جمهوری اسلامی است.
می پرسید چه ربطی داشت؟ عرض می کنم!
همه عزیزان در جریان موتورگیری های نیروی انتظامی هستند. طرحی که در آن موتورسوارانی که گواهینامه یا بیمه نامه و یا کلاه ایمنی و …ندارند موتورشان توقیف می شود و این دوستان بایدعلاوه بر هزینه کردن مبالغ بسیار چند روزی هم از کار و زندگی بیفتند و دنبال آزاد کردن موتورشان بروند.
در شهر ما(قم) عزیزان نیروی انتظامی غروب ها در مسیر برگشت کارگران کوره های آجرپزی – که مشخص است جزو کدام طبقه اجتماع هستند – کمین می کردند و موتور این کارگران را می گرفتند. این کارگران هم که می دانستند تمام موتورشان ۵۰ هزار تومان نمی ارزد و نمی توانند ۷۰-۸۰ هزار تومان پول بیمه بدهند و در عین حال این موتور تمام سرمایه زندگی شان است و اگر موتورشان توقیف شود باید حداقل ۱۰۰هزار تومان خرج کنند تا بتوانند آن را آزاد کنند برای حفاظت از تنها سرمایه خود و زن و بچه شان دل را به دریا می زدند و از دست مامورین نیروی انتظامی فرار می کردند. مامورین خدوم نیروی انتظامی هم باتوم های
خود را به سمت آنها پرتاب می کردند که یا به موتور می خورد یا به راکب آن. اگر به موتور سوار می خورد که یا سرش می شکست یا آسیب دیگری می دید اما اگر به موتور می خورد ممکن بود باتوم لای چرخ موتور رفته و باعثواژگونی آن شود. جالب است بدانید که در اثر این اتفاق تا کنون چندین نفر از این کارگران کوره های آجرپزی کشته شده اند و فرزندانشان یتیم.
سوال اینجاست که چطور وقتی یک دختر خانم به راحتی قانون اساسی کشور را زیر پا می گذارد با برخورد بسیار بسیار نرم مامورین نیروی انتظامی مواجه شده و هیچ مجازاتی برای عمل خود نمی بیند اما کارگران مستضعف برای نداشتن بیمه نامه موتور - آن هم فقط به دلیل فقر مادی - مستحق مرگ می شوند؟!!
بحثبر سر درستی یا نادرستی برخورد با موتورسوران متخلف نیست بحثبر سر بی عدالتی و تبعیض است و این موضوع تنها برای یک نمونه از صدها مورد از این دست که در آن قوانین خیلی جزئی برای قشر فقیر به سخت ترین وجه اجرا می شود اما اقشار سرمایه دار و غرب گرا به راحتی می توانند مهمترین قوانین این کشور را زیر پا بگذارند بیان شد.
به نظر می رسد قوانین جمهوری اسلامی تنها برای قشر فقیر و محروم این جامعه اجرا می شود و کسانی که جزو طبقات بالاشهرنشین و دارای فرهنگ غربی هستند می توانند خیلی راحت قوانین جمهوری اسلامی و حتی قانون اساسی این کشور را زیرپا بگذارند.
شاید دلیل این امر نبود عدالت رسانه ای در جمهوری اسلامی باشد. در جمهوری اسلامی اقشار مرفه دارای تریبون های مختلف برای زدن حرف های خود بوده و می توانند از این وسیله استفاده کرده و با فشار بر حکومت این کشور به خواسته های خود برسند اما اقشار محروم جامعه هیچ رسانه ای برای زدن حرف دلشان ندارند.
برای همین است که مثلا اگر یک شب در تهران برق برود فردای آن روز تمامی روزنامه ها و رسانه ها خبر آن را منتشر کرده و خواستار پاسخ از مسئولین امر می شوند اما برای هیچ یک از مسئولین جمهوری اسلامی مهم نیست که در روستایی دور افتاده عده زیادی از گرسنگی بمیرند.
آن چه بديهي است اين است كه مسئولين نظام ايران فقط رضايت اقشار مرفه جامعه را مي خواهند و به رضايت داشتن يا نداشتن اقشار مستضعف مردم كه اكثريت جامعه را تشكيل مي دهند وقعي نمي نهند.