به سعیدلو گفتم که کرسی ایران را از دست میدهید و همین هم شد!
باید در نظر بگیرید که روابط بینالملل یک مدیر ورزشی تا چه میزان است. غالب این مدیران به دلیل اینکه زبان بینالمللی را بلد نیستند راهآوردی اجلاسهاو نشستّها ندارند. به بان بینالمللی و مناسبات رشته خودشان وار نیستن و برای همین هم نمیتوانند در جلسات با سایر افراد ارتباط بگیرند؛ متاسفانه خیلی از اینها هم نگاه توریستی به این گونه مسائل دارند!
به گزارش افکارنیوز، «سرطلایی» فوتبال ایران بدرود حیات گفت ابوالفضل خدابنده لو کسی است که مردمان این دیار با نام معمار فوتسال و فوتبال ساحلی تایلند میشناسند؛ معمار ایرانی ورزش محبوب فوتبال در این سرزمین هم اکنون عهده دار سمت سرمربی تیم ملی فوتبال ساحلی تایلند است و پیشتر نیز توانسته فوتسال این کشور را آنقدر متحول کند که رویای شکست فوتسال ایران نیز در آن محقق شود.
به سعیدلو گفتم که کرسی ایران را از دست میدهید و همین هم شد!حضور در رقابت های ساحلی بازی های ساحلی آسیا ۲۰۱۴ فرصتی به دست داد تا با هموطنی هم کلام شویم که سالهای سال پیش کشورمان را به مقصد شرق آسیا ترک کرده و اینقدر در هدفش موفق بوده که در جنوب شرق آسیا اسم و رسمی کاملا شناخته شده دارد.
مربی کارکشتهای از اهالی دامغان که حدود ۳۴ سال از عمر ۵۳ سالهاش را دور از ایران سپری کرده و هم غمی جز فوتبال نداشته؛ از بازی کردن در هند گرفته تا به اوج رساندن فوتبال سنگاپور و رسیدن به رتبه های مدیریتی در این کشور و بعد کوچ به فوتبال تایلند. جایی که فوتسالش به مدد تلاش های خدابنده لو از تیمی درجه چندم به تیمی درجه یک در قاره رسیده و حالا قرار است اتفاقی مشابه برای فوتبال ساحلیاش رقم بخورد.
او که علاوه بر سرمربیگری در این کشور، پست هایی چون مشاور معاون وزیر سابق ورزش را تجربه کرده و هم اکنون نیز مشاور رئیس فدراسیون فوتبال این کشور است، برنامهای برای رساندن تیم ملی فوتبال ساحلی تایلند تدارک دیده که تا سال ۲۰۲۰ میلادی آن را به سطح اول آسیا برساند؛ از آن دست برنامههایی که جایشان به شدت در تمامی سطوح فوتبال کشورمان خالی است.
همین موضوع دستمایهای شد تا گفتوگویی با وی داشته باشیم که خواندنی است؛
فکر میکنید فوتبال ایران با توجه به برنامهریزیهایی که دارد میتواند در آینده حرفی برای گفتن داشته باشد؟
بهعنوان یک ایرانی من هم مثل شما و همه مردم آرزو دارم که تیم کشورم همیشه قهرمان باشد. ولی فراموش نکنید که ما یک قطاریم که همه داریم با هم حرکت میکنیم. اگر هیچاتحادی در این میان وجود نداشته باشد نتایج مطلوبی هم حاصل نمیشود. این شرایطی که الان در فوتبال ایران وجود دارد و همه علیه هم هستند و همه مدام علیه همدیگر مصاحبه میکنند اصلا شرایط خوبی نیست و آینده امیدوار کنندهای را هم نوید نمیدهد. وقتی در یک تیم همه با هم برای یک هدف نجنگند هدفی هم حاصل نمی شود و اگر هم بشوذ در اثر اتفاق است و همیشگی نیست. نتیجه این عدم اتحاد و ناهماهنگی در آینده مشخص خواهد شد. ببینید
در حال حاضر امسال هیچ یک از تیمهای پایه ما در مسابقات نتیجه نگرفتند. من مسئول برگزاری مسابقات تیمها پایه بودم در اینجا که آقای قنبرپور و تیماش(تیم ملی نوجوانان) به اینجا آمدند که انصافا هم تیم خوبی بود. اما باید بپذیریم که هفتاد درصد نتیجه یک مسابقه فوتبال در خارج از زمین تعیین می شود.
منظورتان چهجور عواملی است؟
عوامل مدیریتی. برنامه ریزی. سازماندهی. تهیه امکانات. روابط بینالملل. ما به قرعهکشی مسابقات بازیهای آسیایی ساحلی اعتراض کردیم. با اینکه عوامل بزرگ و گردن کلفتی هم پشت ماجرای قرعهکشی بودند. اما در ایران هیچوقت نمیبینیم که چنین اتفاقی رخ بدهد و اساسا مسئولان هم دنبالش نمیروند که ازحق خودشان دفاع کنند. همه این مسائل باید مدیریت شود. قبل از اینکه تیم حرکت کند باید همه بدانند که چه برنامهای در انتظارشان هست و بایدچه بکنند و چه نتیجهای باید بگیرند. ما برای این مسابقات هدفگذاری کردیم که تایلند به دور دوم صعود کند و این کار را انجام دادیم. از این به بعد
اگر هم حذف شدیم کسی انتظاری از ما ندارد. این مسئله به خوبی برای فوتبالدوستان تایلند هم جا افتاده است. اما در ایران همه از تیمها برد میخواهند.
با توجه به اینکه شما به AFC هم رفت و آمد دارید میزان تاثیرگذاری فوتبال ایران را بر آسیا تا چه حدی است؟
ببینید ما یک کرسی مهم را در هیات رئیسه فدراسیون فوتبال واگذار کردیم. من آن زمان در گوانگجو حضور داشتم و در دمت آقای افشارزاده بودیم. وقتی آقای سعیدلو میخواستند نماینده شوندآقای افشار زاده و دوستان از ما سوال کردند و منم هم با ذکر دلایلی گفتم که اشتباه میکنید و کرسی را از دست میدهید. اولا که در سطح معاون رئیس جمهور نیست که برای چنین پستی نامزد شود و ثانیا شما با بازیهای سیاسی و انتخاباتی اینها آشنا نیستید و شما را بازی میدهند و کرسی را از دست میدهد که رفتند و کرسی را هم از دست دادند.
بنابراین میشود نشان داد که مدیران ایرانی ارزشی برای مناسبات بینالمللی قائل نیستند و تاثیر آن را نمیپذیرند.
ببینید شما باید در نظر بگیرید که روابط بینالملل یک مدیر ورزشی تا چه میزان است. غالب این مدیران به دلیل اینکه زبان بینالمللی را بلد نیستند راهآوردی اجلاسهاو نشستّها ندارند. به بان بینالمللی و مناسبات رشته خودشان وار نیستن و برای همین هم نمیتوانند در جلسات با سایر افراد ارتباط بگیرند یا از حقوق خودشان به خوبی دفاع کنند. متاسفانه خیلی از اینها هم نگاه توریستی به این گونه مسائل دارند بیشتر به فکر خرید و مسائل توریستی هستند.