مهدوی کیا: هامبورگیها دوست دارند کنارشان باشم
مهدی مهدویکیا بعد از مدتها سکوتش را میشکند و از جزئیات سفرش به آلمان میگوید؛ از اعزام تیم زیر ۱۱ سال آموزشگاهها به معتبرترین تورنمنت فوتبال پایه دنیا تا ماندن یا جدایی کروش…
به گزارش افکارنیوز، مهدی مهدویکیا بعد از مدتها سکوتش را میشکند و از جزئیات سفرش به آلمان میگوید؛ از اعزام تیم زیر ۱۱ سال آموزشگاهها به معتبرترین تورنمنت فوتبال پایه دنیا تا ماندن یا جدایی کروش…
آقای مهدویکیا شما جلساتی با مسئولان هامبورگ در آلمان داشتید، نتیجهاش چه شد؟
بله، جلساتی داشتیم که در یکی، دو هفته آینده خبرهای نهایی را درباره نتیجه این جلسه میشنوید.
احتمال حضورتان در هامبورگ وجود دارد؟
دور از انتظار نیست.
ظاهراً خیلی دوست دارند از شما در تیمهای پایه استفاده کنند.
ببینید من اول از همه دوست دارم به کلاسهای مربیگری بروم. باشگاه هامبورگ هم علاقهمند است که کنارشان باشم چون کلاً سیستم باشگاه عوض شده است. از سال گذشته نفراتی به باشگاه آوردهاند که در گذشته باشگاه هوفنهایم را ساختهاند. همانطور که میدانید این باشگاه در روستایی کوچک است و توانسته در همه ردهها خودش را مطرح کند. هامبورگ ۱۰ میلیون یورو بودجه برای ساختن آکادمیاش تخصیص داده و قرار است برای فوتبال پایه صرف شود. من طرح و نقشه این کار را دیدم. هامبورگ دوست دارد اتفاقی که در هوفنهایم افتاد در آنجا هم رخ دهد.
پس شما را در آکادمی هامبورگ خواهیم دید؟
اگر خدا بخواهد احتمالاً در این باشگاه مشغول به کار میشوم ولی بهتر است از الان دربارهاش صحبت نکنیم.
شما قرار است در فروردین ماه هم در بازی خداحافظی یارولیم حاضر شوید.
بله، این بازی ۷ یا ۸ فروردین است. من ۷،۸ سال با یارولیم همبازی بودم. چند بازیکن معروف چک از جمله ندود برای این بازی میآیند. بازیکنان قدیمی هامبورگ هم هستند البته من اسامی را کامل نمیدانم ولی قطعاً بازیکنان بزرگی میآیند.
دعوت از شما نشانه احترام است؛ چیزی که در ایران یافت نمیشود.
اولاً خوشحال هستم که بابت زحماتی که برای تیم کشیدم، قدردانی میکنند ولی بگذارید درباره یارولیم برایتان حرف بزنم. او حرفهایترین بازیکنی بود که در تمام زندگیام دیدم. از دستش خسته شده بودیم. تمام زندگیاش فوتبال بود. در هر بازی بالای ۱۳ کیلومتر میدوید. چربی بدنش ۴ درصد بود، یعنی استثنایی. خودش را وقف فوتبال کرد. یک خاطره از او تعریف کنم. بعد از یک بازی هامبورگ که همه دوش گرفته بودند و داشتند میرفتند، من در آشپزخانه باشگاه کار داشتم. وقتی رفتم دیدم یک نفر در اتاق وزنه دارد شکم کار میکند. گفتم جمع کن برو خانهتان دیگر، حالمان را بد کردی. آن روز یارولیم ۹۰
دقیقه بازی کرده بود. همیشه یک ساعت قبل از تمرین میآمد. قدش کوتاه بود و وزنش کمتر از همه اما وقتی لخت میشد بدنش پر از عضله بود. او در هر پستی که فکر کنید بازی میکرد و موفق بود.
آقای مهدویکیا درباره تیم ملی حرف بزنیم؛ نتایجی که در استرالیا گرفت و بعد هم بحثکروش…
من که تصمیمگیرنده نیستم. مسئولان باید به جمعبندی برسند ولی توقع این بود که ما با یک مربی بینالمللی قهرمان شویم ولی یکی از مشکلات مملکت ما این است که مربی شناختهشده میآوریم ولی به او امکانات نمیدهیم. مربی هم اینجا کیف میکند. اگر نتیجه گرفتیم میگوید شاهکار کردیم و اگر نگرفتیم میگوید مگر بازی تدارکاتی داشتم؟ متأسفانه کسی درباره این مسائل که واقعیت است حرف نمیزند. شما وقتی با این قیمت مربی میآوری و برایش بازی جور نمیکنی، علناً دستش بهانه دادهای. توقع این بود که تیم ما بین ۴ تیم باشد.
فکر میکنید ماندن کروش در این شرایط کمک میکند؟
بالاخره فدراسیون بعد از جام جهانی چند ماه معطل کرد و الان هم دوباره میبینید که معطل میکنند. کروش قرارداد دارد یا نه؟ شما ببینید تیمهای عربی بزرگترین مربیان را میآورند به او امکانات میدهند و اگر نتیجه نگرفت، بیرونش میکنند ولی ما بین زمین و هوا ماندهایم. ژاپن برای مربیاش ۲۰ بازی جور کرد و وقتی اوت شد، خود آگیره خجالت کشید ولی ما ۵/۲ میلیون دلار به مربی میدهیم آن وقت برایش بازی دوستانه جور نمیکنیم.
آقای مهدویکیا چرا شما بعد از ناکامی تیم جوانان سکوت کردید؟ پاسخ مسئولان فدراسیون را هم ندادید، گویا خیلی دلخور بودید!
بالاخره یکسری مشکلات بود و ما اردوهایی درخواست کرده بودیم که نشد. عملکرد ما هم خوب نبود. من که مشکلی نداشتم و برای کمک آمده بودم، بالاخره کسب تجربه کردم ولی وقتی یکی مثل دوستی زحمت میکشد و دو بار تیم ملی را به جام جهانی میبرد و در آنجا با وجود تیمهای اروپایی تیم را بالا میبرد، نباید با یک نتیجه نگرفتن حذف شود. بعد هم نفراتی میآورند که بهتر است دربارهاش حرف نزنم، حتی یک قدردانی از آقای دوستی نمیکنند. در خارج برای مربی جشن خداحافظی میگیرند یا حداقل یک تلفن میزنند اما با آقای دوستی چه رفتاری کردند؟ آدم این شرایط را میبیند دیگر راغب نیست همکاری
کند.
سؤال آخر ما هم درباره تیم زیر ۱۱ سال است. شما و آقای دوستی این تیم را به معتبرترین فستیوال دنیا میبرید.
خیلی وقت است که ما دنبال جریانات فوتبال پایه بودیم. من خودم کنار آقای دوستی در نوجوانان و جوانان کار کردم. خود من در جاهای مختلف بازی کردهام و دیدهام تورنمنتهای فوتبال پایه برگزار میشود. دوست داشتم ایران هم شانس حضور در این مسابقات را داشته باشد. با توجه به ارتباطاتی که در اروپا داشتیم، بهترین تورنمنت را در نظر گرفتیم. طی جلساتی که با آموزشوپرورش داشتیم قرار شد امسال تیم ۱۱ سال را از آموزشگاهها انتخاب کنیم و ببریم. به مدت ۱۰ روز استعدادها را شناسایی میکنیم و این یک کار شخصی بود که ما انجام دادیم. بیشتر هم در نظر داریم بچههایی که بضاعت مالی ندارند در
مدرسه فوتبال شرکت کنند را بیاوریم و اجازه دهیم رشد کنند.