منصوریانی که گندم خورد و از بهشت رانده شد!
ه نظر نمیرسد این هیاهو یک جنگ روانی چند هفتهای در مسیر قهرمانی لیگ برتر باشد. علیرضا منصوریان تاوان «چیز» مهمتری را میدهد!
به گزارش افکارنیوز، به نظر نمیرسد این هیاهو یک جنگ روانی چند هفتهای در مسیر قهرمانی لیگ برتر باشد. علیرضا منصوریان تاوان «چیز» مهمتری را میدهد!
آیا میتوان گفت او وارد حریم بزرگان شده و باید چوب این بزرگی نه خیلی زودهنگامش را بخورد؟
آیا کارنامه او نیست که وارد این بازیهای کلامی و جنگ روانی پیوسته به آنش میکند؟
از واکنش بهرام افشارزاده که همیشه و همواره سنجیده و با رعایت اصول معماری کلام سخن گفته و در این ۵۰ سال حضور مؤثرش در ورزش گاف و دم به تله نداده و «حرف لق» نزده، چه میتوان فهمید؟
آقای افشارزاده که حرف به حرف گفتههایش با دقت و درست و با مقصد و منظور، انتخاب و با لهجه اصفهانی کنار هم چیده میشود - در این ۵۰ سال رویه غالب، این بوده - وقتی میگوید: «… من این بیانیه را نخواندم»، به کجای کاری که صورت پذیرفته، میپردازد؟ افشارزاده آنجا که با صراحت امری را تقبیح کرده و میگوید: «در کل باید به مسائل پهلوانی در ورزش توجه ویژه داشت و بعد که اضافه میکند این مهم را که قبل از(نتیجه) هر مسابقه و رویدادی، آنچه میماند روح جوانمردی است، اشارهاش به کیست و به چیست؟ او به «کیان» طعنه میزند؟ افشارزاده که با هر بحثی که روح پهلوانی را زیر سؤال ببرد، مخالف
است، در این مخالفت آشکار چه کس، یا چه کسانی را مورد خطاب قرار میدهد؟ آیا او، نعل وارونه نمیزند؟
روی سخن او، متوجه علیرضا منصوریان است یا متوجه بیانیهای که توسط آقای افشارزاده خوانده نشده اما صادر شده و در آن آمده است: … فوتبال پاک با حرف اتفاق نمیافتد… فوتبال پاک به فوتبال ضد دوپینگ گفته میشود… به فوتبالی که قرار است دیگر «کشو» ها حامی آن نباشند و باشگاهها، با هوادارانشان حمایت شوند و نه غیر از این! روح پهلوانی و روحیه جوانمردی، کجا و چگونه مخدوش و مجروح شده است؟ در حرفهای منصوریان، یا در پاسخ دندانشکن به خود او و به گفتههای او!
برای یافتن جواب این سؤال شاید لازمتر این باشد که بدانیم منصوریان چه گفته است؟ او از کدامین گندم خورده است که حالا باید از بهشت رانده شود؟
جسارتی که از او سر زده، کدام است که باید ضرورتها، الزامات و لوازم فوتبال پاک را یادآورش شد و با کنایه از فوتبال ضد دوپینگ یاد کرد و به خاطر آورنده «کشوی معروف» شد! بدین معنا که یعنی، بعله…
گستاخی ارتکابی موفقترین مربی لیگ تا بازی بیستم که لازمهاش جواب بلندبالای صادره بود، چه بود و از کدام جنس بود که نظریجویباری هم دربارهاش توضیح داده و گفته است:
… بیانیه را، روابط عمومی صادر کرد نه قلعهنویی!
آقای نظری سپس یک حرف دیگر هم زده است: …آقایان در مورد استقلال حرف نزنند!
علیرضا منصوریان که این همه «لنترانی» متوجه یک واکنش کلامی او شده است، این گناه کبیره را مرتکب شده که وارد بحثداوری بازی پیکان - استقلال و عواقب بررسی مثلاً کارشناسی آن شده و گفته است: پس از اعلام نظر کارشناسانه در این باره کفه داوری، به سود پیکان در بازی بعدیاش سنگین شده! همین و همین! واقعیتی که در موارد مشابه نیز همواره رخ میدهد؛ به کسی هم برنمیخورد!
«ذنب لایغفر» منصوریان وارد شدن به همین بحثبود و جزایش هم پیش کشیده شدن فوتبال پاک و ناپاک، با استفاده از صنعت کلامی به در گفتن و دیوار را متهم کردن!
اما نه! گندمی که منصوریان خورده است - و باز هم میخورد - نحوه بازی تیم نفت تهران است و اینکه او به مدد عملکردش و به لطف و به یمن کارنامهاش وارد حلقه اول مربیان کاربلد ایران شده و یکی از کسانی است که هم بخت جانشینی آقای کروش را دارد و هم از شانس همکاری با او برخوردار است و این ابراز لیاقت، نه اتفاق کوچکی است و نه گناه اندکی. منصوریان پا در کفش بزرگان کرده است، پس باید بهایش را بپردازد! پس باید چوبش را هم بخورد! که گفتهاند: … چوب معلم گل است! و روزگار با فراز و فرودهایش، معلم چیرهدستی هم هست! منصوریان دانست که حالا نوبت اوست. نوبت او که «سیبل» باشد و «هدف» قرار
بگیرد!
اگر پول نمیرسید
نمیگذاشتند امروز بازی نفت در آزادی برگزار شود
اگر روز گذشته بدهيهاي معوقه به ورزشگاه آزادي پرداخت نميشد، شايد باشگاه نفت تهران مجبور ميشد بازي خود مقابل الجيش را به جاي ورزشگاه آزادي در ورزشگاه ديگري برگزار كند. مهدي تاج، رئيس سازمان ليگ در همين خصوص گفت: از محل درآمدهاي باشگاه نفت در سازمان ليگ، بدهي معوقه به ورزشگاه آزادي را پرداخت كرديم تا مشكلي در اين خصوص پيش نيايد و باشگاه نفت بتواند بدون دغدغه، بازي خود مقابل الجيش را در ورزشگاه آزادي برگزار كند.