شاهکار عجیب شهریار
دعا کنید پرسپولیس دوباره به صف مدعیان برسد، در آسیا سرش را بالا بگیرد و راهش را پیدا کند. برای این پرسپولیس دعا کنید؛ این همه اتفاق که برای باشگاه سرخ افتاد اصلا طبیعی نبود. دعا کنید این باشگاه به آرامش برسد.
به گزارش افکارنیوز، پرحاشیهترین باشگاه فوتبال ایران در سال ۹۳ و اصلا شاید یک دهه اخیر، پرسپولیس بود. بیتکلیف، بینظم، بیقانون، بیمنطق، بیستاره، بیتدبیر، بیجام و بدون مدیر. باشگاهی که اسیر بازیهای مدیریتی غیرقابل باور شد و رفت تا جایی که حسرت هوادارانش، کسب یک برد خانگی مقابل قعرنشینان جدول بود. البته این تیم، سال ۹۳ را به خوبی آغاز کرد و در ماههای ابتدایی توانست نایبقهرمان لیگ شود و صاحب سهمیه آسیا اما تنها اخبار خوب، همین بود. پس از آن، پرسپولیس دیگر رنگ آرامش به خود ندید. بیایید بار دیگر قصه تلخ پرسپولیس در سال ۹۳ را مرور
کنیم.
اخراج دایی و رحیمی در یک روز
یک فاجعه تمامعیار! علی دایی که فصل را با پرسپولیس بسیار بد شروع کرده بود، به شکل غیرمنتظره و فاجعهباری از این تیم کنار گذاشته شد. هیأتمدیره یک نفره این باشگاه، برای اخراج دایی زمان زیادی صرف نکرد و به فاصله دو روز مانده به شروع هفته هشتم، اقدامات عملیاتی را صورت داد. البته طبق قانون باید علیرضا رحیمی اقدام به اخراج دایی میکرد اما چون از این کار سر باز زد، رحیمی را نیز کنار گذاشتند. به فاصله ۳ ساعت، دایی، رحیمی و سایر ارکان فنی تیم اخراج شدند و شگفتانگیزترین اتفاق وقتی رخ داد که حمید درخشان را به جای علی دایی روی نیمکت سرخپوشان نشاندند.
درخشان به عنوان مهمترین منتقد سرمربی وقت پرسپولیس، با این ادعا که همین تیم را میتواند قهرمان لیگ کند، وارد کارزار شد، آن هم در یک روز نحس برای فوتبال ایران. روزی که هیچکس آن را از یاد نمیبرد؛ ۱۹ شهریور ۱۳۹۳.
انتخاب هیأتمدیره توسط یک کشتیگیر
قبل از اخراج علی دایی که عجیبترین اتفاق سال ۹۳ برای پرسپولیسیها بود، امیررضا خادم معاون پارلمانی وزیر ورزش، اقدام به انتخاب اعضای هیأتمدیره این باشگاه کرد. تا قبل از آن، علی پروین مدیریت باشگاه را برعهده داشت اما اعضای جدید از راه رسیدند. هیأت مدیرهای که در نگاه اول، توانمند و اقتصاددان به نظر میرسید اما هرچه گذشت، مشخص شد اختلاف بین اعضا تا چه حد گسترده و وحشتناک است. استعفای فوری حمید استیلی از هیأتمدیره اولین ضربه به پرسپولیس بود و بعد فاصله گرفتن محمد زادمهر، دیگر عضو فوتبالی. سپس نماینده اسپانسر حاضر در هیأتمدیره دعوا را با رئیس هیأتمدیره
یعنی حمیدرضا سیاسی به اوج رساند تا همکاری طرفین قطع شود و در نهایت اخراج علیرضا رحیمی از سمت مدیرعاملی باشگاه، اوضاع را پیچیدهتر کرد. جلوتر که رفتیم، هیأتمدیره به طور کامل پوست انداخت و اعضای جدیدی به آن اضافه شدند ولی دیگر پرسپولیس، پرسپولیس نشد.
جدایی ستارهها و نه گفتن به پرسپولیس
هنوز فصل جدید شروع نشده بود که علی دایی قول داد تیمی بزرگتر و بهتر از لیگ قبلی بسازد تا این بار، تیمش قهرمان لیگ برتر شود اما علیرغم وعدههایش، بازیکنان ستاره از پرسپولیس رفتند. سیدجلال حسینی مهمترین رکن خط دفاع سرخپوشان راهی لیگ ستارگان قطر شد و پس از او، مهرداد پولادی به بهانه خدمت سربازی دیگر به ایران برنگشت. حسین ماهینی هم مجبور شد از پرسپولیس به پادگان برود. محمدرضا خلعتبری با پرداخت ۶۰۰ میلیون تومان پول نقد به باشگاه، از جمع سرخها رفتنی شد و البته اینها تنها یک سوی ماجرا بود، پرسپولیس حتی در جذب بازیکنان مؤثر هم کم گذاشت و علی دایی به جای جذب
ستارهها، به بازیکنان کماثر و بینام و نشان روی آورد. رضا نوروزی مشهورترین خرید فصل نیز در همان اوایل بازیها دچار یک مصدومیت شدید شد تا همه مسائل به یکدیگر گره بخورد. تیمی که در سال ۹۳ دیدید، شاهکاری بود که علی دایی خلق کرد!
خانمها، آقایان؛ پیام صادقیان
نام پیام صادقیان گره خورده با هزاران حاشیه ریز و درشت. زندگی شخصی و حرفهای این بازیکن به شدت تحت تأثیر شایعات و حواشی قرار دارد. او در سال ۹۳ هر کاری که دلش خواست در فوتبال ایران انجام داد. کتک زدن داور و هافبکهای تیم مقابل فقط بخش کوچکی از رفتارهای زشت پیام بود، کریخوانیهای بیدلیل برای استقلالیها، مصاحبههای تند علیه این و آن، مصدومیتهای شدید که ریشه در مدل و سبک زندگیاش داشت، همخانه شدن با یک خواننده زیرزمینی به نام امیر تتلو، کتککاری در یک منطقه تفریحی تهران با آدمهای ناشناس و… صادقیان با اینکه یک استعداد فوتبالی است اما اصلاً قدر خودش را
نمیداند. او با پستهایی که در شبکه اجتماعی اینستاگرام به اشتراک میگذارد، به دنبال محبوب جلوه دادن خود است در حالی که هواداران پرسپولیس، پیامی را دوست دارند که برایشان گل بزند نه بازیکنی که مدام سرش در گوشی تلفن همراه خود باشد. پیام به تنهایی یک معضل برای پرسپولیس بود، یک حاشیه تمامنشدنی.
سایه دلالان روی سر باشگاه بیمدیر
حضور حمید درخشان در پرسپولیس بیحاشیه نبود. او با اینکه توانست در دربی تهران کاملاً موفق عمل کرده و از سد استقلال پرقدرت بگذرد اما در بحثفنی، هرگز سر قول خودش نبود تا «همین پرسپولیس» را به قهرمانی در لیگ برساند. فاصله این تیم در شروع نیمفصل دوم رقابتها با قعر جدول به ۵ امتیاز رسید و این یک فاجعه تمامعیار بود.
در کنار عدم وجود مدیران قدرتمند بر سر کار و یکهتازیهای حمید درخشان روی نیمکت تیم، شایعه دلالی هم حسابی پرسپولیسیها را آزار داد. البته هرگز مشخص نشد این شایعه واقعیت دارد یا نه، چون درخشان اعلام کرد با دلالها کار نمیکند ولی حضور بازیکنانی بیکیفیت مثل ژوزف تادئو، همه چیز را خراب کرد.
رضا خالقیفر، مهدی جعفرپور، بابک حاتمی، مسعود همامی، گابریل فرناندو و علی علیپور، بازیکنانی بودند که توسط درخشان به تیم اضافه شدند اما تقریباً هیچکدامشان کارایی لازم را نداشتند و اصلاً در حد و اندازههای این تیم نبودند. شاید به این خاطر بود که درخشان ناخواسته درگیر شایعات شد.
خداحافظی با عقاب سیاه
نیلسون یکی از بهترین دروازهبانهایی بود که بعد از احمدرضا عابدزاده برای پرسپولیس به میدان رفت. او صاحب رکورد کمترین گل خورده در طول یک فصل کامل است که در ۳۰ بازی تنها ۱۵ گل دریافت کرد و در ۱۸ مسابقه اصلاً گل نخورد. با این آمار فوقالعاده اما نیلسون توسط حمید درخشان در لیست مازاد قرار گرفت تا با اشک و ناله از جمع سرخپوشان جدا شود. دروازهبان برزیلی که میخواست فوتبالش را با پیراهن پرسپولیس به اتمام برساند، از سوی هواداران لقب «عقاب سیاه» را گرفت و چنان محبوب شده بود که سکونشینهای پرسپولیس، در اکثر دقایق بازی تنها نام نیلسون را صدا میزدند ولی درخشان
چشمهایش را روی محبوبیت بینظیر نیلسون بست و او را از لیست خود کنار گذاشت تا به حمایت از سوشا مکانی بپردازد. سوشا در نیمفصل اول لیگ امسال، یکی از معضلات اساسی پرسپولیس بود که نه تنها در مهار توپ مهاجمان حریف دچار اشتباه میشد، بلکه خودش نیز در باز شدن دروازهاش نقش داشت و سه بار، گل به خودی زد! با اینکه سوشا و نیلسون کوچکترین مشکلی با یکدیگر نداشتند ولی درخشان ترجیح داد نیلسون را اخراج کند و فصل را با مکانی ادامه دهد. شاید این تغییر، باعثشد سوشا نیز شرایط بهتری پیدا کند و کمتر گل بخورد.
نگذاشتند جادوگر برگردد
خداحافظی علی کریمی از فوتبال، تلخی و ناکامی دیگری برای هواداران پرسپولیس بود. او در روز ۲۹ تیرماه ۹۳ با انشای یک نامه حزنانگیز، از بازی در فوتبال برای همیشه خداحافظی کرد تا به سمت سرنوشتش برود. جادوگر فوتبال ایران آرزو داشت با پیراهن پرسپولیس از فوتبال خداحافظی کند اما لجبازیهای علی دایی اجازه بازگشت به جادوگر را نداد تا او پس از گذراندن فصلی نه چندان خوب به همراه تراکتورسازان تبریزی، به دوران فوتبالش خاتمه دهد. کریمی که نامهاش را با این جمله «میخی بر دیوار کوبیدم و کفشهایم را آویزان کردم» شروع کرده بود، در بخشی از آن نوشت: «من علی کریمی هرچه دارم بعد
از خدا از فوتبال و محبت این مردم است که البته خود را شایسته این همه محبت و لطف نمیدانم چراکه در حقیقت قهرمانان واقعی این مرز و بوم آنانی هستند که به خاطر آسایش من و امثال من از آسایش و جان خود گذشتند تا آن آسایش و آرامش نصیب ما شود. از همینرو با درود و سپاس به شهدا و جانبازان راه وطن و آزادی، این عزیزان را شایسته و لایق بالاترین ستایشها میدانم.»
بفرمایید برای نوشیدن آب خنک
رسم جالب مدیران پرسپولیس در سال ۹۳، رفتن به زندان بود! تعجب نکنید، هر کسی مدیر، سرپرست یا مدیرعامل باشگاه شد، برای چند ساعت یا چند ماهی به زندان رفت تا آب خنک نوشجان کند. علیرضا رحیمی مدیرعامل اصفهانی تیم، نفر اولی بود که به خاطر شکایت وکیل کشتیگیران، با دستبند به بازداشتگاه رفت ولی خیلی زود برگشت. بعد نوبت به بهروز منتقمی رسید که چند روزی گرفتار شود و در نهایت حمیدرضا سیاسی به علت لغو یکطرفه قرارداد با اسپانسر و البته مذاکرات بیجا با فردی ضدانقلاب برای انجام بازی تدارکاتی پرسپولیس مقابل رئالمادرید، راهی زندان شد. سیاسی به طور کلی ضربات مهلکی به پرسپولیس
این فصل وارد آورد و روح تیم و باشگاه را با تصمیمات یکباره و بعضاً ناصحیح از بین برد. او همچنان در زندان به سر میبرد و فعلاً منتظر گزارش دادستانی برای تعیین تکلیف است. البته این مسئله مسبوق به سابقه بوده و مدیران قبلی پرسپولیس هم زندانی شدهاند که حتماً نامشان را میدانید! در روزهای آخر سال هم یک عضو دیگر هیأتمدیره پرسپولیس بازداشت شد.
تاریخ بیرنگ
پرسپولیس، پررنگترین پیراهن قرمز لیگ برتر، تاریخ تیمملی را بیرنگ کرد. این تیم بدون حتی یک نماینده در تیمملی(رقابتهای جام ملتهای آسیا) توانست همه رکوردهای منفی را از آن خود کند.
تاریخ تیمملی بیرنگ شد بدون داشتن حتی یک بازیکن از پرسپولیس در ترکیب خود.
این هم ضربه دیگری بود بر پیکره پرسپولیس. هواداران هرگز فراموش نمیکنند با همکاری خادم، دایی، سیاسی، رحیمی، پیروانی و برخی دیگر از مسئولان ورزش کشور، چه بلایی بر سر این باشگاه بزرگ آمد.
باشگاهی که همواره اسکلت تیمملی را تشکیل میداد ولی حالا حتی یک بازیکن هم ندارد. آها! فقط یک بازیکن بود؛ محمدرضا خانزاده که فقط روی سکو نشست و بیشتر، توریست بود تا بازیکن پرسپولیسی در لیست کروش.
همه دعا کنید
دعا کنید که در سال آینده، پرسپولیس از این منجلاب حواشی و دردسر خارج شود. دعا کنید دیگر طلبکاران، پاشنه در باشگاه را درنیاورند که تکلیف واگذاری باشگاه به بخش خصوصی مشخص شود و یک سرمربی مقتدر به همراه مدیری پولدار و مدبر به باشگاه اضافه شود. دعا کنید بازیکنان بزرگتری به پرسپولیس بیایند و درگیریهای داخل باشگاه به صفر برسد.
سکوها پر شود و تماشاگران به ورزشگاه برگردند. دعا کنید بازیکنان خارجی مهمی به تیم بیایند، مدیران پرسپولیس دیگر به زندان نروند، بازیکنان پرحاشیه و «بیادب» از این تیم بروند، شخصیت گذشته به کالبد تیم دمیده شود.
دعا كنيد پرسپوليس دوباره به صف مدعيان برسد، در آسيا سرش را بالا بگيرد و راهش را پيدا كند. براي اين پرسپوليس دعا كنيد؛ اين همه اتفاق كه براي باشگاه سرخ افتاد اصلاً طبيعي نبود. دعا كنيد اين باشگاه به آرامش برسد.