معنای جمله منصوریان را عوض کردند
گزارشی از فضای غیرمتمدنانه در فضای مجازی.
به گزارش افکارنیوز، هنوز فرهنگ استفاده از فضای مجازی و اپلیکیشن های موجود در سیستم های جدید کامپیوتری در ایران جا نیافتاده است.
صرف نظر از آبروریزی در مورد قرعه کشی جام جهانی برای لیونل مسی و البته لیمای برزیلی و هجوم به صفحات شخصی ایشان که پای جمشید مشایخی و عذر خواهی از مسی را هم وسط کشید، بارها و بارها در داخل کشور خودمان هم فوتبالیستها و افراد پوپولار(محبوب) با هجوم های بی ربط برخی از کاربران در فضای مجازی مواجه شده اند که در پاره ای از مواقع غیر قابل تحمل برای خود فرد و یا برخی از آنها که صفحات این عزیزان را فالو کرده اند می شود.
البته که هستند افراد با شخصیت و با ادب فراوانی که در این عرصه فرهنگ حضور در چنین عرصه هایی را دارند اما برخی هم هستند که هنوز متوجه نیستند پیام آنها گاهی میلیونها بیننده از سراسر جهان دارد و نه تنها مایه آبروریزی خود آن اشخاص می شود بلکه موجب آبروریزی های بین المللی و مورد قضاوت قرار گرفتن توسط مردم دیگر کشورها نیز می شود.
در مورد این ماجراها، دایی پس از جام ۲۰۰۶ دچار این نوع حملات شد، امیر قلعه نویی و خیلی های دیگر هم چنین حملاتی را جسته و گریخته تجربه کرده اند که آخرین آنها علی منصوریان بود که بی خبر از همه جا حرفی زیبا گفت که معنای کاملا مشخصی داشت اما در فضای مجازی توسط دشمنانش، یا رقبا یا هموطنانی که متاثر از فضا دچار اشتباه شد مورد حمله قرار گرفت.
او گفت «اگر شهدا نبودند ما الان عربی حرف می زدیم»!
این حرف مفهومی کاملا مشخص داشت. منصوریان عکسی هم در اینستاگرام خود گذاشته بود که بسیار معنوی بود اما برخی کامنتها اصلا بویی از عمق معنی نداشتند و بحثبی دلیل، بی ربط و بی دقت کاملا قومیتی شده بود.
منظور حرف منصوریان این بود: اگر شهدا به جبهه جنگ نمی رفتند و نمی جنگیدند و شهید نمی شدند الان شاید ما بخشی از عراق بودیم اما…
در فضای مجازی تعبیراین حرف را بدون اجازه صاحب کلام تحت تاثیر آبی و قرمز آنقدر تغییر داده بودند که مبحثرفته بود به سمتی که گوینده روحش هم از آن خبر نداشت و البته استفاده از الفاظ رکیک برای هم میان استقلالیها و پرسپولیسی ها چنان عادی تلقی می شود که گاهی شرم می کنی از چنین مباحثی و حتی خواندن آن حرفها که از زبان یک هموطن با هزاران سال تمدن بیرون آمده است.
به طور کلی شاید برای حضور در دهکده جهانی هنوز آمادگی کافی نداشته باشیم شاید باید در این زمینه آموزش ببینیم وگرنه با این سبک و سیاق مرتبه بعد آبروریزی بزرگ تری در پیش خواهیم داشت.
البته باید تاکید کرد که مهمترین دلیل این نوع برخورد عجیب و خاص در ایران و در میان فوتبال دوستان شاید همین عدم آموزش باشد چرا که بسیاری از مردم هنوز نمی دانند که مخاطبشان نه یک نفر که میلیونها نفر هستند که اگر می دانستند حتما چنین مواردی را با چنان ادبیاتی بر زبان نمی آوردند.
در مورد مسي و ليما هم همينطور بود. برخي از مردم ارتباطات مجازي را يک نوع سرگرمي مي پندارند اين درحالي است که اين نوع ارتباطات فراگير امروز مطالعه روزانه،هست، تلويزيون،هست،جهانبيني، هست، اخبار هست، برنامهريزي و مديريت کردن و منيج کردن گروهي هست، معرفي کشور و تمدن و دين و گردشگري هست، همه چيز هست به جز سرگرمي!