کسی که خود را دوای پرسپولیس می دانست!
خداحافظ صحاف فوتبال ایران بیزحمت «در» را پشت سرتان ببندید.
به گزارش افکارنیوز، اول: سالها عطش و انتظار برای رسیدن به نیمکت سرخ. این خلاصه تمام این سالهای فوتبالی حمید درخشان بود. مدعی بود تنها دوای درد پرسپولیس اوست و با تیمی که دایی بسته میتوان قهرمان شد. وقتی آمد وعدههایش را از یاد برد.
بازیکنان را همواره ناکارآمد جلوه داد و بردها مال خودش و باختها مال دیگران بود. بیانضباطی در تیمش غوغا میکرد و بیانضباطها، قدارهکش هر روز درفشیفر و رختکن تیمش بودند بیآنکه کمترین تنبیهی متوجهشان باشد. وعده نیمفصل را داد، جذب بازیکن و ترمیم تیم دایی برای رسیدن به یک پرسپولیس رؤیایی. ۹ بازیکن جدید گرفت اما غیر از گابریل کسی رد مؤثر چندانی از بقیه ندید. شاهکارشان تادئو بود. بماند که حامی همیشگی درخشان(رهبریفرد) در مورد جذب تادئو و ضررکرد درخشان در یک معامله ملک مشکلدار چهها گفت و چرا درخشانی که بر سر ماجرای نه چندان مهم تماس با یوسف وکیا مدافع
فولاد، وکیلش را به دادسرا و کمیته اخلاق فرستاد و کم مانده بود به دیوان لاهه شکایت کند تا سعداوی را محکوم کند در مقابل این ادعاهای عجیب و غریب رهبریفرد سکوت کرد!
دوم: درخشان با توپ پر آمده بود. بیقرار از رسیدن به معشوق، مجال نداد دایی، درفشیفر را ترک کند. آن همه هیاهو اما خیلی زود رنگ باخت تا خودش هم باور کند تمدید روز به روز ویزایش در اقامتگاه سرخها، عاقبتی جز برکناری ندارد. استعفا! کسی که دقیقاً یک روز قبل از جداییاش از پرسپولیس گفته بود استعفا کار آدمهای ترسو است عاقبت استعفا داد و شب هنگام که از کردهاش پشیمان شد، صبح علیالطلوع روانه ساختمان باشگاه در خیابان شیخ بهایی شد تا شاید یک بازی دیگر هم روی نیمکت پرسپولیس بنشیند و آخرین روز بودنش، ناکامی مقابل تیم ۱۰نفره راهآهن با مدیریت علیرضا رحیمی(همانی که
آمدن درخشان باعثرفتنش از پرسپولیس شده بود) نباشد اما فهمید مرغ از قفس پریده و جناب نژادفلاح خرسند از جدایی درخشان، در استانبول دارد با پروفسور عکس یادگاری میگیرد!
سوم: درخشان را بعد از پروین یکی از پرسابقهترین مردان پرسپولیس میدانند. دوران بازیگری او اما برخلاف ایام مربیگریاش سپری شد. در عالم مربیگری بهترین تیم تاریخ پرسپولیس را با اشتباهاتی فنی و عدم تعویض بازیکن مقابل جوانترین استقلال آن سالها در سال ۷۳ به ناکامی کشاند. آن بازی که دو بر صفر به نفع پرسپولیس پیش میرفت ناگهان با اشتباهات درخشان روندی دیگر یافت و کار به تساوی کشیده شد و دعوای امیر و مجتبی و بازی تعطیل. باختن مگر غیر از این است؟ اویی که داعیه عدم باخت به استقلال را دارد در مورد آن بازی چه توضیحی دارد؟ باخت در فینال حذفی با شاهین بوشهر مقابل استقلال
را باخت نمیدانند؟ اویی که وقتی با شاهین بوشهر، پرسپولیس استیلی را در بوشهر برد همه ارکان باشگاه و کمیته فنیاش که مرکب از قدیمیها و پیشکسوتان بود را به باد تمسخر گرفت، اویی که با شاهین و پیکان و داماش و هما و دلوارافزار ناکام بود با کدام ادعا به نیمکت پرسپولیس رسیده بود؟ درخشان نه در پرسپولیس که سالهاست در تیمهای دیگر فریاد میزند نمیتواند مربی موفقی باشد.
چهارم: برد دربی که روی هنرنمایی ستارگان کشف شده توسط دایی به دست آمد احتمالاً بارزترین نقطه کارنامه اخیر درخشان در پرسپولیس باشد. برای ماندن در این تیم اما نکات مهمتری وجود دارد. دانش فنی، مدیریت و جسارت برخورد با بیانضباطها و صداقت در کنار کسب نتایج خوب. چه آنکه اگر دربی تنها ملاک ارزیابیها بود امروز پرویز مظلومی همچنان سرمربی استقلال بود.
پنجم: درخشان برخلاف دایی در میان حمایت جدی پیشکسوتان آمد. او اما با خودش و پرسپولیس کاری کرد که روز رفتنش تنها حامیاش علی دایی بود! کسی که درخشان در مصاحبههایش او را پرسپولیسیترین فردی خواند که با سکوتش به او کمک کرده و گفته بود بزرگترین اشتباهم انتقاد از تیم دایی بود! چقدر دیر جناب درخشان. تو با خودت و رؤیاهای سالهای سالت چه کردی؟
ششم: درخشان رفت. احتمالاً دیگر او را در هیچ تیمی نخواهیم دید. شاید وقتش رسیده برایش بنویسیم: تیم بعدی نه! به فکر شغل بعدی باش!
هفتم: خداحافظ آقاي شماره ۹. نسل امروزي حرفهايت را ميشنوند و فردا عليه خودت به كار ميگيرند. داروهايت انگار از داروهاي تقلبي ناصرخسرو بود... دواي درد پرسپوليس كه نشدي؛ پس پايت را از روي لوله اكسيژن آن بردار. اينجا ته خط است. همه وعدههايت را دفن كرديم. وعده كه ميدادي و رؤيافروشي كه ميكردي ما را به ياد صحاف سخنگوي دولت عراق در زمان صدام ميانداختي. آمريكاييها داشتند در خيابانهاي بغداد جولان ميدادند و او اسلحه بهدست مقابل دوربين رجز ميخواند. به سلامت... بيزحمت در را پشت سرتان ببنديد.