تبلیغات
کد خبر: ۴۱۰۶۶

جلال چراغپور مطرح کرد:

تیم ملی ایران منچستری بازی می کند

باید قبول کنیم فوتبال ملی ما نیاز به معماری جدیدی دارد و ما هم برای این کار مربی‌ای به خدمت گرفتیم که سابقه معماری در تیم‌های بزرگ دنیا را دارد؛ حال باید دید آیا حرکت‌های انجام شده در تیم ملی تاکنون به سمت معماری جدید بوده یا اینکه کادر فنی به ترمیم داشته‌های ما پرداخته ‌است؟

تیم ملی ایران منچستری بازی می کند

به گزارش خبرنگار سرويس ورزشي افكار به طور مثال استفاده بهينه از علي كريمي، جابهجايي مهرههاي قديمي در تركيب يا بهكارگيري بازيكنان قديمي در پستهاي جديد ترميم داشتههاي قبل لقب ميگيرد. با توجه به آنچه از دو بازي تداركاتي تيم ملي ديدم، فكر ميكنم تيم ملي ميخواهد با تفكر استفاده از هافبكهاي دورزننده بازي كند. تفكري كه عينا در شروع كار منچستر يونايتد از پنجسال پيش آغاز شد.

هافبک‌های دورزننده منچستر در آن زمان کریستیانو رونالدو از راست و رایان گیگز از چپ بود. طبق این تفکر منچستر با پنج بازیکن میانی بازی می‌کند و سیستم متداولش۴-۵ - ۱ است که سال‌ها بر این اساس بازی می‌کند. کرش می‌خواهد این الگو را در تیم ایران عملی کرده و معماری و ترمیم را به صورت همزمان اجرایی کند. او فعلا نه نگاه ترمیمی ۱۰۰ درصد به تیم ملی دارد و نه به نوگرایی مدرنیسم افراطی فکر می‌کند. منچستر از زمان حضور برباتوف و وین رونی تا الان عملا با پنج بازیکن میانی بازی کرده است. طبق سیستم فوق برای تیم ملی ایران، کرش برای مهاجم نوک در نهایت به انتخاب قطعی کریم انصاری‌فرد می‌رسد؛ او الان به دنبال انتخاب نهایی بازیکنان میانه راست و چپ است.

در نتیجه مطمئن باشید تیم ملی در آینده با سیستم۴-۳ - ۳ بازی نخواهد کرد. پیش از کرش، افشین قطبی نگاه ترمیمی صرف به تیم ملی داشت. او تقریبا به دنبال جمع کردن تیم برانکو ایوانکوویچ رفت و فکر می‌کرد استفاده از آن بازیکنان با مدیریت جدید بهترین نتیجه را برایش خواهد داشت.

رویکرد کرش نسبت به تیم ملی در حال حاضر می‌تواند یکی از مناسب‌ترین نسخه‌ها برای تیم ملی باشد اما اینجا زنگ‌خطری برای او وجود دارد که می‌توان در قالب تذکری آن را مطرح کرد: «آیا با به‌کارگیری این سیستم بینابینی(استفاده بهینه از داشته‌های قبلی و نوگرایی در تیم ملی) پس از گذشت سه سال یعنی زمان آغاز جام جهانی ۲۰۱۴ همچنان می‌توان از نفرات فعلی استفاده کرد؟» اگر نگاهی به سن و سال و توانایی‌های بازیکنان حاضر در تیم ملی بیندازیم به وضوح مشخص است که اکثر قریب به اتفاق آنها تا سه چهار سال دیگر کارایی فعلی را نخواهند داشت!

بيترديد استفاده از مدافعان و هافبكهاي سيو چند ساله در تيم ملي براي حضور احتمالي در جام جهاني، اقدام مناسبي نيست. سوالم اينجاست كه چرا از الگوي فوتبالي ژاپن و كرهجنوبي استفاده نميكنيم؟ الگويي كه براساس آن تيمهايشان را با تركيبي از ۷۰درصد بازيكنان جوان و ۳۰درصد بازيكنان باتجربه به مسابقات مقدماتي و جام ملتهاي آسيا ميفرستند؟ به نظرم كرش هنوز شهامت چشم برداشتن از مهرههاي توانمند قديمي را نداشته و قابليتها و تكنيكهاي آنها توجهاش را جلب كرده است.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات