روزی که دایی به منصوریان گفت خداحافظی کن
در روزهایی که فیروز کریمی سرمربی استقلال بود، علیرضا منصوریان کاپیتان آن روزهای آبیپوشان به یکی از برنامههای تلویزیونی میرود. او درباره همه چیز حرف میزند و وقتی صحبت به امیر قلعهنویی میرسد این جملات را بر زبان میآورد: با تمام احترامی که برای ایشان قائل هستم و او همبازی و دوست صمیمی من بوده است در صورتی که روزی به استقلال برگردد از فوتبال خداحافظی میکنم!
به گزارشافکارنیوز،استقلال به ذوبآهن میبازد، نتایج این تیم در لیگ ششم فاجعهبار است. اگرچه یک هفته به پایان مسابقات مانده است اما پرونده فیروز کریمی در این تیم بسته میشود و آبیپوشان هفته آخر لیگ را بدون سرمربیشان راهی آبادان میشوند. آقافیروز که به خوبی میداند اخراج میشود، به دفتر فتحا…زاده رفته و استعفا میدهد.
پنجشنبه بود، پنجشنبه یکی از روزهای بهاری سال ۸۷، چند ساعت به نشست هیأت مدیره استقلال وقت باقی مانده است. آبیپوشان چند روز دیگر باید در مرحله نیمه نهایی جام حذفی به مصاف فولاد خوزستان بروند. در این جلسه قرار است سرمربی جدید آبیها انتخاب شود. علیرضا منصوریان به دفتر فتحا…زاده میرود. او وقتی از پلهها پایین میآید نمیتواند جلوی اشکهایش را بگیرد. بغض سنگینی میکند و میزند زیر گریه. او میگوید تمام شد؛ تمام. وقت خداحافظی فرا رسید. هیچ وقت نمیتوانستم روز خداحافظی از فوتبال و استقلال را تجسم کنم اما این روز فرا رسید! منصوریان پس از نشست با
فتحا…زاده متوجه میشود قرار است قلعهنویی حکم بگیرد و او بابت حرفهایی که در تلویزیون زده است باید کفشها را آویزان کند.
منصوریان در جلسه معارفه سرمربی جدید استقلال حاضر نمیشود. البته این غیبت با مدیرعامل استقلال هماهنگ شده بود. وقتی فتحا…زاده به استادیوم آزادی میرود، سرمربیاش را گوشهای فرا میخواند و از او میخواهد به منصوریان زنگ زده و بخواهد در تمرینات حاضر شود. این اتفاق میافتد و قرار میشود منصوریان بعد از جام حذفی خداحافظی کند. او در آن ایام فقط یک آرزو دارد؛ فقط از خدا میخواهم قهرمان جام حذفی شویم و بعد بروم.
یکی از نزدیکان فتحا…زاده از مدیرعامل استقلال میخواهد در روز فینال جام حذفی بازیکنان این تیم تیشرتهایی بپوشند که عکس منصوریان در آن حک شود. این پیشنهاد مورد موافقت قرار میگیرد و خداحافظی منصوریان باشکوهتر میشود. منصوریان در وقتهای اضافی به میدان فرا خوانده شده و آخرین دقایق فوتبالش را در مستطیل سبز پشت سر میگذارد. او به آرزویش میرسد و بعد از بالا بردن کاپ قهرمانی به خاطرات میپیوندد. منصوریان از آن روز برایمان تعریف کرد: علی دایی را دیدم. او به من گفت خداحافظی کن. تو علیرضا منصوریان هستی. باشخصیت خودت بازی نکن، تو بزرگ بودی پس بزرگ بمان…
حسن روشن ریاست آکادمی استقلال را برعهده داشت. او از این سمت استعفا میدهد. استقلال برای برپایی اردوی تدارکاتی به ترکیه سفر کرده و طبق توافقات قبلی قرار است در بازگشت تیم به ایران زنده یاد غلامحسین مظلومی جای روشن را بگیرد اما این اتفاق شکل نمیگیرد چرا که نزدیکان فتحا…زاده از او میخواهند ریاست آکادمی به منصوریان واگذار شود که تازه از فوتبال خداحافظی کرده است و میتواند تجربیات گرانبهایش را در اختیار نسل جوان قرار دهد. فتحا…زاده با این که مردد است اما در نهایت با این پیشنهاد موافقت کرده و حکم منصوریان را صادر میکند. خدا بیامرز مظلومی در آن روزها مصاحبه
میکند و میگوید: قرار بر این بود من مسئولیت تیمهای پایهای استقلال را برعهده بگیرم. با نزدیکان باشگاه و مدیرعامل به توافق رسیده بودم اما همه چیز روی هوا رفت!
در تمام سالهای اخیر که منصوریان در استقلال نبود تجربیات ریز و درشتی را پشت سر گذاشت، تجربیاتی که امروز او را به یک سرمربی موفق تبدیل کرده است. شاید در همدان و با پاس ناکام بود اما حضور در کنار کروش درسهای بزرگی را برایش به همراه داشت.
فرداي روزي كه واعظيآشتياني جانشين فتحا...زاده ميشود منصوريان به دفتر شخصي حاجي رفته و ميگويد با رفتن شما ميخواهم استعفا بدهم. فتحا...زاده با اين موضوع مخالفت ميكند و ميگويد تو بايد بماني. من رفتم اما استقلال و پايهها به تو و تجربهات نياز دارند. در پايان اين نشست منصوريان متقاعد ميشود بماند. او در آكادمي استقلال روزهاي پرفراز و نشيبي را پشتسر گذاشت. هيچ وقت نتوانست با مديرعامل جديد رابطه صميمانهاي برقرار كند و در طول ماههاي همكاري طرفين چالشهاي زيادي به وجود آمد. در نهايت بازي دوستانه نوجوانان استقلال با بانوان اين باشگاه كه سر و صداي زيادي به وجود آورد و
تبعات فراواني را داشت با محروميت طولاني مدت محمد خرمگاه مديرفني آكادمي استقلال و مصطفي كوهستاني سرمربي نوجوانان همراه شد. منصوريان نيز جريمه و توبيخ كتبي شد تا چند هفته بعد پرونده حضورش در استقلال بسته شود!