در تمرین هرکس زنده ماند، در ترکیب قرار میگیرد!
سعید عزتاللهی؛ بازیکنی که با خیلی از جوانهای این فوتبال فرق دارد. او میتوانست برای معروف شدن به استقلال و پرسپولیس برود اما به اروپا رفت تا پیشرفت کند. سعید میدانست مسیر بازگشتش به خانه از این دو باشگاه بیاندازه کوتاهتر از فوتبال اروپاست.
به گزارش افکارنیوز، او به اتلتیکو رفت. یک سال فوقالعاده را پشت سر گذاشت و حالا به تیمملی هم دعوت شده است. خلاصه حرفهایش را میخوانید.
اگر شب دیر بخوابیم…
باشگاه اتلتیکو برای من و سه بازیکن تیم، ویلایی دوبلکس با ۶ اتاق خواب گرفت. هر بازیکن اتاق خودش را داشت. زندگی برای ما اینطوری بود که صبحها ۸ بیدار میشدیم. تا ۸:۳۰ صبحانه میخوردیم و رأس ساعت ۱۰ تمرین شروع میشد. بعد از تمرین، ظهر به خانه برمیگشتیم. در خانه یک آشپز داشتیم که طبق برنامه تیم معمولاً برایمان مرغ، گوشت، ماهی و ماکارونی درست میکرد. بعدازظهر هم دوباره میرفتیم تمرین و وزنه میزدیم. ساعت ۱۱ شب هم میخوابیدیم. البته بایدی در کار نبود. اگر دیرتر میخوابیدیم، به ضررمان میشد. آنجا با کسی تعارف نداشتند. بد تمرین میکردی، باید روی نیمکت
مینشستی. به همین خاطر به نفعت بود که شب زود بخوابی.
فستفود را آباد کردم!
اوایل که به اسپانیا رفته بودم، مدام فستفود میخوردم. ما ایرانیها عاشق فستفود هستیم. مک دونالد، کیافسی و برگرکینگ و… را آباد کرده بودم.(خنده) یک روز وزنم کردند و گفتند ۸۷ کیلو هستی؟ زیاد است. بعد فهمیدم در تیم اصلاً کسی فستفود نمیخورد. من هم کنار گذاشتم و در مدت کوتاهی ۶ کیلو کم کردم. الان برنامه غذایی را رعایت میکنم. مثلاً در خانه مادرم کلی برنج و خورشت درست کرد که اصلاً نخوردم و مدام میگفت این چه وضعی است.
قلعهنویی با من صحبت کرد
بعد از اینکه پدیده لیگبرتر شدم، امیر قلعهنویی چند بار با من صحبت کرد که به استقلال بروم ولی من ته قلبم دوست داشتم به اروپا بروم. شناختی از خارج نداشتم ولی پدرم گفت اگر میخواهی پیشرفت کنی، باید به خارج از ایران بروی. گفت اگر میخواهی یکی، دو سال نامت سر زبانها باشد، در ایران بازی کن ولی اگر به اروپا بروی و پیشرفت کنی، ماندگارتر میشوی. روزهای اول در اسپانیا خیلی سخت بود. از خانواده دور شدم. ۱۷ سالم بود. زبان بلد نبودم. در کشوری زندگی کردم که فرهنگش فرق داشت ولی انصافاً زود با شریط کنار آمدم. اسپانیاییها واقعاً خونگرم هستند.
الان باید فوتبال را یاد بگیرم
الان ما بازیکنان جوان در سنی هستیم که میتوانیم فوتبال را یاد بگیریم. وقتی میتوانی یاد بگیری، برای چه نباید بروی؟ تا انرژی داریم، باید کار کنیم. باید بهترین جا باشیم و پیشرفت کنیم. پول بعداً هم به دست میآید. دیر و زود دارد. نمیگویم باید مجانی کار کنیم. فوتبال الان بیزینس شده است ولی من طرز فکرم این است که پول را بعداً به دست بیاورم و اول پیشرفت کنم. تا الان هم خدا پول رسانده و بعداً هم میرساند. اتفاقاً بعد از بازی ترکمنستان هم با کروش حرف زدم که به من گفت باید الان دنبال پیشرفت باشی. خیلی چیزها یاد بگیری.
کروش به جوانها بها میدهد
صددرصد اروپا رفتنم در حضورم در تیمملی تأثیر داشت. تجربهای که در این یک سال کسب کردم، به اندازه سه سال حضور در فوتبال ایران بود. وقتی آدم تنها میشود به خیلی چیزها فکر میکند. به اینکه چه اشتباهاتی داشته و بعد پختهتر میشود. شخصیت حرفهای آدم اینجور وقتها شکل میگیرد. البته من هدفم این بود که در جام ملتها کنار تیمملی باشم ولی به این هدف نرسیدم و حالا قصد دارم در تیمملی پیشرفت کنم. کروش هم نشان داده به جوانها بها میدهد.
پشت تیمملی را خالی نکنند
کسانی که از تیمملی انتقاد میکنند، فوتبالی نیستند. اگر دوستانتان تیمی بیاورند و قرار باشد شما هم با آنها بازی کنید، فقط نیم ساعت طول میکشد تا ببینید چه خبر است و کلاً تیم و بازیکنان در چه وضعی هستند. من نمیدانم چرا بعد از بازی ترکمنستان انتقاد شد. یکسری بازیکنان جدید آمده بودند. تیمملی پوست انداخته است. بازی تدارکاتی زیادی هم که کنار هم انجام ندادیم. برای به وجود آمدن هماهنگی، زمان نیاز است. مدتی طول میکشد تا بفهمی بازیکن بغل دستیات دقیقاً چه شکلی بازی میکند. ما راه زیادی در پیش داریم. اگر از الان انتقاد باشد، پشت تیمملی خالی میشود. جوانهایی
هم که تازه آمدند، زود دلسرد میشوند. شک نکنید در بازی با گوام شرایط تیم خیلی فرق خواهد کرد.
جوان گوشهگیر در تیمملی نداریم
کروش به بازیکنان جوان اعتماد به نفس میدهد. او در هر دو بازی ازبکستان و ترکمنستان به ما خیلی روحیه داد. اینطور نیست که مثلاً توقعش از ما به اندازه توقعی باشد که از بازیکنی با ۱۰۰ بازی ملی دارد. او به بازیکنان جوان واقعاً دلگرمی میدهد. شما ببینید کروش الان در تیمملی چه رفاقتی را ایجاد کرده است. همه بازیکنان از جوانترین گرفته تا بزرگترین، دوست هستند. این وحدتی که کروش در تیم ایجاد کرده، واقعاً ارزشمند است. از روز اول بازیکنان جوان تیم، گوشهگیر نبودند و واقعاً ما کنار هم یک تیم هستیم.
با ختافه سر خانه بحثداریم
باشگاه اتلتیکو پیشنهاد داده به تیم B بروم ولی چون این تیم به دسته چهارم اسپانیا سقوط کرده، دیگر تمایلی به رفتن به آن تیم ندارم. الان دوست دارم در جایی بازی کنم که تجربهام بیشتر شود. میخواهم به سطح بالاتری بروم. کلی انرژی دارم. باشگاه ختافه به من پیشنهاد داده که به تیم B آنها ملحق شوم ولی هنوز روی امکانات زندگی بحثداریم. آنها گفتهاند برایت خانه نمیگیریم. این مسئله کمی من را به شک و تردید انداخته است. با توجه به حقوقی که میدهند، اگر خانه هم ندهند، زندگی برایم سخت میشود.
از این کشورها پیشنهاد دارم
در حال حاضر هدفم این است به جایی بروم که بازی کنم. از روسیه پیشنهاد دارم. از کشور پرتغال و بلژیک هم پیشنهاد رسیده است. مشغول بررسی این پیشنهادها هستم. البته روسیه، جای خوبی است. این کشور میخواهد جامجهانی را برگزار کند و توجهها نسبت به این کشور و فوتبالش بیشتر شده است.
ماجرای تیم امید
نمیدانم چرا برای دور اول مقدماتی به تیم امید دعوت نشدم. صحبتی که شد، گفتند نام تو را برای مرحله اول ریجیستر نکرده بودیم. فکر کنم اسم من یادشان رفته بود!
کروش گفت فکر کن ازبکها رئالیاند!
کارلوس کروش میداند من رئالی هستم. قبل از بازی ازبکستان در رختکن او به من گفت آنها سفید میپوشند و ما قرمز. میخواهم تو را در ترکیب قرار بدهم. فکر کن میخواهی جلوی رئالمادرید بازی کنی. گفتم من رئالی هستم و با خنده گفت، پس لباست را عوض کن! چون من بازیکن اتلتیکو هستم و این تیم با رئال بدجوری کری دارد، فکر کرد طرفدار این تیم هستم ولی نمیدانست من رئالیام و آن موقع فهمید.
تشابه سبک بازی اتلتیکو و تیمملی
الان بحثی که میشود، شباهت بازی اتلتیکو و تیمملی ایران است. ببینید کسانی که از سبک بازی تیمملی ایراد میگیرند، بعد از بازی ترکمنستان هم که ترکیب هجومی بود، دوباره ایراد گرفتند. ما نباید به خاطر منتقدان به تیمملی خودمان خیانت کنیم. کروش بر اساس مهرههایی که دارد، تیم را میچیند. وقتی ما این شکلی نتیجه میگیریم، چرا بازی نکنیم؟ خود مورینیو هم در اینتر و رئال و الان چلسی دارد این شکلی از تیمش بازی میگیرد. چرا این کار را نکند؟ من واقعاً نمیدانم این بحثدفاع اتوبوسی چیست؟ شما به بازی ما در تیمملی نگاه کنید. در زمین پرس میکنیم. این دفاع نیست، این پرس است.
وقتی مالکیت نداریم، باید بجنگیم. نباید بگوییم تیم دارد دفاع میکند.
نکونام ریزهکاریهایی دارد
الگوی خاصی را در فوتبال دنبال نمیکنم ولی پوگبای یوونتوس را دوست دارم. با آن قد و قامت، تکنیک خوبی دارد. البته خیلیها میگویند سبک بازیام شبیه آقای نکونام است. خب من به بازیهای او خیلی دقت کردم. وقتی به اسپانیا رفتم، فهمیدم که باید ریزهکاریهایی داشته باشید. بههرحال آقای نکونام هم ریزهکاریهایی دارد که سالها توانسته در اسپانیا بازی کند. او هم در رده ملی و هم باشگاهی اینهمه بازی کرده است. یک چیزی بوده که او اینقدر کمنوسان بوده است. همیشه در بازیهایش تعادل داشته. من بازیهای نکونام را دنبال کردهام. مقابل او هم بازی کردهام. کاملاً خونسرد
است و استرس ندارد. این به خود آدم برمیگردد. اینکه چقدر اعتماد به نفس دارد. من در بازی ازبکستان سعی کردم با وجود اینکه مهمان بودیم و داوری هم علیهمان بود، مسلط بازی کنم. سعی کردم در زمین ریسک نکنم. دنبال هیجان ناگهانی نیستم.
هافبک دفاعی، نبض تیم است
پست هافبک دفاعی، پستی حیاتی در فوتبال است. بازیتان زیاد دیده نمیشود. شاید شما بگویید بهترین بازیکن بارسا، مسی است ولی به نظرم بوسکتس است، یا یک روز آلونسو بهترین بازیکن رئال بود که توانستند قهرمان اروپا شوند. هافبک دفاعی، نبض تیم است. بازیکنی که در این پست بازی میکند، باید باهوشترین باشد.
خاطره من از تمرین اتلتیکو
یک خاطره جالب از حضور در تمرین اتلتیکو دارم. سیمئونه پس از حضور در تمرین تیم گفت من به تمرین تیم بزرگسالان بروم. قبل از بازی اتلتیکو و لورکوزن در لیگ قهرمانان بود که به تمرین رفتم. صبح از خواب بیدار شدم و ماشین یکی از دوستان را که پژو ۲۰۸ بود، گرفتم. ماشین را جلوی استادیوم گذاشتم تا به داخل بروم که نگهبان من را شناخت و گفت ماشین را به داخل استادیوم ببر. خلاصه ماشین را که داخل پارکینگ بردم، ناگهان اگزوز ماشین قاطی کرد و دود پارکینگ را گرفت. حالا من قرمز شده بودم و نمیدانستم چهکار کنم. سریع ماشین را پارک کردم که بروم، ناگهان فرناندو تورس با فراری پیچید کنار من. سرم
را آنطرف کردم که من را نبیند! آخر تمرین هم گذاشتم همه بروند و بعد من ماشین را بردارم و بروم.
در تمرین اتلتیکو همه یکدیگر را میزنند!
در تمرین اتلتیکو همه همدیگر را میزنند. اصلاً بزرگ و کوچک هم ندارد. آخرین تمرین هرکس زنده ماند، او را میگذارند در ترکیب.(خنده) واقعاً تمرینات جدی است. در تمرین اتلتیکو واقعاً تورس به من کمک کرد، چون انگلیسی بلد بود. اکثراً تمرین را برایم ترجمه میکرد چون اولین ایرانی تاریخ باشگاه بودم و خیلی معروف شدم. به من میگفتند سعید ایرانی. بازیکنان ایران و عراق را اشتباه میگرفتند و میگفتند در کشورتان جنگ است ولی میگفتم نه، عراق یک کشور دیگر است. بازیکنان تیم اتلتیکو، جواد نکونام و مسعود شجاعی را خیلی خوب میشناختند چون آنها در لالیگا بازی کردهاند.
در جایگاه شورشیها!
ما بازیکنان اتلتیکو یک کارتی داریم که میتوانیم با آن همه بازیها را از نزدیک و در جایگاه VIP ببینیم. قبل از بازی بارسا و اتلتیکو یکی از دوستان گفت برویم بازی را ببینیم اما بین تماشاگران. گفتم بلیت بگیر. دیدیم دوتا صندلی در گوشهای از ورزشگاه خالی است و همانها را خریدیم. وارد ورزشگاه شدیم و تا داور سوت را زد، دیدم همه از جایشان بلند شدند. ۹۰ دقیقه همه سرپا بودند. نگو رفیق من در جایگاه شورشیها بلیت گرفته بود! بقیه استادیوم نشسته بودند و ما ۹۰ دقیقه بازی را سرپا دیدیم. شب از کمردرد نخوابیدم!
شوخی با دستیار سیمئونه
بورگاس دستيار سيمئونه با من خيلي شوخي ميكرد. من اسپانيايي بلد نبودم اما مدام ميآمد با من اسپانيايي حرف بزند. وقتي ميديد جوابي نميدهم، فقط ميخنديد.