وقتی تعصب به میان قرمز ها بازگشت؛
پرسپولیس استیلی سرخ ترین تیم دهه اخیر
بزرگترین افتخارات تاریخ باشگاه پرسپولیس در دهههای شصت و هفتاد و زمانی که چهرههای قدیمی و نام آشنایی پیراهن این تیم را بر تن داشتند رقم خورد. بازیکنانی که به عنوان پرسپولیسیهای اصیل شناخته میشدند و تصور پرسپولیس بدون آنها یا آنها در لباس تیمی دیگر غیرممکن به نظر میرسید.
به گزارش خبرنگار سرويس ورزشي افكار با ظهور باشگاههاي ثروتمند از نيمه دوم دهه هفتاد و آغاز حكمراني پول بر تمام زير و بم فوتبال ايران، آرام آرام تيمهاي پرطرفدار پايتخت از بازيكنان نامدار و وفادار تهي شدند و ديگر بر تن كردن پيراهن آنها براي بازيكنان متوسط يك آرزوي دست نيافتني نبود. بسياري از بازيكناني كه به نوعي شناسنامه اين تيمها محسوب ميشدند در سالهاي پاياني فوتبال خود راه تيمهاي متمول را در پيش گرفتند و استقلال و پرسپوليس به محله برو بياي بازيكناني تبديل شدند كه بعضا حتي يك سال هم در اين تيمها دوام نميآوردند. سرخابيها كه عادت كرده بودند در روزهاي دشوار
دست به دامن تجربه بازيكنان كاركشته خود شوند، به تدريج از اين دست از بازيكنان خالي شدند و چند سال بعد كار به جايي رسيد كه قدمت كاپيتان آنها حتي به چهار سال هم نميرسيد! آنچه در فراري دادن تماشاگران از ورزشگاهها هم بيتاثير نبود و انگار آنها ديگر نميدانستند روي سكوها بايد به كدام بازيكن دل خوش كنند و نام چه كسي را براي نجات تيمشان فرياد بزنند.
حمید استیلی که پس از مدتها آرزوی سرمربیگری در پرسپولیس را برآورده شده میبیند پیش از هر چیز تلاش کرد قبل از آغاز لیگ یازدهم غلظت بازیکنان قدیمی و باتجربه را در تیمش بالا ببرد. او بازیکنانی را به پرسپولیس آورد که با فضای بازی در این تیم آشنایی دارند و از سویی هواداران قرمزدوست هم آنها را به عنوان پرسپولیسیهایی که متعصبانه با پیراهن سرخ به میدان میروند، میشناسند. بازگشت بازیکنانی مثل شیثرضایی، علی کریمی، جواد کاظمیان، میثاق معمار زاده، محمد نصرتی، مهرداد اولادی و حفظ امثال علیرضا حقیقی و حسین بادامکی که دیگر از قدیمیهای این تیم محسوب میشوند پرسپولیس
متفاوتی را پیش روی مخاطب لیگ یازدهم حرفهای قرار میدهد. تیمی که حداقل در مقایسه با سالهای گذشته بسیار قرمزتر و نزدیکتر به علایق سکونشینها به نظر میرسد. پرسپولیس در سال ۱۳۶۴ و زمانی که در اوج قدرت و محبوبیت بود بازیکنان وفادار پرشماری را در مجموعه خود میدید. در آن تیم علی پروین با ۱۶ سال سابقه بازوبند کاپیتانی را بر بازو میبست، حمید درخشان و محمد مایلی کهن دهمین سال بر تن کردن پیراهن قرمز را پشت سر میگذاشتند، محمد پنجعلی نهمین سال حضور در پرسپولیس را سپری میکرد، کاظم سیدعلیخانی و عباس کارگر سابقه حضور هفت ساله در پرسپولیس را داشتند و حسین کاشی،
وحید قلیچ، جواد حسن زاده، روحالله عبادزاده و غلامرضا فتح آبادی با سابقه شش سال پوشیدن پیراهن قرمز هنوز در زمره بازیکنان باتجربه دستهبندی نمیشدند. این در حالی است که سال گذشته در پرسپولیس با احتساب کنار گذاشته شدن شیثرضایی و کریم باقری حتی یک بازیکن هم سابقه حضور شش ساله در این تیم را نداشت.
امروز که پرسپولیس باتجربهترین تیم ۸ - ۷ سال گذشته خود را در اختیار دارد، مردانش به طور متوسط تجربه ۳ سال حضور در این تیم را دارند و حتی یک نفر هم به مرز ۱۰سال نزدیک نمیشود. سال ۱۳۷۰ محمد پنجعلی چهاردمین سال حضور در پرسپولیس را پشت سر میگذاشت و حمید درخشان هم از مرز یک دهه عبور کرده بود و برای دوازدهمین سال سرخها را همراهی میکرد. وحید قلیچ از ۱۰ سال قبل باچارچوب دروازه پرسپولیس آشنایی داشت و مرتضی فنونیزاده، محمدحسن انصاریفرد، رحیم یوسفی، ناصر محمدخانی، فرشاد پیوس و حسین عبدی هر کدام سابقه هفت تا هشت سال حضور در پرسپولیس را داشتند. بازیکنان پرسپولیس در
سال ۱۳۷۰ روی هم رفته سابقه ۱۲۷ سال حضور در این تیم را داشتند. این در حالی است که به عنوان مثال بیست بازیکن مهم پرسپولیس در سال ۱۳۸۵ روی هم رفته فقط ۴۹ سال سابقه عضویت در این تیم را داشتند. تیمی که در سالهای ۶۴ و ۷۰ عمر تجربهاش به ۱۳۰سال میرسید، در سال۸۵، تنها ۴۹ سال تجربه داشت و در سال ۱۳۸۸ زمانی که ناکامیهای زیادی را تجربه میکرد این آمار به ۵۳ سال رسید. سن تجربی این تیم در زمان حضور علی دایی به عنوان سرمربی کمتر هم شد و مجددا به عدد ۴۹ نزول کرد.
و اکنون پرسپولیس ۷۹ ساله
در پرسپولیس ۹۱ - ۹۰ هیچ بازیکنی برای اولین بار پیراهن این تیم را بر تن نمیکند و کم تجربهترین بازیکن تیم استیلی هم دومین سال حضور در پرسپولیس را پیش رو دارد. مجموع سالهای حضور بازیکنان این تیم در پرسپولیس به ۷۹ سال میرسد که در مقایسه با دو سال گذشته حدودا دو برابر شده است. تجربه نشان میدهد هرگاه پرسپولیسیهای بیشتری درپرسپولیس حضور داشتهاند این تیم نتایج بهتری را به دست آورده. چنانکه در سالهای ۶۴ تا ۷۰، پنج قهرمانی تهران(۶۵،۶۶، ۶۷،۶۸، ۶۹) دو قهرمانی جام حذفی کشور(۶۶و۷۰) و یک قهرمانی آسیا(۷۰) به ویترین افتخارات پرسپولیس اضافه شد.
میثاق معمارزاده در حالی که از سپاهان و داماش گیلان پیشنهادهای خوبی داشت ترجیح داد به پرسپولیس برگردد. او پیش از این سابقه دو سال حضور در این تیم را در کارنامهاش داشت و همواره از خودش به عنوان یک پرسپولیسی نام میبرد. در کنار معمارزاده نام علیرضا حقیقی به چشم میخورد، دروازهبانی که در پرسپولیس به فوتبال ایران معرفی شد و در فصل جدید هفتمین سال همراهیاش با این تیم را پشت سر میگذارد. حقیقی در عین جوانی رکورددار بیشترین حضور متوالی در پرسپولیس در بین بازیکنان فعلی این تیم هم هست. محمد نصرتی در آخرین قهرمانی پرسپولیس در لیگ هفتم حرفهای پیراهن این تیم را بر تن
داشت. او در حالی که با استقلال قرارداد داخلی امضا کرده بود ناگهان به پرسپولیس بازگشت و از این حیثبرای هواداران قرمزدوست بازیکن جذاب و قابل احترامی به شمار میرود. شیثرضایی هرچند از نگاه اکثر اهالی فوتبال کاراکتر جذابی ندارد اما در هر صورت او هم از آن دست بازیکنانی است که مدام در مصاحبههایش دم از تعصب به پیراهن قرمز و تلاش برای سربلندی نام پرسپولیس میزند. علی کریمی که در سالهای ۷۷،۷۸، ۷۹ و ۸۷ در پرسپولیس بازی کرده، پنجمین فصل حضور در این تیم را تجربه میکند و بدون تردید جذابترین خرید حبیب کاشانی و حمید استیلی محسوب میشود. مهرداد اولادی و جواد کاظمیان هم
در سالهای دوری از پرسپولیس همواره از علاقه قلبی شان به این تیم صحبت کردند و اکنون دوباره به جمع سرخها بازگشتهاند. اولادی و کاظمیان حتی اگر از روزهای اوج فاصله داشته باشند در قیاس با بازیکنانی که در این سال هاجسته و گریخته برای پرسپولیس به میدان رفتهاند و تعلقی به این تیم نداشتند، باورپذیرتر و تاثیرگذارتر خواهند بود.
حميد استيلي كه هميشه مدعي بوده قهرماني پرسپوليس در ليگ هفتم به همراه افشين قطبي مرهون يارگيري هوشمندانه خودش در فصل نقل و انتقالات بوده است، اين بار در قامت سرمربي هم با اهداف از پيش تعيين شدهاي بازيكنانش را انتخاب كرده است. او با پرسپوليسيترين پرسپوليس سالهاي اخير به حفظ صندلياي كه سالها براي رسيدن به آن تلاش كرده فكر ميكند.