تبلیغات
کد خبر: ۴۳۴۷۷۴

آدم تو سری‌ خور که قهرمان نمی‌شود!

ورزش گلف در ایران سابقه چندان درخشانی ندارد؛ چه در بخش آقایان، چه در بخش بانوان.

به گزارش افکارنیوز، فیروزه زمانی تنها بانوی ایرانی است که در این رشته توانسته دو کاپ را مال خود کند اما به دلایلی نامعلوم از این ورزش کنار گذاشته شده تا فدراسیون نشین ها بتوانند راحت‌تر مدال نگیرند!

از ۹ سال پیش که زمانی کنار گذاشته شد تا امروز، بانوان گلف ایران هیچ کاپی کسب نکرده‌اند. او می‌گوید حتی اردوهای اروپایی هم باعثنشده آنها بتوانند یکی از کاپ های او را تکرار کنند.

صحبت‌های این بانوی گلف کشورمان را با بانک ورزش می خوانید.

کمی از گلف ایران بگویید و اینکه شما چند کاپ در مسابقات آسیایی کسب کرده اید.

گلف ورزش مفرحی است که در سنین مختلف قابل اجراست. از نونهال تا کهن سال می‌توانند این ورزش را انجام دهند اما برای مسابقات حرفه‌ای معمولا از سنین ۲۰ تا ۳۵-۶ سال استفاده می‌کنند. این ورزش قبل از انقلاب هم در ایران وجود داشت، بعد از انقلاب هم به کار خود ادامه داد ولی کاپی نتوانستیم کسب کنیم. من هم ۲ کاپ گرفته‌ام. یکی در پاکستان و یکی هم مسابقات آسیایی هندوستان. قبل از من و بعد از من کسی نتوانسته کاپی کسب کند.

شما از چه سالی گلف را شروع کردید؟

من از سال ۱۳۷۴ گلف را در ایران شروع کردم. البته این ورزش را دو سال قبل یعنی سال ۷۲ در خارج از کشور شروع کرده بودم ولی بعدش به ایران آمدم و اینجا با یک خانم ایرانی و چند خانم خارجی که در تهران تمرین می‌کردند، مشغول شدم. الان هم نزدیک ۹ سال است که محروم هستم.

دلیل محرومیت‌تان چه بوده؟

برخی دوست داشتند من نباشم تا نزدیکان‌شان را به گلف بیاورند. ببینید در ایران فقط دو نفر هستند که مدرک بین المللی مربیگری دارند؛ بین خانم‌ها من و بین آقایان هم آقای کریمیان. من را کنار گذاشتند تا همسر آقای کریمیان، در تیم ملی مربیگری کند. البته بعید می‌دانم ایشان یک بار هم گلف را تا پایان بازی کرده باشند!

پس مصاحبه با سایت‌ها و شبکه‌های آن‌طرف آبی چه بود؟

یک سوال از شما دارم. مگر همین رضا قوچان‌نژاد که فوتبالیست است چند وقت پیش با بی بی سی مصاحبه نکرد؟ مگر حمید استیلی که در فوتبال ما انسان نامداری است به عنوان کارشناس ورزشی در شبکه‌های آن طرف حاضر نشد؟ بعد هم من چه می‌دانستم از کجا زنگ زده‌اند؟ نگو آقایان خودشان شماره من را داده‌اند به خبرنگاران این شبکه. حقیقتش این است که وقتی دیدند از نظر فنی نمی‌توانند به من برسند بهانه‌هایی هم فراهم کردند اما همه می‌دانند داستان چیست. از خودشان نمی‌پرسند چطور می‌شود که یک نفر در مدت کوتاهی دو مدال کسب کرد اما بعد از او کسی نتوانسته این کار را بکند. من که چند سال بیشتر از دوران بازی‌ام نمانده، لااقل بگذارند این تجربه را در اختیار جوان‌ترها بگذاریم.

رییس فدراسیون هم کاری برای برگشت‌تان نکرد؟

من در دوران رییس فدراسیون قبلی کنار گذاشته شدم. بعدی‌ها هم راه قبلی‌ها را رفته‌اند و از خودشان نمی‌پرسند چرا؟ حتی نمی‌گذارند به مجموعه انقلاب بروم و تمرین کنم. راستش همین یک مجموعه گلف را داریم و در صورت نبود این زمین، باید به اهواز برویم و تمرین کنیم. این زمین را هم آقای کریمیان در اختیار گرفته و به دیگران اجاره می‌دهد. من هم طبق خواسته آقایان حق ورود به آنجا را ندارم که مبادا کسی گلف یاد بگیرد! البته ناگفته نماند تیم ملی هم بدون اجازه ایشان حق تمرین در مجموعه انقلاب را ندارد.

رییس فدراسیونی بود که با شما خوب باشد؟

(می‌خندد) قبل از آقایان اسحاقی و سعیدی، آقای گلشنی رییس فدراسیون بود. گفت بیا به جوان‌ترها آموزش بده. من گفتم خودم دانش آموز هستم و دارم یاد می‌گیرم که گفتند در همین حد هم کسی را نداریم. شما بیا و به جوانان هم یاد بده. من هم قبول کردم و برای دانشجوها دوره آموزشی گذاشتم و تا جایی که می‌توانستم تجاربم را انتقال دادم. الان هر کسی که ادعای مربیگری دارد، روزی شاگرد من بوده.

دختر یکی از فوتبالی‌های نامدار هم به این ورزش روی آورده بود.

عسل پورحیدری را می‌گویید؟ آن بنده خدا را مادرش به زور به این رشته آورد. خودش یک ورزش دیگر انجام می‌داد اما به زور گفتند برو گلف یاد بگیر. مربیان تیم ملی هم گفتند او را با دختر چند ورزشکار دیگر می‌بریم و روی همین ها کار می‌کنیم تا جایگزین قبلی‌ها شوند اما با برگزاری اردوی ایتالیا و چند اردوی دیگر هم کاری از پیش نبردند.

با این وضعیت، سرنوشت گلف چه خواهد شد؟

خوشبختانه زمان انتخابات است و رییس فدراسیون به زودی تغییر خواهد کرد. قبلی‌ها این‌قدر ضعیف عمل کردند که نزدیک بود فدراسیون به یک انجمن تبدیل شود. باید منتظر بمانیم و ببینیم نفر بعدی چه خواهد کرد.

شما به بازگشت امیدوار هستید؟

بله، هر کسی رییس شود قرار است بیایم و با او کار کنم. البته دو ماه برای امور شخصی به هند می‌روم و بعد از بازگشتم باید ببینم خدا چه می‌خواهد.

حرف خاصی اگر باقی مانده.

عده‌ای دوست دارند ورزشکاران تو سری خور باشند و هر چه گفتند بگوید چشم اما این را بدانند کسی که تو سری خور باشد نمی‌تواند قهرمان شود. همین.



تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات