خاطرهبازی با همه تراکتوریهای گسترشفولاد
روز جمعه روز سختی برای همه تراکتوریهای گسترش فولاد خواهد بود.
به گزارش افکارخبر، بی تردید مهم ترین عامل حساسیت زای دربی تبریز حضور ۹ بازیکن، سرمربی و سرپرست سابق تراکتورسازی در اردوی آبی پوشان تبریزی است. ۱۱ مردی که خاطرات خوب و بد زیادی با تراکتورسازی دارند و حالا در قامت سرباز گسترش فولاد باید مقابل تیم سابق خود قرار گیرند.
۱ - فراز کمالوند؛ به یاد کمال پاشا
نخستین فردی که در عصر معاصر در فوتبال ایران لقب «پاشا» را دریافت کرد، فراز کمالوند بود. به واسطه صعود مقتدرانه با تراکتورسازی به لیگ برتر بعد از ۸ سال تلاش. سرمربی کنونی گسترش فولاد درست چند روز قبل از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸، با تیم قدرتمندش در تبریز غوغایی به پا کرد. او جاودانه شد و به واسطه همین محبوبیت دو سال در لیگ برتر نیز هدایت تراکتورسازی را برعهده داشت تا جای خود را به امیر قلعه نویی داد. کمالوند اگرچه بعد از اتفاقاتی که در دربی برگشت سال گذشته رقم خورد، تا حدی مورد غضب هواداران قرار گرفت اما هنوز هم هرجا می نشیند از خاطرات خوبش با تراکتورسازی می گوید و روزهای خوشی که آمد و زود رفت. قطعا بیشترین فشار در روز دربی تبریز را او بردوش خواهد کشید.
۲ - حسن آذرنیا؛ آقای همیشه سرپرست
هواداران جوان تراکتورسازی از زمانی که فوتبال را شناختند و عاشق تراکتورسازی شدند، حسن آذرنیا را در این تیم دیدند. مردی که چندین سال سرپرستی سرخپوشان تبریزی را برعهده داشت و حتی در امور فنی نیز به سرمربیان کمک می کرد. او بعد از نخستین برکناری تونی اولیویرا توسط محمدحسین جعفری در چند بازی آخر فصل به عنوان سرمربی نیز در تراکتورسازی فعالیت کرد که البته نتایج بدی هم نگرفت. آذرنیا حالا سرپرست گسترش فولاد است؛ او هم همیشه از علاقهاش به تراکتورسازی ولی جمعه باید در سنگر رقیب قرار بگیرد.
۳ - محمد ابراهیمی؛F۱۴همیشگی
پسرک شیرازیای اوج محبوبیت در فوتبال آذربایجان را تجربه کرد؛ آنقدر با پیراهن تراکتورسازی درخشید و بعد از هرگل برای هواداران لزگی رقصید تا دل تیتیها را ربود. آنها هم در پاسخ به این ابراز علاقه و البته با پیشفرض ذهنی که شمارهاش ۱۴ است، شد «ممد F۱۴». ابراهیمی برای تراکتوریها از بوئینگ هم محبوبتر بود. آنقدر محبوب که با وجود نداشتن اصالت آذری هیچگاه نتوانست دل بکند و به تیمدیگری برود. دوران سرمربیگری رسول خطیبی اما برای F۱۴ خوشیمن نبود و او در نیمفصل سال گذشته رهسپار گسترشفولاد شد و امسال نیز قراردادش را تمدید کرد. بازی کردن جلوی تراکتورسازی برای ابراهیمی دشوار تر از هرکس دیگری خواهد بود. شاید هوادارانی که هنوز هم او را در گوشه قلب خود نگه داشتهاند، بتوانند از نظر روحی به او کمک شایانی کنند.
۴ - مرتضی اسدی؛ علی کریمی هم قبولش داشت
در روزهایی که ستارههای نامداری پیراهن تراکتورسازی را برتن میکردند، بازوبند کاپیتانی مرتضی اسدی به مدافعی سپرده شد که توانسته بود اعتماد کادرفنی را جلب کند و جواب محبت هواداران را خوب بدهد. او به قدری در ترکیب تراکتورسازی خوشدرخشید که به مدافعی قابل اطمینان بدل شد؛ اگرچه گاها اشتباهاتی نیز انجام میداد ولی کار به جایی کشید علی کریمی بزرگ حاضر نشد بازوبند را از اسدی بگیرد و پشت او وارد زمینها میشد. اسدی هم در روزهایی که خیلی از ستارهها از تراکتورسازی جدا شدند، به گسترشفولاد رفت تا ضمن از دست دادن پیراهن تراکتورسازی، حضور کنار مردم خونگرم آذربایجان که از دست ندهد.
۵ - مهدی کیانی؛ فرزند تراکتور
او هم اگرچه اصلتش آذربایجانی نیست ولی میتوان لقب فرزند تراکتور را نصیبش کرد. جوان لُرزبانی که با اعتماد فراز کمالوند از لیگ یک همراه تراکتورسازی بود، در این تیم جا افتاد، فراز و نشیب داشت، اوج گرفت و در نهایت بازوبند کاپیتانی را بر دست بست. فارغ از اختلافاتی که میان او و مسئولان تراکتورسازی در ابتدای فصل جاری رخ داد اما کیانی را باید جزو بازیکنان متعصب تراکتورسازی در سالهای قبل دانست. او کمربند میانی تراکتورسازی را سالها محکم کرد و شاید همین امر سبب شود اشتباهاتی که گاها سال گذشته در برخی دیدارهای تراکتورسازی انجام داد، به چشم نیاید. کیانی حالا باید پیراهن ۶ دیگر تیم تبریز را بپوشد و در ورزشگاه یادگار امام(ره) اینبار مقابل تراکتورسازی بازی کند. سخت است ۸ سال آنطرف زمین باشی و حالا اینطرف!
۶ - محمد نصرتی؛ یک کاپیتان دیگر
دومین کاپیتان تاریخ تراکتورسازی در لیگ برتر هم راه گسترشفولاد را در پیش گرفت؛ زننده گل صعود ایران به جامجهانی ۲۰۰۶ آلمان مقابل آلمان و عامل خوشحالی میلیونها ایرانی در آن سال، با تراکتورسازی خاطرات خوبی را تجربه کرد. او در قهرمانی جام حذفی که تنها جام تراکتورسازی در لیگ برتر است، سهیم بود؛ شاید دلش میخواست باز هم شاگرد تونی اولیویرا شود ولی انگار قسمتش چیز دیگری بود. دست تقدیر در هفته دوم او را مقابل تیم سابقش قرار داده؛ در یک دربی. اگرچه شاید به علت مصدومیت نتواند در بازی روز جمعه به میدان برود.
۷ - سعید دقیقی؛ تکگل های ارزشمند تا جام
هنوز که هنوز است خیلیها او را عامل اصلی قهرمانی تراکتورسازی در جام حذفی میدانند. زننده تکگل های ارزشمند در بازیهای حذفی دو سال پیش هرگز از یاد هواخواهان تراکتورسازی نرفته. دقیقی سال خوبی را در پیکان سپری نکرد ولی برای بازی در گسترش فولاد انگیزه زیادی دارد. مهاجم آرام این روزهای گسترش فولاد، در دلش غوغایی است وقتی میخواهد مقابل تیمی بازی کند که خاطرات بسیار شیرینی با آن دارد.
۸ - مصطفی اکرامی؛ محجوب و توانمند
پسر محجوبی که چندین سال جناح چپ تراکتورسازی را بسته بود، امسال هم باید مقابل این تیم قرار گیرد. اکرامی را میتوان جزو آن دسته تراکتوریهایی دانست که هرگز مصاحبهای علیه تیمش نکرد، حتی زمانی که بعد از دربی برگشت تبریز در سال گذشته هواداران تراکتورسازی از گسترش فولاد دلخوری شدیدی داشتند، اکرامی با مصاحبهای بار دیگر دل این هواداران را به دست آورد. او دلی تراکتور را دوست دارد، نه زبانی.
۹،۱۰ و ۱۱؛ ترشیز، نوشی و حسینی
مجتبی ترشیز در نخستین سال حضور در لیگ برتر پیراهن تراکتورسازی را برتن کرد. محسن حسینی و داود نوشی صوفیانی اما سابقه بیشتری دارند. حسینی با پیراهن تراکتورسازی بهترین مدافع گلزن لیگ ایران شد و به تیم ملی نیز رسید. نوشی اما بیشتر پشت دروازهبانان اسمیتر ماند ولی هرگاه برای تیمش به میدان رفت، عملکرد خوبی داشت. تقابل این ۳ بازیکن هم با تراکتورسازی میتواند جذابیتهای خاص خود را داشته باشد.
سربازان جمعه
جمعه روز سختی برای آنهایی است که از تراکتور چهره شدند، این بازیکنان باید تعهد را جایگزین حرف دلشان کنند وبا پیراهن فنرباغچهای رودرروی تیمی قرار گیرند که دلشان نمیخواهد. چه میشود کرد اما؟ یک کلیشه به نام «فوتبال حرفهای» کافی است که پای روی دل بگذارند؛ شاید اینطور باشد ولی فکرش را هم نکنید که دل بشکنند، آنهم دل هزاران هواداری که روزی آنقدر نامشان را صدا زدند که باعثآسیب تارهای صوتیشان شد.