تبلیغات
کد خبر: ۴۳۹۴۹۳

بچه پولدارها چگونه جای پدیده‌‌ها را تنگ می‌کنند؟

سال‌ها پیش وقتی یکی از دو باشگاه پرطرفدار پایتخت، تیم‌های پایه‌ای‌اش را به پیمانکار کنترات داد تا خودش این تیم را ببندد و هزینه‌هایش را هم تقبل کند و همزمان باشگاه رقیب نیز مدیریت تیم‌های پایه‌ای‌اش را به گروهی سپرد که رسماً کاسب بودند.

بچه پولدارها چگونه جای پدیده‌‌ها را تنگ می‌کنند؟

به گزارش افکارخبر، این زنگ خطر به صدا درآمد که فوتبال هم رسماً ورزش بچه پولدارها شود! آن زمان خیلی‌ها خودشان را به نشنیدن زدند و زنگ خطر را نشنیده گرفتند اما کم نبودند کسانی که می‌گفتند باید از آینده این فوتبال ترسید.

هجوم بچه پولدارها به فوتبال
آن زمان روزنامه‌نگاری که دغدغه آینده فوتبال ایران را داشت، نوشت: «بچه‌پولدارها به سمت فوتبال آمده‌اند… وقتی برای عضویت در تیم‌های پایه‌ای استقلال و پرسپولیس باید پول داد و برای پوشیدن پیراهن سرخابی باید دست در جیب بابا کرد، معلوم است پدیده‌های مستعد این فوتبال که نه بابای پولدار دارند و نه از پارتی قوی برخوردارند، پشت خط بچه پولدارها بمانند… حالا فوتبال هم مثل تنیس در حال تبدیل به ورزش پولدارهاست!» این نوشته را هم مثل آن زنگ خطر هیچ‌کس جدی نگرفت.

پیمانکار می‌گفت باید دخل و خرجم جور شود
پشت خط ماندن پدیده‌های مستعد و نونهالان و نوجوانانی که برای پوشیدن پیراهن تیم‌های پایه‌ای استقلال و پرسپولیس پول نداشتند، در هیاهوی فوتبال و هیجانات کاذب ستاره‌های کاغذی‌اش گم شد و تا چشم به هم زدیم استخوان‌بندی تیم‌ها را بازیکنان غیرمستعد و به اصطلاح بچه پولدار تشکیل دادند. این وسط پیمانکاری که تیم‌های پایه‌ای یکی از دو باشگاه پرطرفدار پایتخت را کنترات برداشته بود، می‌گفت: «من مقصر نیستم. باید دخل و خرجم را جور کنم… برگزاری تمرین، اجاره زمین، شرکت در مسابقات، تهیه پیراهن و… هزینه دارد و مجبورم بخشی از هزینه‌ها را با جذب بازیکنانی که پدرشان وضع مالی خوبی دارد، جور کنم!» وقتی سرمربی یکی از این تیم‌ها به پیمانکار گفت این آدم‌هایی که شما به من معرفی می‌کنی، فوتبالیست نیستند؟! جواب شنید: «شما حداکثر ۱۴ بازیکن خوب بردار و از آنها استفاده کن، بقیه تیم را من می‌بندم تا هزینه‌ها جور شود!»

نمایشگاه اتومبیل در تمرین تیم پایه‌ای
در تیم رقیب هم اوضاع بهتر از این نبود. تمرین پایه‌های این تیم هم تبدیل شده بود به نمایشگاه اتومبیل‌های گران‌قیمت… بازیکنانی که وضع مالی پدرشان «توپ» بود، با اینکه بلد نبودند یک بغل پای ساده به «توپ» بزنند، با تیم قرارداد داشتند و با ماشین‌های آخرین سیستم به تمرین می‌آمدند. کسبه به ظاهر محترمی که به اسم سرمربی، مربی یا مدیر این تیم را تحویل گرفته بودند، می‌گفتند: «ما در ازای هر بازیکن بااستعدادی که جذب می‌کنیم، یک بازیکن پولی هم می‌گیریم و از پول این بازیکنان خرج آن بچه‌های بااستعداد می‌کنیم!»

روش امتحان پس داده؛ ۱۸ به علاوه سفارش!
البته اولین بار این روش را یک سرمربی مثلاً باسواد در این فوتبال باب کرد… همان که مقابل دوربین‌های تلویزیونی لپ‌تاپ جلوی خود می‌گذاشت و پشت سر برای گرفتن نتیجه دنبال رمال می‌رفت، در تیمی شهرستانی ۱۸ بازیکن برای بازی دادن جذب کرد و بقیه نفرات را سفارشی از کسانی گرفت که احتمال می‌داد در طول فصل می‌توانند به روش‌های مختلف کمک یا حمایتش کنند. این روش هنوز هم در لیگ برتر جواب می‌دهد!

به پدرت بگو ۵ میلیون جور کند
در تیم‌های پایه‌ای هم اولش قرار بود ۱۴ بازیکن و حتی بیشتر از جمع بچه‌های مستعد و آینده‌دار جذب شوند و بقیه لیست را بچه پولدارها پر کنند تا مثلاً هزینه‌های تیم «جور» شود اما بعد که پول زیر زبان دوستان مزه کرد، اوضاع «ناجور» شد! بین بازیکنی که استعداد داشت و وضع مالی خوبی نداشت و بازیکنی که لگد به گربه نزده بود و پدرش پول داشت، دومی انتخاب می‌شد و مسئول تیم در جواب اعتراض بازیکن مستعد که می‌پرسید یعنی من از فلانی ضعیف‌ترم که جذب نمی‌شوم، می‌گفت: «فلانی فوتبالیست نیست اما پدرش ۱۵ میلیون به ما می‌دهد، حالا نمی‌توانی به پدرت بگویی ۵ میلیون جور کند، همین پول را در طول فصل خرج خودتان می‌کنیم!» چه پدرها که به شوق فوتبالیست شدن پسر، ماشین زیر پای‌شان که وسیله مسافرکشی و کم‌هزینه زندگی بود را فروختند و چه مادرها که طلای خود را فروختند تا پسرشان فوتبالیست شود و چه استعدادها تلف شدند چون النگویی به دست مادر و ماشینی زیر پای پدرشان نبود!

یک شاهد زنده؛ مهرداد بایرامی
وقتی پای پول وسط می‌آمد، بچه پولدار شهریه را می‌داد(آقایان نام رشوه را گذاشتند، شهریه!) و عضو تیم می‌شد و بچه مستعد بیرون می‌ماند… بعضی‌ها سرخورده قید فوتبال را می‌زدند و برخی هم که پیگیرتر بودند، به تیم‌های کوچکتر می‌رفتند. نمونه‌اش مهرداد بایرامی، مهاجم فعلی تراکتورسازی تبریز که بازیکن تیم پایه‌ای پرسپولیس بود. وقتی او می‌خواست از تیم جوانان به تیم امید برود، از او ۱۰ میلیون تومان پول خواستند تا اسمش را در لیست امیدهای پرسپولیس رد کنند. بایرامی این پول را نداد و به تیم‌های کوچکتر رفت. او در تست ماشین‌سازی تبریز قبول شد و از ماشین‌سازی با رسول خطیبی که یکی از استعدادپرورهای فوتبال ماست به گسترش‌فولاد رفت و وقتی با پیراهن گسترش‌فولاد به پرسپولیس گل زد، پرسپولیس حاضر شد برای رضایتنامه‌اش نیم میلیارد تومان به باشگاه تبریزی بدهد… بله، نیم میلیارد برای بازیکنی که ۱۰ میلیون تومان از او خواسته بودند تا اسمش را وارد لیست کنند.

طکلاهی که سر استقلال رفت
در آکادمی استقلال هم نظیر این اتفاق «کم» رخ نداد. آکادمی استقلال را سال‌ها آدم‌های دلسوز و سالم اداره کردند و محصولات مرغوبی هم بیرون دادند اما دوره‌ای که این آکادمی دست گروهی کاسب بود، چند بازیکن تنها به این دلیل که بچه پولدار نبودند کنار گذاشته شدند تا بچه پولدارها هزینه زندگی کسبه به ظاهر محترم را بدهند و از جمع همین بازیکنان دیپورت شده، هستند ستاره‌هایی که حالا استقلال حاضر است برای جذب‌شان میلیاردی هزینه کند.

پول، شهرت و البته دلال‌ها
وقتی گرایش بچه پولدارها به فوتبال گسترش‌ یافت، سر و کله دلال‌ها هم پیدا شد… روزگاری پدر و مادرها، نسل ما را از دویدن دنبال توپ منع می‌کردند و می‌گفتند دنبال نان باش، فوتبال هم شد شغل… اما همین که خدادادها، کیاها، دایی‌ها و… به اروپا رفتند و پولدار شدند، خانواده‌ها پسران خود را به فوتبالیست شدن تشویق کردند. بچه‌های قشر ضعیف و متوسط به عشق پولدار شدن سراغ فوتبال می‌رفتند و بچه پولدارها به عشق شهرت… آنها می‌خواستند از مزایای ستاره شدن بهره ببرند. پول پدر را داشتند و حتی اگر استعداد هم نداشتند، پول پدر را کافی می‌دانستند. هر جا پول باشد، دلال‌ها هم هستند… دلال‌هایی که بچه پولدارها را شناسایی می‌کردند و جیب پدران‌شان را می‌زدند و آنها را به این تیم و آن تیم می‌بردند.

تعطیلی کارخانه‌های بازیکن‌سازی
درست همین‌جا بود که زنگ خطر به صدا درآمد… تیم‌های پایه‌ای پر شد از بچه‌ پولدارهای بی‌‌استعداد… دورانی از تیم امید استقلال، ۱۷ بازیکن جذب تیم‌های لیگ برتری و لیگ آزادگانی می‌شد و حتی ذخیره‌های این تیم هم به تیم‌های بزرگ راه می‌یافتند اما بعدها از جمع بیست و چند بازیکن یک تیم پایه‌ای، به زور دو الی سه بازیکن به سطح بزرگسالان می‌رسیدند. اینجا بود که دلسوزان هشدار دادند آینده فوتبال ایران در حال نابودی است و بچه پولدارها نه تنها جای بچه‌های مستعد را می‌گرفتند، بلکه آینده فوتبال ما را هم به خطر می‌انداختند. حیف که هیچ‌کس این هشدارها را نشنید.

پول بده وارد لیست شو!
در فیلم هالیوودی «ارباب جنگ» یا به زبان عامیانه «جنگ‌سالار» به کارگردانی اندرو نیکول کاراکتری که نیکلاس کیج نقش او را بازی می‌کرد، دیالوگ جالبی داشت: «در این دنیا از هر ۱۲ نفر یک نفر اسلحه دارد و سؤال اینجاست که چگونه می‌توان به ۱۱نفر دیگر اسلحه رساند!» نظیر همین سؤال را دلال‌ها از خود پرسیدند: «از جمع هر ۱۰ بچه پولداری که با پول پدرشان وارد فوتبال می‌شوند، به زور یک نفر واقعاً فوتبالیست می‌شود. سؤال اینجاست که چطور می‌توان از ۹ نفر دیگر پول درآورد؟!» دلال‌ها این بازیکنان بی‌استعداد و پولدار را از هر طریقی وارد لیست تیم‌های بزرگسال می‌کردند. یکی با سرمربی می‌بست و صد میلیون از پدر بازیکنان می‌گرفت و ۵۰-۵۰ سودش را به سرمربی می‌داد، دیگری با مدیر باشگاه روی هم می‌ریخت و با او شریک می‌شد و هریک به هر روشی آمار بازیکنان سفارشی را بالا می‌برد.

خرج فوتبال به جای خرج درمان اعتیاد!
این وسط پدران متمول هم از این کار استقبال می‌کردند… مثلاً پدر یکی از همین فوتبالیست‌های پولکی می‌گفت: «دلالی به من گفت اگر صد میلیون هزینه کنی نام پسرت را در لیست زیر ۲۳ ساله‌های فلان تیم محبوب وارد می‌کنم. با خودم گفتم این پدرسوخته اگر وارد فوتبال نشود، شاید با ماشین آخرین مدلی که زیر پایش است و امکانات و پولی که دارد‌، به اعتیاد کشیده شود آن‌وقت باید صدها میلیون هزینه کنم تا سلامتی‌اش برگردد… خب، صد میلیون را می‌دهم پسرم فوتبالیست می‌شود و همه جا پز می‌دهم کُره خر بازیکن تیم محبوب فلان است!»

پول و پارتی «ستاره» می‌سازد
آنهایی که می‌دانند پسرشان فوتبالیست نیست و آینده‌ای هم در این فوتبال ندارد، برای فخرفروشی یا جلوگیری از انحراف فرزندشان پول می‌دهند و عده‌ای هم همین که حس می‌کنند پسرشان خرده استعداد و سر سوزن قابلیت دارد، پول می‌دهند تا شاید پسرشان در آینده فوتبالیست شود و چند برابر این پول را درآورند… پدری که ۵۰ میلیون تومان هزینه کرده بود تا پسرش در لیست زیر ۲۳ ساله‌های یک تیم باشد، می‌گفت: «پسرم در لیگ تهران بازی می‌کرد و همیشه می‌گفت اگر پارتی داشتم می‌توانستم در تیم‌های عالی توپ بزنم. آشنایی پیدا کردم و با رضایت ۵۰ میلیون به او دادم و نام پسرم وارد لیست یک تیم حرفه‌ای شد. حالا نمی‌دانم فوتبالیست می‌شود یا نه اما به خودش هم گفتم این پولی است که می‌خواستم بدهم تا سرمایه‌ زندگی تو شود.» به نظر شما آیا پول و پارتی «ستاره» می‌سازد؟

وسوسه گرین‌‌کارت آمریکا
البته یکی دیگر از دلایلی که باعثمی‌شود افراد متمول پول هزینه کنند تا نام فرزندشان در لیست بازیکنان حرفه‌ای برود، وسوسه دریافت گرین‌کارت آمریکاست… آمریکا به نخبه‌های ورزش هر کشور گرین‌کارت می‌دهد… بچه پولدارها هم سه سال پی در پی با پول باباجان در لیست تیم‌های حرفه‌ای قرار می‌گیرند و بعد از طریق یک وکیل که حرفه و تخصصش دریافت گرین کارت آمریکاست، برای اقامت ایالات متحده اقدام می‌کنند. یک سرمایه‌گذاری تضمین شده.

سفارش از بالا
اما پول تنها راه ورود بازیکن سفارشی به تیم‌ها نیست… متأسفانه برخی افراد بانفوذ هم با استفاده از ابزاری به نام پارتی، فرزند یا خواهرزاده و برادرزاده خود را به تیم‌های حرفه‌ای تحمیل می‌کنند… مثلاً یک چهره بانفوذ مشکل خلافی یک میلیارد و چهارصد میلیون تومانی واحد تجاری یک سرمربی را حل کرد و در ازایش نام خواهرزاده او وارد لیست آن تیم شد… شایعه شده در شهری دیگر فرماندار به تیم بازیکن داد، جای دیگر استاندار سفارش کرد برادرزاده همسرش عضو تیم شود، جایی دیگر نماینده مجلس فامیل خود را با سفارش داخل تیم گذاشت و… و… و… تا سفارش از بالا هم راهی برای ورود بازیکنان به تیم باشد.

معامله پایاپای!
کارراه‌اندازی را هم به سفارش اضافه کنید. همین پارسال بود که شایعه شد بازیکنی پدرش مجوز حفر چاه صادر کرده و در ازایش او عضو تیم شده است. در تیم دیگری، مدیر باشگاه کارش گیر یک سازمان بود و یکی از مسئولان آن سازمان به مدیر گفت فامیلی داریم که دوست دارد فوتبالیست شود، او را در لیست بگذار تا کارت خارج از نوبت انجام شود.

اشانتیون قرارداد اسپانسر
…و اما حالا اسپانسر هم راهی تازه است برای تحمیل بازیکن سفارشی… فصل قبل مدیرعامل یک باشگاه در نقل و انتقالات نیم‌فصل به سرمربی گفت ما که اوضاع مالی‌مان خوب نیست، بگذار درآمدزایی کنم! اسم این دو نفر که می‌گویم را به لیست اضافه کن چون قرار است برای تیم اسپانسر بیاورند! اخیراً هم مدیرعامل سایپا گفت سروش فیروزی را اسپانسر وارد لیست این تیم کرده است. اگر گفته بیت‌ا… رضایی صحت داشته باشد، شرکت یا شخصی که اسپانسر سایپا شده، شاید هم شرکت یا شخصی که اسپانسر برای سایپا آورده، شرط گذاشته نام سروش فیروزی را در لیست رد کند. بالاخره لابد این هم اشانتیون قرارداد اسپانسرینگ است! این وسط فقط معلوم نیست با بازیکنی که از سوی اسپانسر سفارش شده چرا می‌خواستند قرارداد ۲۰۰ میلیونی به علاوه یک اتومبیل ببندند.

برهوت فوتبال ایران
اگر این بازیکنان سفارشی فقط کنار تیم‌ها تمرین می‌کردند و به حضور در تمرین قانع بودند، ایرادی نداشت اما متأسفانه این سفارشی‌ها جای بازیکنان مستعد را تنگ می‌کنند و فوتبال‌ ما به مرور از پدیده‌های مستعد خالی می‌شود. فردا که خواستیم تیم ملی داشته باشیم، بچه پولدارها قرار است برای ما گل بزنند و یا مانع گل خوردن ما شوند؟! اگرچه بچه پولدار بودن جرم نیست و در فوتبال ما به ندرت بچه‌پولدار مستعد هم پیدا می‌شود و ایرادی به چهره‌های بااستعدادی که خانواده متمول دارند، وارد نیست اما ظلم است اگر این بازیکنان جای پدیده‌های واقعی را تنگ کنند.

پرونده‌ای برای لیست پر‌کن‌ها
بازیکنان سفارشی چگونه وارد لیست می‌شوند
بازیکن سفارشی… این لقبی است که فوتبالی‌ها به بازیکنان «لیست‌ پر‌کن» می‌دهند… بازیکنانی که اغلب هیچ‌گونه کارایی و کارکردی برای تیم‌ها ندارند اما نام‌شان در لیست بازیکنان تیم قرار می‌گیرد… برخی از این دست بازیکنان، فوتبالیست‌های مبتدی و آماتوری هستند که با ارفاق، به درد بازی در تیم‌های محلی می‌خورند و برخی هم اصلاً فوتبال بلد نیستند و حتی در تمرین تیم‌ها هم شرکت نمی‌کنند اما این سفارشی‌ها چگونه سر از تیم درمی‌آورند و چرا جای بازیکنان مستعد را تنگ می‌کنند؟ اگر شما هم این پرسش در ذهن‌تان نقش بسته، می‌توانید با خواندن این نیمچه گزارش به برخی دلایل ورود بازیکنان سفارشی به فوتبال پی ببرید.
پی‌نوشت: دوست داشتیم در این گزارش صراحتاً به نام فوتبالیست‌نماهایی که با پول، رابطه، پارتی و سفارش وارد مجموعه فوتبال شده‌اند، اشاره کنیم و سرراست و مستقیم نام مربیان و باشگاه‌هایی که این کار را انجام می‌دهند، بنویسیم اما از آنجایی که دیوار رسانه‌ها به شدت کوتاه است و مسیر شکایت شدیداً هموار(!) به ناچار در برخی موارد، با کد و آدرس غیرمستقیم و بدون ذکر اسم، به موارد اینچنینی اشاره کردیم.

به بهانه جنجال تازه فوتبال ایران
اسپانسر هم در لیست تیم سهم دارد؟!
ماجرای سروش فیروزی تازه‌ترین جنجال فوتبال ایران است… بازیکنی که نامش در برنامه ۹۰ سر زبان‌ها افتاد؛ آنجا که عادل فردوسی‌پور از مجید جلالی پرسید این سروش فیروزی کیست و از کجا وارد لیست سایپا شده و جلالی هم که انگار منتظر فرصت و از خدا خواسته بود، توضیح داد این بازیکن را در تست فنی رد کرد اما بعد باشگاه با او قرارداد بست و نامش را در لیست سایپا به سازمان لیگ داد. حالا بماند که می‌گویند خود جلالی از عادل خواسته بود بحثاین بازیکن را در برنامه پربیننده ۹۰ مطرح کند تا هم از او رفع اتهام شود و هم رسانه‌ها بدانند مدیرعامل سایپا در لیست تیم دست برده است. بیت‌ا… رضایی مدیرعامل سایپا هم مدعی شده سروش فیروزی را اسپانسر وارد لیست کرده، یعنی به گفته رضایی، اسپانسر سایپا شرط کرده نام سروش فیروزی در لیست بازیکنان سایپا باشد. فیروزی فصل پیش در لیست پیکان بود و البته به گفته سرپرست سابق پیکان این بازیکن حتی یک جلسه هم در تمرین بزرگسالان این تیم شرکت نکرد و انگار در تمرین امیدها حضور داشت. درباره سروش فیروزی و نحوه ورودش به سایپا، فعلاً از اظهارنظر رسمی خودداری می‌کنیم اما به گفته منابع آگاه، در همین لیگ برتر خودمان کم نیستند بازیکنانی که با فشار اسپانسر وارد لیست بازیکنان تیم شدند. باشگاهی که نیاز مالی دارد، گاهی اوقات این شرط را می‌پذیرد!

ستاره لیگ برتری: من هم برای ورود پول دادم!
یکی از استعدادهای شکوفا شده در این فوتبال که در سال‌های اخیر از ستاره‌های بی‌چون و چرای لیگ برتر بوده به شرط نام نبردن از وی در مورد پرونده ما می‌گوید: «شاید باور نکنید ولی خود من برای ورود به فوتبال پول دادم!» از او پرسیدیم تو که فوتبالیست هستی، تو چرا؟ و جواب داد: «متأسفانه فضای فوتبال به گونه‌ای شده که همه راه‌ها مسدود است و چاره‌ای نداشتم. یکی از نزدیکان آقای سرمربی گفت پول بده و برو سر تمرین. همه می‌دانند این جلسات تستی که تیم‌ها می‌گذارند صرفاً صوری است و هیچ مربی‌ای نگاهی به این تمرینات و کسانی که از این طریق می‌آیند، ندارد. بعدها از یک مربی مشهور شنیدم که می‌گفت ما ۱۸ نفر را برای آبروی‌مان جذب می‌کنیم و سایر نفرات را برای تضمین بقا! یعنی از آدم‌های بانفوذ که می‌توانند در حل مشکلات کمک کنند، بازیکن می‌گیریم و قرار نیست آنها بازی کنند یا فوتبالیست شوند.»

اين ستاره با استعداد بارها تأكيد كرد كه هيچ چارهاي نداشته و براي ورود به عرصه تنها همين يك راه وجود دارد: متأسفانه مربيان كاري كردهاند كه شما اگر فوتباليست هم باشي بايد پول بدهي! اطرافيان مربيان نزدت ميآيند و ميگويند فلان مقدار بده، يا دلالهايي هستند كه تا سه سال كل قراردادت را برميدارند. و اما جمله آخر و جالب اين ستاره: چرا فكر ميكنيد هر كس پدرش پولدار است، فوتباليست نيست؟ گناه آن استعداد چيست كه پدر پولدار دارد؟ اتفاقاً دلالها و اطرافيان مربيان با شناسايي اين آدمها كاري ميكنند كه ورودشان به سطح اول فوتبال به مراتب سختتر از سايرين ميشود!

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات