عابدزاده همین الان میتوانست جزو ۳ گلر اول ایران باشد
دیدن مهدی هاشمینسب در بازی ستارگان ایران و جهان نشان میداد او شرایط فیزیکی خوبی دارد. بعد از بازی تیم یاران حجازی و رسانههای اتریش نیز اکثر بازیکنان از آمادگی جسمانی مدافع سابق پرسپولیس و استقلال تعریف کردند.
به گزارش افکارخبر، به همین بهانه سر حرف را با مهدی هاشمینسب باز کردیم.
به نظر میرسد تمریناتت را حفظ کردهای؟
هر روز تمرین میکنم. کار خاصی برای انجام دادن ندارم جز ورزش کردن.
روزی چند ساعت تمرین داری؟
اگر دویدن باشد یک ساعت، سالن وزنه بروم یک ساعت و نیم و فوتبال هم باشد ۹۰ دقیقه.
همبازیان سابق شما میگویند اگر هاشمینسب در زمان بازیگری مثل الانش زندگی میکرد راحت در اروپا بازی میکرد.
حقیقت ماجرا این است در زمان اوج پیشنهاداتی مطرح شد اما نمیخواستم از خانوادهام دور شوم ولی در مورد شیوه زندگیام درست میگویند. اگر در جوانی، تجربه و تفکر فعلیام را داشتم و اینطوری زندگی میکردم در هر تیمی که میخواستم، بازی میکردم. الان که فکر میکنم پیش خودم میگویم با آن شیوه زندگی چند سالی عالی بازی میکردم و هرگاه خواستم به عنوان مدافع میرفتم جلو و برای تیمهایم گل میزدم پس اگر مثل حالا زندگی میکردم شرایط جسمانی و فنیام چند برابر بهتر بود.
مگر چطور زندگی میکردی؟
کم میخوابیدم و بد تغذیه میکردم و در کل به عنوان یک ورزشکار، زندگیام حرفهای نبود.
در میان همنسلهایت کدامیک شرایط فیزیکی خوبی دارند؟
احمدرضا عابدزاده اگر مشکل زانو پیدا نمیکرد میتوانست همین الان در ۵۰ سالگی یکی از ۳ گلر برتر فوتبال ایران باشد. این حرفم از روی احساس یا رفاقت نیست و بدون تعارف میگویم عابدزاده به دلیل زندگی کاملاً حرفهای و به قول خودمان پاستوریزه، شرایط جسمانی کمنظیری دارد و زانوهایش سد راه ادامه کارش شدند. کریم باقری و احمد مؤمنزاده هم شرایط فیزیکی مطلوبی دارند.
یادت هست عابدزاده در اردوها چگونه استراحت و تغذیه میکرد؟
احمدرضا یکسری چیزها را در عمرش نخورده است، مثل نمک و شکر! هیچکس ندیده عابدزاده به غذایش نمک بزند یا داخل چای شکر بریزد ولی ما همه چیز میخوردیم. در اردوها سر میز وقتی غذا خوردن ما را میدید به علامت تأسف و البته از روی دلسوزی سرش را تکان میداد. به عنوان مثال، ما نوشابه میخوردیم ولی احمدرضا اصلاً نوشابه نمیخورد. اکثر روزها ناهارش ماهی و شامش سالاد است آن هم سالاد بدون سس.
اردوی اتریش چطور بود؟
بازی، خیلی جدی شد. ۳ تا گل خورده بودیم که بین دو نیمه بعد از صحبتهای خداداد همه اراده کردند در نیمه دوم برنده شویم. ۴ گل زدیم که گل مرا قبول نکردند، یک موقعیت تک به تک خداداد را هند گرفتند، یک شوت آتیلا هم به دیرک خورد وگرنه بازی مساوی تمام نمیشد.
چرا در بازگشت شما از اتریش شایعه شد خداداد و محسن تنابنده جر و بحثکردهاند؟
من با خداداد هماتاقی بودم و بیرون اتاق نیز همه جا کنار یکدیگر بودیم. اتفاقاً سر مسابقه دیدم خداداد از نامجومطلق خواست محسن تنابنده به جایش وارد زمین شود، آن بنده خدا تنابنده هم آدم کمحرف و محترمی بود و باید دید چه کسی چنین شایعهای درست کرده و هدفش از این کار چیست و بهتر است در مورد چیزی که واقعیت ندارد صحبت نکنیم. بیایید در مورد سیروس دینمحمدی صحبت کنیم که در اتریش متوجه شدم عاشق تهدیگ است و به خاطر همین تهدیگ خوشمزه، روز به روز چاقتر میشود و با ادامه این روند شبیه وزنهبرداران سنگینوزن خواهد شد.(خنده)
لیگ پانزدهم را چطور دیدی؟
پرسپولیس برخلاف بازی خوبش نتیجه لازم را نگرفت اما آینده خوبی دارد و چند جوان مستعد و توانمند در این تیم حضور دارند. استقلال شروع خوبی در لیگ داشته و هجومی و تماشاگرپسند بازی میکند اما آخر فصل مجدداً سپاهان قهرمان لیگ میشود!
واقعاً؟!
سپاهان ثبات دارد. مدیریت، کادر فنی و بازیکنان خوبی دارد. حالا بقیه نباید ناامید شوند و تلاششان را بکنند اما شانس سپاهان واقعاً بالاست. تیمهای استقلال و ذوبآهن رقبای سپاهان به شمار میروند. پرسپولیس، تراکتور و نفت هم برای کسب سهمیه رقابت خواهند کرد.
تو، دو دوره با پرویز مظلومی کار کردهای؟
بله، دو سال در استقلال که مربی و دو سال در ابومسلم که سرمربی تیم بود.
مظلومی میتواند استقلال را جمع و جور کند؟
چرا نتواند؟ الان مربیگری در ایران خیلی راحتتر از دهههای گذشته است چون نسل فوتبالیستها ضعیفتر شده، فوتبالیستی هم که ضعیف باشد، نمیتواند شاخ و شانه بکشد و مربی راحت میتواند توی سرش بزند و تیمش را جمع و جور کند اما در مورد پرویز مظلومی باید بگویم ۴ سال برای شناخت یک آدم زمان مناسبی است و به نظر من، مظلومی آدم خوبی است و مربی باتجربهای به شمار میرود و برایش آرزوی موفقیت دارم.
و به عنوان سؤال پایانی؛ از دوستانت شنیدهایم در این سن و سال هنوز وابستگی عمیقی به پدر و مادرت داری.
من ۴۲، ۴۳ سال دارم و با افتخار ميگويم نوكر پدر و مادرم هستم و شايد آنها به من نيازي نداشته باشند ولي من شديداً وابسته و نيازمند ديدنشان، شنيدن صدايشان و رفاقت و نوكري برايشان بوده و هستم. وقتي پيشنهاد از خارج از كشور رسيد ديدم نميتوانم دور از آنها زندگي كنم. در اين دنيا هيچكس، باز تأكيد ميكنم هيچكس نميتواند مثل پدر و مادر باشد، از زن و بچه آدم گرفته تا برادر و رفيق. همه آنها عزيز هستند اما پدر و مادر بزرگترين هديه پروردگار به شمار ميروند.