تبلیغات
کد خبر: ۴۵۶۷۷۱

رضازاده گفته بود می‌خواهم رئیس‌جمهور شوم!

وزنه‌بردار، سرمربی، رئیس فدراسیون و نماینده شورای شهر. پله‌های ترقی رضازاده در ورزش و سیاست، آنقدر سریع طی شد که خودش هم انتظارش را نداشت.

رضازاده گفته بود می‌خواهم رئیس‌جمهور شوم!

به گزارش افکارخبر، حضور رکورددار سنگین وزن جهان در لباس مربیگری و مدیریت فدراسیون، کم‌حاشیه هم نبود. رضازاده در این سال‌ها با وزنه‌برداران زیادی به مشکل خورد. گروهی موقتاً خداحافظی کردند، بعضی مثل سعید علی‌حسینی به‌خاطر دوپینگ مادام العمر محروم شدند و بعضی دیگر مثل سهراب مرادی، ممکن است شانس المپیکی شدن را از دست بدهند. علی مرادی، رئیس فدراسیون وزنه‌‌برداری در گفت‌وگو «تماشاگران امروز» از رویاهای بزرگ رضازاده و سبک مدیریت او صحبت کرد. مردی که می‌خواست بعد از ریاست فدراسیون و نمایندگی شورای شهر، رئیس‌جمهور شود.

- چرا در دوران رضازاده انقدر پرونده‌های عجیب و غریب به وجود آمد؟

مشکل از آن دوستانی است که او را انقدر بزرگ کردند. همین حالا، یک جو رعب و وحشتی در همین بچه‌های تیم‌ملی هست. بهداد سلیمی، کیانوش رستمی، نواب نصیرشلال و سعید محمدپور را ببینید. می‌ترسیدند رکورد بزنند. ببینید چقدر روحیات این‌ها، چهره‌های این‌ها، تفکرات این‌ها تغییر کرده است. سعید علی‌حسینی طفل معصوم آن بلا سرش آمد. آن ماجرا پنهان بود، قضیه مرادی که دیگر آشکار است. آن موقع می‌گفت من نبودم سندی هم ندارید، این بار دیگر نمی‌تواند بگوید سندی نیست. آن بچه به بدبختی کشیده شد، حالا این یکی همان اوضاع را دارد. خیلی مسائل هست که من هیچ‌وقت نگفتم و نمی‌توانم بگویم، وگرنه چالشی به وجود می‌آید که نمی‌شود آن را جمع کرد.

- چرا رضازاده از قهرمان محبوب المپیک به اینجا رسید؟

نمی‌گذاریم قهرمانان‌مان درست رشد کنند. یک بار داشتیم برای رفتن به آمریکا به ترکیه می‌رفتیم، یکی از نمایندگان شورای شهر مرا در هواپیما دید. اسمش را نمی‌برم. می‌گفت «من خجالت می‌کشم بگویم عضو شورای شهرم. با ۳۰ سال کار علمی و اجرایی یک رأی دارم، این بنده خدا هم یک رأی دارد. عضو کمیسیون فرهنگی هستم، این بنده خدا هم عضو کمیسیون فرهنگی است. یک بار در این دو سال به کمیسیون فرهنگی نیامده، فقط زمان رای‌‌گیری می‌آید براساس دلایل خاصی رأی می‌دهد.» خب این‌ها توهم گرفتند.

- توهم چی؟

رضازاده و کوروش باقری اینورو آنور می‌رفتند، بعد میدیدیم بقیه کشورها به ما می‌خندند. می‌پرسیدیم‌چی شده؟ می‌فهمیدیم رفته در کشورهای مختلف گفته من شدم رئیس فدراسیون، حالا کار دیگری ندارم می‌خواهم رئیس‌جمهور بشوم. من رئیس‌جمهور می‌شوم، کوروش باقری رئیس ورزش.

- رئیس‌جمهور؟!

مثل همین خنده شما، آنها هم به ما می‌خندیدند. می‌گفتند انقدر مملکت شما بی‌حساب کتاب است؟ می‌گفتیم نه بابا این خبرا هم نیست. واقعاً این‌طور می‌کردندها، فکر نکنید اغراق می‌کنم.

- بجز وزنه‌بردارهای محروم، خیلی از اعضای تیم‌ملی هم با رضازاده مشکل داشتند.

بله، خيلي از وزنهبرداراني كه قهرمانان المپيك ايران محسوب ميشدند اما بعد از اختلاف نظر و ماجراهاي مختلف رفتند و اخيراً دوباره به بدنه تيمملي اضافه شدند. هيچ ورزشي اين بلا سرش نيامد. خيلي جاها تغييرات ميشود، يك مديري ميآيد با سلايق خودش بعضي چيزها را جابهجا ميكند. نه اينطوري. چيزي ديگر باقي نگذاشته. زير ساختهاي وزنهبرداري نوجوانان و جوانان نابود شده و چيزي تحت عنوان نوجوانان و جوانان نداريم. آمديم جوانان كل كشور را براي مسابقات جمع كنيم، هر كدام يك جور مشكلي برايشان پيش آمده بود. بعضي مسئله صغر سني داشتند، يك سري درگير مسائل پزشكي بودند، ماحصل همه اينها را جمع كرديم توانستيم يك تيم به مسابقات جهاني بفرستيم.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات