اوسمار ویهرا تا پیش از دیدار امروز مقابل فجر سپاسی، تیمی از پرسپولیس ساخته بود که شکست را به فراموشی سپرده بود. سرخپوشان در لیگ بیستوپنجم با هدایت سرمربی برزیلی خود تمام مسابقاتشان را بهجز مصاف سنتی با استقلال با پیروزی پشت سر گذاشته بودند. اما این روند موفق، درست در روزی متوقف شد که خود اوسمار تصمیم گرفت مسیر همیشگیاش را تغییر دهد؛ تصمیمی که نهتنها جواب نداد، بلکه پرسپولیس را از یک برد حیاتی محروم کرد.
نخستین شکست رسمی اوسمار در لیگ بیستوپنجم با پرسپولیس در حالی رقم خورد که این نتیجه بیش از هر عامل دیگری به تصمیمات فنی سرمربی برزیلی گره خورد.
اوسمار که طی هفتههای اخیر با تکیه بر ثبات در خط دفاعی، تیمش را به نتایج قابل اتکا رسانده بود، در اقدامی غیرمنتظره تصمیم گرفت زوج قلب دفاع پرسپولیس را تغییر دهد. او این بار مرتضی پورعلیگنجی را بهجای حسین ابرقویی، در کنار محمدحسین کنعانیزادگان قرار داد. تغییری که نهتنها باعث ارتقای خط دفاع نشد، بلکه عملاً نقطهضعف اصلی تیم در این مسابقه بود.
این زوج دفاعی در طول بازی با وجود تجربه بالا دچار ناهماهنگیهای متعدد شدند تا فجر سپاسی حداقل سه موقعیت صددرصد گلزنی روی دروازه پیام نیازمند خلق کند. موقعیتهایی که نهایتاً دو بار به گل تبدیل شد و سرنوشت مسابقه را تغییر داد.
پرسپولیس در شرایطی این شکست را پذیرفت که میتوانست با حفظ ترکیب امتحانپسداده هفتههای گذشته، از ثبات دفاعی خود سود ببرد. حسین ابرقویی که در بازیهای قبلی نمایشهای مطمئن و کماشتباهی داشت، بدون نشانهای از افت یا مصدومیت از ترکیب کنار گذاشته شد؛ تصمیمی که حالا، بعد از پایان بازی، بیش از هر زمان دیگری زیر ذرهبین قرار گرفته است.
فرصتی که از دست رفت
این شکست زمانی تلختر میشود که بدانیم پرسپولیس میتوانست با کسب سه امتیاز این مسابقه، و با توجه به تساوی سپاهان، به صدر جدول لیگ برتر برسد. اما تمام این محاسبات، قربانی تغییرات ناگهانی در ساختار دفاعی شد؛ تغییری که نه از سر اجبار، بلکه صرفاً یک انتخاب فنی بود.
اوسمار ویهرا تا امروز بهعنوان مربی نتیجهگرا و واقعبین شناخته میشد که با کمترین ریسک، بیشترین امتیاز را میگرفت اما در شیراز تمام اندیشههای دفاعی او نتیجهای معکوس داشت تا این بار خود اوسمار به اصلیترین دلیل شکست پرسپولیس تبدیل شود.
