یک گزارش جنجالی از پشتپرده نقلوانتقالات یکی از تیمهای پرطرفدار فوتبال ایران، بازتاب گستردهای در فضای رسانهای و هواداری داشته است. طبق این گزارش، سرمربی خارجی این تیم که اخیراً با قراردادی نجومی به ایران بازگشته و هدایت تیم را برعهده گرفته، همچنان نگاه ویژهای به دریافت پورسانت از بازیکنان داخلی و خارجی دارد.
بر اساس این گزارش، بازیکنانی که قصد پوشیدن پیراهن این تیم محبوب را دارند، باید ابتدا از سوی ایجنت نزدیک به سرمربی خارجی تأیید شوند. گفته میشود این مربی حتی به بازیکنان فعلی تیم نیز توصیه میکند با ایجنت خودش قرارداد امضا کنند و در برخی موارد آنها را تحت فشار قرار میدهد. شاگردان این مربی نیز بهخوبی میدانند که مخالفت با این روند میتواند چه تبعاتی برای آینده فوتبالیشان داشته باشد.
در بخش دیگری از این گزارش آمده است که آخرین اقدام بحثبرانگیز این سرمربی، جلوگیری از بازگشت یکی از بازیکنان تیم جوانان باشگاه به تمرینات آکادمی بوده است. گفته میشود این بازیکن که از او بهعنوان یکی از استعدادهای آیندهدار خط حمله فوتبال ایران یاد میشود، تنها به این دلیل از تمرینات دور مانده که حاضر به همکاری با ایجنت موردنظر سرمربی نشده و در نهایت به همان ایجنت معرفی شده است.
لازم به ذکر است بنا بر گزارش روزنامه «هفت صبح»، در این فصل ریکاردو ساپینتو و اوسمار ویرا به ایران بازگشتهاند و همین موضوع باعث شده گمانهزنیها درباره اشاره این گزارش به یکی از سرمربیان دو تیم پرسپولیس یا استقلال افزایش پیدا کند؛ هرچند در این گزارش نامی بهصورت مستقیم برده نشده است.
این ادعاها در حالی مطرح میشود که شفافیت در نقلوانتقالات و نقش ایجنتها، همواره یکی از مطالبات اصلی هواداران فوتبال ایران بوده و انتشار چنین گزارشهایی میتواند بار دیگر این موضوع را به صدر توجه افکار عمومی بازگرداند.
هفتاد سی!
فیلم سینمایی «هفتاد سی» در قالب یک کمدی اجتماعی، روایتی طنز و تلخ از واقعیتهای تصمیمگیری مالی در طبقات محروم جامعه ارائه میدهد؛ جایی که شانس، فشار روانی و نابرابری اقتصادی نقش پررنگتری از برنامهریزی و سواد مالی بازی میکنند.در این فیلم زوج هنری قدرتمند و محبوب بهرام افشاری و هوتن شکیبا نقشآفرینی میکنند اما کارگردان، تهیهکننده و بازیگر نقش اول هفتاد سی فوتبال ایران باز هم یک سرمربی خارجی دیگر در تیمی بسیار پرطرفدار است!
طرف آنقدر زبر و زرنگ است که 70 درصد از پورسانت بازیکنان خریداری شده داخلی و خارجی را از مدیران برنامه آنها میگیرد و تنها اجازه برداشت 30 درصد به آنها میدهد. برهمین اساس هم بازیکنان تیمش و حتی دلالان فوتبالی به او لقب «آقای هفتاد سی» دادهاند! جالب آنکه همین آقای سرمربی 30 تا 50 درصد از اصل قرارداد بازیکنان خارجی معرفی شده به باشگاه (از سوی خودش!) را نیز از آنها میگیرد! مشابه ایرانی هم داریم!
اصلا و ابدا تصورش را هم نکنید که دلالی و پورسانت گرفتن از دلالان و ایجنت بازیکنان فقط مربوط به سرمربیان خارجی است. اتفاقا برخی سرمربیان ایرانی دست این دو سرمربی خارجی مورد اشاره در بالا را از پشت بستهاند! به طور نمونه یک سرمربی ایرانی که نقش آدم اخلاقمدار، مردمی و آرام را به خوبی نزد فوتبالدوستان بازی میکند، سالهاست شریک یک دلال شناخته شده است.
این شراکت از سفرهخانهای در میدان هفتم تیر تهران شروع شد و به تیمهای مطرح، پولدار و پرطرفدار هم کشیده شد!
چند سال پیش کاپیتان امروز یکی از تیمهای پرطرفدار کشورمان با مشکل جدیدی در همین تیم مواجه و ناگهان نیمکتنشین شد؛ سرمربی و کمکهای ایرانیاش هر روز کم دویدن این هافبک را یادآوری کرده و او را اذیت میکردند! بالاخره صبر و حوصله هافبک تکنیکی به سرآمد و با یکی از دوستان خبرنگار مشورت کرد و پرسید: چه کار کنم؟! دوست خبرنگار هم توصیه کرد اگر ایجنت ندارد با دلال و شریک آقای سرمربی قرارداد همکاری امضا کند! آن بازیکن به این توصیه گوش کرد، فیکس شد، به بازوبند کاپیتانی رسید و همین حالا هم بازوبند همان تیم محبوب را بر بازو میبندد!
دلال مربی یا مربی دلال؟!
از این دست خاطرات، داستان و مثالها میتوان باز هم برشمرد و نوشت که شاید از حوصله این بحث خارج باشد اما به راستی اسم این مربیان را چه میتوان گذاشت؟
این دسته از سرمربیان داخلی و خارجی دلالانی هستند که اشتباهی مربی شدهاند، شاید هم مربیانی باشند که به دلالی عادت کردهاند!
شاید با خود بگویید در چنین شرایط سخت اقتصادی، هیچ دلیلی وجود ندارد که منابع مالی باشگاهها هدر داده شود اما باور بفرمایید مربیان دلال و دلالان مربی در این راه کثیف تنها نیستند! در این رابطه باز هم حرف داریم...
